Ang papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanilang Mensahero ni Allah.
Inilarawan ng Propeta صلى الله عليه وسلم si Allah تعالى bilang nagtataglay ng ḥayā’. Ang ḥayā’ ni Allah ay isang katangiang angkop sa Kanyang kamahalan at kasakdalan. Hindi kayang maunawaan ng isip ng tao ang tunay na kalagayan nito, at hindi ito katulad ng ḥayā’ ng mga nilalang. Kabilang sa mga kahulugan ng ḥayā’ ni Allah ang Kanyang awa, kabutihang-loob, kagandahang-loob, at pagtitiis. Siya سبحانه وتعالى ay napakamapagbigay upang ilantad at ipahiya ang Kanyang alipin kapag siya ay nakagawa ng kasalanan, at gayundin ay napakamapagbigay upang tanggihan ang sinumang nagtaas ng kanyang mga kamay sa Kanya at humingi sa Kanya.
Ang ḥayā’ ni Allah ay pinagtibay sa Sunnah, at ito ay ḥayā’ ng kabutihang-loob, kagandahang-loob, biyaya, at kamahalan, hindi tulad ng ḥayā’ ng mga nilalang na maaaring bunga ng kahinaan, takot, o kawalan ng kakayahan.
Si Allah سبحانه وتعالى ay ganap sa Kanyang mga pangalan at katangian. Ang lahat ng katangiang itinatalaga sa Kanya ay nasa paraang angkop sa Kanyang kadakilaan, at hindi maaaring ihambing ang Kanyang mga katangian sa mga katangian ng Kanyang mga nilikha.
Kabilang sa kasakdalan ng Kanyang awa, kabutihang-loob, at pagtitiis ay na Siya ay napakamapagbigay upang ilantad ang mga pagkukulang ng Kanyang alipin at ipahiya siya. Hindi Siya agad nagpaparusa sa kanya sa kabila ng kanyang maraming pagkukulang. Sa halip, tinatakpan Niya ang kanyang mga pagkakamali, binibigyan siya ng panahon, at binubuksan para sa kanya ang mga pintuan ng pagsisisi at kapatawaran.
Kabilang din dito na Siya ay napakamapagbigay upang tanggihan ang Kanyang alipin kapag itinaas nito ang kanyang mga kamay sa Kanya, nanalangin sa Kanya, at humingi sa Kanya. Ito ay kabilang sa Kanyang awa at kabutihang-loob sa Kanyang mga alipin.
Mahal din ni Allah تعالى ang mga taong nagtataglay ng ḥayā’. Samakatuwid, ang ḥayā’ ay isang marangal na asal na minamahal ni Allah, at nararapat sa mananampalataya na taglayin ito sa kanyang mga salita at gawa.
Sinabi ni Ibn al-Qayyim رحمه الله:
“Siya ay Al-Hayiyy at hindi inilalantad ang Kanyang alipin
kapag hayagan itong nagpapatuloy sa pagsuway.
Sa halip, inilalagay Niya sa kanya ang Kanyang pantakip;
Siya ang Tagapagtakip at ang Nagmamay-ari ng kapatawaran.”
Ipinakikita nito ang isang bahagi ng mga bunga ng ḥayā’ ni Allah: tinatakpan Niya ang Kanyang mga alipin at hindi Siya nagmamadaling ipahiya sila, habang binubuksan Niya para sa kanila ang pintuan ng pagsisisi at kapatawaran.
Ang Al-Hayiyy ay si Allah تعالى, na nagtataglay ng ḥayā’ sa paraang angkop sa Kanyang kamahalan. Ang Kanyang ḥayā’ ay ḥayā’ ng kabutihang-loob, awa, biyaya, at pagtitiis. Hindi ito katulad ng ḥayā’ ng mga nilalang, at hindi kayang maunawaan ng isip ng tao ang tunay na kalagayan ng katangiang ito.
Kabilang sa mga bunga nito ang Kanyang pagtatakip sa Kanyang mga alipin, hindi pagmamadali na ipahiya sila, Kanyang kabutihang-loob sa mga tumatawag sa Kanya at humihingi sa Kanya, at Kanyang pagmamahal sa mga taong nagtataglay ng ḥayā’.
At si Allah ang higit na nakaaalam