Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa'y sumakanya ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah sa Kanyang Sugo.
Wala kaming nalalamang anumang mapananaligang katibayan na nagpapakita na ang mga gawa ng mga tao ay ipinapakita kay Adan (sumakanya nawa ang kapayapaan) pagkatapos ng kanyang kamatayan, lalo nang wala ring katibayan na nakikita niya ang mga gawa ng kanyang mga inapo.
Tungkol naman sa kuwento nina Adan at Dawud (David) (sumakanila nawa ang kapayapaan), ito ay nangyari habang nabubuhay pa si Adan. Ipinakita ni Allah kay Adan ang kanyang mga inapo, at kabilang sa kanila si Dawud (sumakanya nawa ang kapayapaan). Namangha si Adan sa liwanag na nakita niya kay Dawud at nagtanong kung sino siya. Nang malaman niyang si Dawud iyon, kusang-loob niyang ibinigay ang apatnapung taon mula sa kanyang sariling buhay. Ang pangyayaring ito ay napatunayan sa hadith ni Abu Hurairah (kalugdan siya ni Allah), na isinalaysay ni Imam Ahmad at At-Tirmidhi, at itinuring ng mga iskolar na hasan (mabuti).
Subalit pagkatapos ng kamatayan ni Adan, walang anumang mapananaligang katibayan na nagpapatunay na ang mga gawa ng mga tao ay ipinapakita sa kanya o na nalalaman niya ang mga ito.
Gayundin, walang mapananaligang katibayan na nagpapatunay na ang mga gawa ng Ummah na ito ay ipinapakita sa Propeta Muhammad ﷺ. Ang mapananaligang napatunayan lamang ay na ang Salat at Salam (mga panalangin at pagbati ng kapayapaan) na ipinadadala ng mga mananampalataya sa Propeta ﷺ ay ipinapaabot sa kanya, at ang mga anghel ang naghahatid sa kanya ng mga pagbati mula sa kanyang Ummah.
At si Allah ang Higit na Nakaaalam.