Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Oo, maaaring sabihin ng isang Muslim: “Ako ay sumusunod sa relihiyon ni Abraham, sumakanya ang kapayapaan.” Sa katunayan, ang pagsunod sa relihiyon ni Abraham ay kabilang sa mga pangunahing prinsipyo ng Islam na iniutos ni Allah sa Qur’an.
Sinabi ni Allah:
“Sabihin: ‘Nagsabi ng katotohanan si Allah. Kaya sundin ninyo ang relihiyon ni Abraham, na isang matuwid na monoteista, at hindi siya kabilang sa mga nagtatambal kay Allah.’”
[Aal ‘Imran: 95]
At sinabi Niya:
“At sino ang higit na mabuti sa relihiyon kaysa sa isang nagpapasakop ng kanyang sarili kay Allah habang gumagawa ng kabutihan at sumusunod sa relihiyon ni Abraham, na isang matuwid na monoteista?”
[An-Nisa: 125]
Kaya iniutos ni Allah sa Kanyang Propeta na si Muhammad ﷺ at sa kanyang pamayanan na sundin ang relihiyon ni Abraham, sumakanya ang kapayapaan.
Ang relihiyon ni Abraham ay ang Hanifiyyah—ang dalisay na monoteismo na nakabatay sa pagsamba kay Allah lamang nang buong katapatan, pagtalikod sa pagtatambal sa Kanya, at pagtanggi sa pagsamba sa anumang iba bukod sa Kanya.
Sinabi ni Allah:
“Sabihin: ‘Katotohanang ginabayan ako ng aking Panginoon sa isang tuwid na landas, isang wastong relihiyon, ang relihiyon ni Abraham, na isang matuwid na monoteista, at hindi siya kabilang sa mga nagtatambal kay Allah.’”
[Al-An‘am: 161]
At sinabi Niya:
“Pagkatapos ay ipinahayag Namin sa iyo: ‘Sundin mo ang relihiyon ni Abraham, na isang matuwid na monoteista, at hindi siya kabilang sa mga nagtatambal kay Allah.’”
[An-Nahl: 123]
Samakatuwid, ang pundasyon ng relihiyon ni Abraham ay ang pagpapasakop kay Allah sa pamamagitan ng monoteismo, ang pagsamba sa Kanya lamang, at ang pagtalikod sa lahat ng uri ng pagtatambal sa Kanya.
Hindi. Ang relihiyon ni Abraham ay hindi isang hiwalay na relihiyon mula sa Islam sa pangkalahatang kahulugan nito. Sa halip, ito ay ang pagpapasakop kay Allah at ang monoteismong itinuro ni Abraham at ng lahat ng iba pang mga propeta, sumakanila ang kapayapaan.
Sinabi ni Allah tungkol kay Abraham:
“Si Abraham ay hindi Hudyo at hindi rin Kristiyano, bagkus siya ay isang matuwid na monoteista, isang Muslim, at hindi siya kabilang sa mga nagtatambal kay Allah.”
[Aal ‘Imran: 67]
Kaya si Abraham, sumakanya ang kapayapaan, ay isang Muslim na nagpapasakop kay Allah at sumasamba lamang sa Kanya, bago pa lumitaw ang Hudaismo at Kristiyanismo sa kanilang mga anyong nakilala kalaunan.
Dahil dito, ang pagsasabing “Ang relihiyon ni Abraham ay hindi naiiba sa Islam” ay tama kung ang ibig sabihin ay ang pundasyon nito ay ang pagpapasakop kay Allah at ang monoteismo.
Ngunit kung ang ibig sabihin ay may umiiral ngayon na isang relihiyong tinatawag na “relihiyon ni Abraham” na hiwalay sa Islam na dinala ni Muhammad ﷺ at kahawig lamang nito, ito ay hindi tama.
Sapagkat ang lahat ng mga propeta ay nagkakaisa sa pundasyon ng relihiyon, na sambahin si Allah lamang at huwag magtambal ng anuman sa Kanya.
