Ang papuri ay kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah.
Ang pagpisil ng libingan ay napatunayan sa Sunnah. Nagkaroon ng pagkakaiba ang mga iskolar tungkol sa kung ito ba ay sumasaklaw sa lahat, at walang napatunayang tunay at malinaw na teksto na nagsasabing ang mga Propeta, sumakanila nawa ang kapayapaan, ay makararanas ng pagpisil ng libingan.
May ilang iskolar na nagsabing ang mga Propeta ay hindi kasama rito dahil sa kanilang natatanging kalagayan at proteksiyong ipinagkaloob sa kanila. Naiulat na hindi sila pinipisil sa kanilang mga libingan at hindi sila tinatanong doon sa parehong paraan na tinatanong ang ibang tao.
Tungkol naman sa mga matuwid, mga martir, at mga banal, hindi tama na sabihing lahat sila ay hindi makakaranas ng pagpisil ng libingan. Napatunayang tunay na si Sa‘d ibn Mu‘adh, kalugdan nawa siya ni Allah, sa kabila ng kanyang dakilang kabutihan at mataas na katayuan, ay nakaranas ng pagpisil ng libingan.
Samakatuwid, ang mas maliwanag na pananaw ay na ang pagpisil ng libingan ay sa pangkalahatan ay sumasaklaw sa mga namatay, habang ang mga Propeta ay hindi kasama rito ayon sa pananaw ng isang pangkat ng mga iskolar. Walang mapagkakatiwalaang katibayan na nagpapatunay na ang mga matuwid o mga martir ay pangkalahatang hindi kasama rito.
Kaya dapat maghanda ang isang Muslim sa pakikipagtagpo kay Allah, ang Kataas-taasan, sa pamamagitan ng pananampalataya, pagsisisi, at mabubuting gawa, at humingi kay Allah ng katatagan at kaligtasan sa libingan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.