Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasapropeta at Sugo ni Allah.
Ang kaparusahan sa libingan ay kabilang sa mga bagay na hindi nakikita, na nalalaman lamang natin sa pamamagitan ng kapahayagan. Maaaring ang isang tao ay pinaparusahan sa kanyang libingan, o kaya naman ay tinatamasa ang kaginhawahan at kaligayahan, habang wala tayong nararamdaman tungkol dito. Ipinakita rin ni Allah sa Kanyang Propeta ﷺ ang ilan sa kaparusahan ng mga nasa libingan, tulad ng hadith tungkol sa dalawang lalaki: ang isa ay nagkakalat ng paninirang-puri at tsismis, habang ang isa naman ay hindi maingat sa pag-iwas sa ihi.
Kabilang sa mahahalagang karunungan kung bakit itinago sa mga tao ang kaparusahan sa libingan ay:
1. Awa ni Allah sa mga tao:
Kung makikita ng isang tao ang kaparusahan ng kanyang mga kamag-anak sa kanilang mga libingan, mamumuhay siya sa patuloy na kalungkutan at pagkabalisa, lalo na dahil wala siyang kakayahang alisin ang kaparusahan mula sa kanila.
2. Pagkukubli sa mga kasalanan ng yumao:
Maaaring itinago ni Allah sa mga tao ang mga kasalanan ng yumao. Kung ipapakita ang kanyang kaparusahan, mabubunyag ang mga bagay na itinago ni Allah, samantalang ang pagtatago nito ay isang anyo ng awa sa kanya.
3. Upang hindi mawalan ng gana ang mga tao sa paglilibing ng kanilang mga namatay:
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Kung hindi lamang sa pangambang hihinto kayo sa paglilibing sa isa’t isa, hihilingin ko kay Allah na iparinig sa inyo ang ilan sa kaparusahan sa libingan.” Isinalaysay ni Muslim.
Kung maririnig ng mga tao ang mga sigaw ng mga pinaparusahan sa kanilang mga libingan, magiging napakahirap para sa kanila ang paglilibing sa kanilang mga namatay, at maaari nilang isipin na ang kaparusahan ay nagsisimula lamang pagkatapos ng paglilibing.
4. Pagpapanatili ng pananampalataya sa hindi nakikita:
Kung ang kaparusahan sa libingan ay magiging nakikita ng mga tao, maniniwala sila rito dahil sa direktang pagmamasid at sapilitan, at wala nang lugar para sa pagsubok ng pananampalataya sa hindi nakikita. Ang paniniwala sa ipinabatid ni Allah at ng Kanyang Sugo ﷺ nang hindi nakikita ang bagay na iyon ay bahagi ng tunay na pananampalataya.
Kaya ang mananampalataya ay buong katiyakang naniniwala sa ipinabatid ni Allah at ng Kanyang Sugo ﷺ. Ang pahayag ni Allah ay hindi maaaring maglaman ng kasinungalingan, samantalang ang pagmamasid ay maaaring maapektuhan ng maling akala at pagkakamali.
Samakatuwid, tungkulin nating maniwala sa kaparusahan at kaginhawahan sa libingan ayon sa mga tekstong dumating tungkol dito, habang nagpapasakop sa karunungan ni Allah تعالى sa mga bagay na Kanyang itinago mula sa Kanyang mga lingkod.
At si Allah ang higit na nakaaalam.