Maaaring nagkaroon ng pagkakaiba sa ilang detalyadong batas at alituntunin sa pagitan ng mga propeta, ngunit ang pundasyon ng pananampalataya at monoteismo ay iisa.
Kaya ang pagsunod ng Propeta ﷺ sa relihiyon ni Abraham ay hindi nangangahulugang iiwan niya ang batas na ipinahayag ni Allah sa kanya upang sundin ang lahat ng detalyadong batas noong panahon ni Abraham. Sa halip, nangangahulugan ito ng pagsunod kay Abraham sa dalisay na monoteismo, katapatan kay Allah, at pagtalikod sa pagtatambal sa Kanya, habang sumusunod sa batas na ipinahayag ni Allah kay Muhammad ﷺ.
Oo. Ang Muslim na sumusunod kay Propeta Muhammad ﷺ ay sumusunod din sa relihiyon ni Abraham, sapagkat iniutos ito ni Allah sa pamayanang ito.
Sinabi ni Allah:
“Ang relihiyon ng inyong amang si Abraham. Siya ang nagpangalan sa inyo na mga Muslim noon pa man at sa [Qur’an] na ito.”
[Al-Hajj: 78]
Nabanggit din sa isang naisalaysay na panalangin:
“Kami ay sumapit sa umaga na nasa likas na kalagayan ng Islam, sa salita ng katapatan, sa Sunnah ng aming Propeta Muhammad ﷺ, at sa relihiyon ng aming amang si Abraham, isang matuwid na monoteista at Muslim, at hindi siya kabilang sa mga nagtatambal kay Allah.”
Malinaw na pinagsasama rito ang Islam, ang pagsunod kay Propeta Muhammad ﷺ, at ang relihiyon ni Abraham, at walang pagkakasalungatan sa pagitan ng mga ito.
Maaaring sabihin ng isang Muslim na sinusunod niya ang relihiyon ni Abraham kung ang ibig niyang sabihin ay ang pagsunod sa monoteismo at Hanifiyyah. Ngunit hindi nararapat na gamitin ang pahayag na ito bilang kapalit ng pagkilala sa sarili bilang isang Muslim, o tanggihan ang pagtawag sa kanyang sarili na Muslim.
Si Allah mismo ang nagpangalan sa mga tagasunod ng relihiyong ito bilang mga Muslim. Sinabi Niya:
“Siya ang nagpangalan sa inyo na mga Muslim noon pa man at sa [Qur’an] na ito.”
[Al-Hajj: 78]
Kaya tama na sabihin ng isang tao:
“Ako ay Muslim, sumusunod ako kay Propeta Muhammad ﷺ, at sinusunod ko ang dalisay na monoteistikong relihiyon ni Abraham.”
Ang mga kahulugang ito ay nagtutugma at hindi nagkakasalungatan.
Maaaring sabihin ng isang Muslim: “Ako ay sumusunod sa relihiyon ni Abraham, sumakanya ang kapayapaan,” sapagkat iniutos ni Allah sa Propeta ﷺ at sa mga mananampalataya na sundin ang relihiyon ni Abraham.
Ang relihiyon ni Abraham ay dalisay na monoteismo, tapat na pagsamba kay Allah lamang, at pagtalikod sa pagtatambal sa Kanya. Ito ang Islam sa pangkalahatang kahulugan nito na itinuro ng lahat ng mga propeta.
Ngunit pagkatapos ng pagkasugo kay Propeta Muhammad ﷺ, hindi maaaring gamitin ang katagang “relihiyon ni Abraham” bilang paraan upang talikuran ang batas ni Muhammad ﷺ o upang hindi kilalanin ang sarili bilang Muslim. Sa kasalukuyan, ang pagsunod sa relihiyon ni Abraham ay nangangahulugang pagsunod sa Islam na dinala ng huling Propeta, si Muhammad ﷺ.
At si Allah ang higit na nakaaalam.