Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah.
Kabilang sa mga saligan ng pananampalataya na si Allah تعالى ay ang Pinakamakatarungan sa lahat ng mga hukom at ang Pinakamaawain sa lahat ng mahabagin, at hindi Niya inaapi ang sinuman. Sinabi Niya:
“At ang iyong Panginoon ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan sa sinuman.”
At sinabi Niya:
“Tunay na si Allah ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan kahit katumbas ng bigat ng isang atomo.”
Bahagi ng Kanyang katarungan na hindi Niya pinaparusahan ang sinuman bago maitatag ang katibayan laban sa kanya.
Nagkakaisa ang mga iskolar ng Ahl al-Sunnah na ang mga batang Muslim na namamatay bago sumapit sa pagbibinata o pagdadalaga ay nasa Paraiso, sapagkat ang bata ay hindi pa umaabot sa edad ng pananagutang panrelihiyon.
Una: Dahil hindi pa siya may pananagutang panrelihiyon.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Inalis ang panulat sa tatlong tao: sa natutulog hanggang siya ay magising, at sa bata hanggang siya ay umabot sa sapat na gulang...”
Isinalaysay nina Abu Dawud, al-Nasa'i at Ibn Majah; itinuring na sahih ni al-Albani.
Samakatuwid, ang batang namatay bago ang pagbibinata o pagdadalaga ay hindi pa saklaw ng mga obligasyon ng Batas Islamiko. Kaya kabilang sa ganap na katarungan ni Allah na hindi Niya siya pananagutin sa mga gawaing hindi naman siya inobligahang gawin.
Ikalawa: Ang bata ay ipinapanganak sa fitrah, ang likas na kalagayan.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang bawat bagong silang ay ipinapanganak sa fitrah, pagkatapos ay ginagawa siya ng kanyang mga magulang na isang Hudyo, Kristiyano o Mago.”
Isinalaysay ni al-Bukhari.
Kung namatay ang bata bago ang pagbibinata o pagdadalaga, siya ay itinuturing na hindi pa umabot sa edad ng pananagutan. Kaya naaangkop na siya ay pumasok sa Paraiso nang walang pagtutuos.
Ikatlo: Ito ay awa at karangalan para sa kanyang mga magulang.
Ang pagkawala ng isang maliit na anak ay isang napakalaking pagsubok. Kabilang sa awa ni Allah na pagkalooban ang bata ng karangalan sa kabilang buhay at sa pamamagitan nito ay aliwin ang mga puso ng kanyang mga magulang.
Ito ay ilan lamang sa mga karunungang binanggit ng mga iskolar. Hindi nangangahulugang ito na ang lahat ng karunungan, sapagkat maaaring may iba pang mga layunin at karunungan na hindi natin nalalaman.
Samakatuwid, malinaw ang pagkakaiba ng bata at nasa hustong gulang: ang nasa hustong gulang ay inobligahang manampalataya at sumunod at pananagutin sa kanyang mga gawa, samantalang ang bata bago ang pagbibinata o pagdadalaga ay walang pananagutang panrelihiyon. Bahagi ng katarungan at awa ni Allah na hindi Niya siya pananagutin sa bagay na hindi naman siya responsable.
At si Allah ang higit na nakaaalam.