Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakamay ng Sugo ni Allah.
Ang isang tao ay hindi itinuturing na Muslim dahil lamang sa kanyang mabuting asal o dahil nakagawa siya ng ilang mabubuting gawain. Ang Islam ay nakabatay sa paniniwala kay Allah bilang Panginoon, kay Muhammad ﷺ bilang Propeta at Sugo, at sa Islam bilang tunay na relihiyon, at sa pagpapatotoo sa mga ito.
Tungkol naman sa paniniwalang tama ang lahat ng relihiyon at nasa katotohanan ang lahat ng kanilang tagasunod, ito ay isang maling paniniwala, sapagkat ang katotohanan ay hindi maaaring magkasalungat at magkaroon ng maraming magkakaibang batayan sa pananampalataya. Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Sabihin mo: Magkapantay ba ang mga nakaaalam at ang mga hindi nakaaalam?﴾ [Az-Zumar: 9]
At sinabi Niya سبحانه:
﴿Sabihin mo: Magkapantay ba ang bulag at ang nakakakita? O magkapantay ba ang mga kadiliman at ang liwanag?﴾ [Ar-Ra'd: 16]
At sinabi Niya عز وجل:
﴿Sabihin mo: Hindi magkapantay ang masama at ang mabuti.﴾ [Al-Ma'idah: 100]
Gayunpaman, kung ang isang tao ay hindi kailanman nakatanggap ng mensahe ng Islam, o hindi ito nakarating sa kanya sa paraang sapat upang maitatag ang katibayan laban sa kanya, hindi maaaring tiyakin ang kanyang magiging hantungan sa kabilang buhay sa pamamagitan lamang ng pagturing sa kanya bilang isang hindi mananampalataya sa mundong ito. Ang kanyang kalagayan ay ipinauubaya kay Allah تعالى, na higit na nakaaalam sa kanyang kalagayan at nakaaalam kung kanino naitatag ang katibayan at kung kanino hindi.
Samakatuwid, hindi tama na tiyaking ang isang partikular na taong hindi nakatanggap ng mensahe ay kabilang sa mga tao ng Paraiso o Impiyerno. Sa halip, ang kanyang kalagayan ay ipinauubaya kay Allah تعالى, habang naniniwalang hindi kailanman nagkakamali o nang-aapi si Allah kaninuman.
At si Allah ang higit na nakaaalam.