Ang lahat ng papuri ay para kay Allah. Nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanyang Sugo, sa kanyang pamilya, sa kanyang mga Kasamahan, at sa mga sumusunod sa kanya.
Marami at iba-iba ang mga katibayan ng katotohanan ng Islam at ng pagiging tunay ng mensahe ni Propeta Muhammad ﷺ. Ang mga ito ay sapat na malinaw at matibay para sa sinumang makatarungan at taimtim na naghahanap ng katotohanan nang may bukas na isipan.
Narito ang ilan sa pinakamahalagang katibayan:
Ang Islam ay naaayon sa likas na kalagayan kung saan nilikha ni Allah ang sangkatauhan. Inaanyayahan nito ang tao na sambahin ang iisang Diyos na ganap sa kapangyarihan at kaalaman, at tinatanggihan nito ang pagtatambal sa Diyos, mga pamahiin, at ang paglalagay ng mga tagapamagitan sa pagsamba sa pagitan ng tao at ng kanyang Panginoon.
Sinabi ni Allah:
“Kaya ituon mo ang iyong mukha sa relihiyon bilang isang matuwid, ayon sa likas na kalagayan ni Allah kung saan Niya nilikha ang mga tao.”
[Qur’an 30:30]
Samakatuwid, ang dalisay na paniniwala sa kaisahan ng Diyos ay mas malapit sa malusog na likas na kalikasan ng tao kaysa sa masalimuot o magkakasalungat na paniniwala.
Patuloy na kinakausap ng Qur’an ang isip ng tao at hinihikayat siyang mag-isip, magnilay, at pagmasdan ang sansinukob, ang kanyang sarili, at ang kasaysayan.
Kabilang sa mga makatuwirang katibayan na binabanggit ng Qur’an ang sinabi ni Allah:
“Hindi ba nila pinagninilayan ang Qur’an? Kung ito ay nagmula sa iba bukod kay Allah, tiyak na makakakita sila rito ng maraming pagkakasalungatan.”
[Qur’an 4:82]
Ang Qur’an ay ipinahayag sa loob ng mahigit dalawampung taon, sa iba’t ibang kalagayan at pangyayari. Gayunpaman, nananatiling magkakaugnay at magkakatugma ang mga pangunahing prinsipyo at mensahe nito.
Sinuportahan ni Allah ang Kanyang Sugo na si Muhammad ﷺ sa pamamagitan ng mga tanda at himalang nasaksihan ng kanyang mga Kasamahan at naipasa sa mga sumunod na salinlahi.
Kabilang sa mga pinakakilalang himalang iniulat sa Sunnah ay:
Ang mga pangyayaring ito ay naitala sa mga aklat ng Hadith at talambuhay ng Propeta, at ang ilan sa mga ito ay pinagtibay ng mga kilala at mapananaligang salaysay.
Nagpahayag ang Propeta ﷺ tungkol sa ilang pangyayari sa hinaharap na kalaunan ay naganap ayon sa kanyang sinabi.
Kabilang dito ang kanyang pahayag na isang malaking apoy ang lilitaw mula sa lupain ng Hijaz. Ang pangyayaring ito ay naganap ilang siglo pagkatapos ng kanyang kamatayan at naitala ng mga historyador at iskolar na nabuhay noong panahong iyon.
Mayroon ding iba pang mga salaysay tungkol sa mga pangyayari sa hinaharap na kalaunan ay natupad sa kasaysayan, na itinuturing ng mga Muslim na kabilang sa mga katibayan ng kanyang pagkapropeta.
Ang sinumang mag-aaral sa buhay ni Propeta Muhammad ﷺ ay makakakita ng isang buhay na puno ng katapatan, pagiging mapagkakatiwalaan, awa, pagtitiis, at katarungan.
Namuhay siya kasama ng kanyang mga kababayan sa loob ng maraming taon bago dumating ang kapahayagan at nakilala siya sa kanyang katapatan at pagiging mapagkakatiwalaan. Nang maging Propeta siya, inanyayahan niya ang mga tao sa mabuting asal at isinabuhay niya ang kanyang mga itinuro.
Sinabi niya ﷺ:
“Ako ay isinugo upang gawing ganap ang mabuting asal.”
Ang kanyang pagkatao, buhay, at katatagan sa kanyang misyon sa kabila ng pag-uusig at paghihirap ay mahahalagang bagay na dapat pag-aralan ng sinumang nagsisiyasat sa katotohanan ng kanyang pagkapropeta.
Dumating ang Islam upang palayain ang tao mula sa pagsamba sa mga nilikha at akayin siya tungo sa pagsamba sa Tagapaglikha lamang.
Walang propeta, anghel, diyus-diyosan, libingan, o anumang bagay sa kalangitan ang dapat sambahin. Ang pagsamba ay para lamang kay Allah.
Sinabi ni Allah:
“Sabihin: Siya si Allah, ang Nag-iisa. Si Allah, ang Ganap na Sandigan. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. At walang sinuman ang maihahambing sa Kanya.”
[Qur’an 112:1–4]
Ito ang pangunahing mensahe ng lahat ng mga propeta at sugo: sambahin si Allah lamang at huwag magtambal ng anuman sa Kanya.
Ipinahayag ng Qur’an na ang mga paglalarawan kay Propeta Muhammad ﷺ ay matatagpuan sa mga naunang kasulatan.
Sinabi ni Allah:
“Yaong mga sumusunod sa Sugo, ang Propeta na hindi marunong bumasa at sumulat, na kanilang natatagpuang nakasulat sa Torah at Ebanghelyo na nasa kanila.”
[Qur’an 7:157]
Sa buong kasaysayan, pinag-aralan ng mga iskolar at mananaliksik ang ilang teksto at pahiwatig sa mga naunang kasulatan na sa kanilang pananaw ay tumutugma sa mga katangian at misyon ng huling Propeta ﷺ.
Ang Qur’an ay nananatiling isa sa pinakamahalagang katibayan na ginagamit ng mga Muslim para sa katotohanan ng pagkapropeta ni Muhammad ﷺ, sapagkat ito ay isang nananatiling Aklat na maaaring basahin, pag-aralan, at suriin ng bawat salinlahi.
Hinamon ng Qur’an ang mga Arabo, na kilala sa kanilang kahusayan sa pananalita at wika, na gumawa ng katulad nito. Pagkatapos ay dumating ang hamon na gumawa ng sampung kabanata, at sa huli ay kahit isang kabanata lamang.
Sinabi ni Allah:
“Sabihin: Kung magsama-sama man ang mga tao at mga jinn upang gumawa ng katulad ng Qur’an na ito, hindi sila makagagawa ng katulad nito.”
[Qur’an 17:88]
Ang mga argumento ng mga Muslim tungkol sa Qur’an ay hindi lamang nakabatay sa kagandahan at kahusayan ng wika nito. Kasama rin dito ang pagkakaugnay ng mensahe nito, mga batas nito, mga salaysay nito, patnubay nito, at malalim na impluwensya nito sa mga indibidwal at lipunan.
Inakusahan ng ilang mga sumasamba sa maraming diyos si Propeta Muhammad ﷺ na siya mismo ang gumawa ng Qur’an. Kaya hinamon sila ng Qur’an na gumawa ng katulad nito kung totoo ang kanilang sinasabi.
Sinabi ni Allah:
“At kung kayo ay nag-aalinlangan tungkol sa Aming ipinahayag sa Aming alipin, gumawa kayo ng isang kabanata na katulad nito at tawagin ninyo ang inyong mga saksi bukod kay Allah, kung kayo ay nagsasabi ng katotohanan.”
[Qur’an 2:23]
Sa madaling salita, ang sinumang nagsasabing ang Qur’an ay gawa lamang ng tao ay hinahamon na gumawa ng isang bagay na maihahambing dito sa mga katangiang saklaw ng hamong ito.
Mahalaga ang hamong ito sapagkat ipinahayag ang Qur’an sa isang lipunan kung saan napakataas ng antas ng kahusayan sa wikang Arabe, pananalita, at retorika. Kabilang sa mga kalaban ng Propeta ﷺ ang mahuhusay na makata, mananalumpati, at dalubhasa sa wikang Arabe. Gayunpaman, hindi nila napawalang-bisa ang kanyang mensahe sa pamamagitan ng paggawa ng tekstong makatutugon sa hamong ito.
Dahil dito, itinuturing ng mga Muslim na ang hamon ng Qur’an ay isa sa mga katibayang nagpapahiwatig na ang Qur’an ay hindi salita ng tao, kundi kapahayagan mula kay Allah na Makapangyarihan sa lahat.
Kabilang sa mga pangunahing katibayan ng katotohanan ng Islam at ng pagkapropeta ni Muhammad ﷺ ay:
Ang isang taimtim na naghahanap ng katotohanan ay hindi dapat tumingin sa isang katibayan lamang nang hiwalay sa iba. Sa halip, dapat niyang isaalang-alang ang lahat ng mga katibayang ito at maingat na pag-aralan ang Qur’an, ang buhay ni Propeta Muhammad ﷺ, ang mga aral ng Islam, at ang kasaysayan ng mensaheng Islamiko.
Kapag pinagsama-sama ang mga katibayang ito, naniniwala ang mga Muslim na pinagtitibay ng mga ito ang isa’t isa at humahantong sa konklusyon na ang Islam ay relihiyong ipinahayag ni Allah at si Muhammad ﷺ ay tunay na Sugo ni Allah.
At si Allah ang higit na nakakaalam.