Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakamay ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang “Al-A‘la” ay kabilang sa mga Magagandang Pangalan ni Allah. Ipinahihiwatig nito ang ganap na kataasan ni Allah: ang kataasan ng Kanyang Sarili, ng Kanyang katayuan, at ng Kanyang kapangyarihan at paghahari. Kabilang sa mga kahilingan ng paniniwala sa pangalang ito na ang alipin ay magparangal sa kanyang Panginoon, magpasakop sa Kanya, madama ang kanyang sariling kahinaan at pangangailangan sa Kanya, maging mapagmatyag sa Kanya sa kanyang mga salita at gawa, magmadali sa pagsunod sa Kanya, at igalang ang Kanyang mga utos at pagbabawal.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Luwalhatiin mo ang pangalan ng iyong Panginoon, ang Kataas-taasan﴾ [Al-A‘la: 1].
Si Allah سبحانه وتعالى ay Al-A‘la, ang Kataas-taasan nang ganap, sa lahat ng aspeto.
Sinabi ni Shaykh Al-Sa‘di, kaawaan nawa siya ni Allah, sa pagpapaliwanag ng kahulugan ng “Al-‘Ali Al-A‘la”:
“Siya ang Nagmamay-ari ng ganap na kataasan sa lahat ng aspeto: ang kataasan ng Kanyang Sarili, ang kataasan ng Kanyang katayuan at mga katangian, at ang kataasan ng Kanyang kapangyarihan.”
Kaya kabilang sa kataasan ni Allah ang kataasan ng Kanyang Sarili, ng Kanyang katayuan at mga katangian, at ng Kanyang kapangyarihan at pangingibabaw sa lahat ng Kanyang nilikha.
Kabilang sa mga kahilingan ng paniniwala sa pangalang “Al-A‘la” na maniwala ang Muslim sa kataasan ni Allah sa Kanyang mga nilikha, at na Siya ay nakatatag sa Kanyang Trono sa paraang angkop sa Kanyang Kadakilaan, nang walang pagtutulad sa mga nilikha at walang pagtatanong kung paano.
Naniniwala rin siya sa kataasan ng Kanyang kapangyarihan at paghahari. Siya ang nangingibabaw sa Kanyang mga alipin; walang anumang bagay ang lumalampas sa Kanyang pagmamay-ari at kapangyarihan, at walang nangyayari sa sansinukob maliban sa Kanyang kalooban.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At Siya ang Makapangyarihang Tagapaghari sa ibabaw ng Kanyang mga alipin, at Siya ang Marunong, ang Ganap na Nakaaalam﴾ [Al-An‘am: 18].
Si Allah ang Nagwawagi na hindi maaaring talunin, ang Makapangyarihan na hindi maaaring daigin, at ang Kanyang utos ay umiiral sa Kanyang mga nilikha.
Kapag nalaman ng alipin na si Allah ay Al-A‘la, at na Siya ay may ganap na kataasan sa Kanyang Sarili, mga katangian, katayuan, at kapangyarihan, nagiging dakila si Allah sa kanyang puso.
Nauunawaan niya na si Allah ay higit na dakila kaysa sa lahat ng bagay, na walang sinuman sa Kanyang mga nilikha ang kapantay Niya, at walang sinuman ang makaaabot sa ganap na kagandahang-loob at pagiging perpekto na natatangi sa Kanya.
Dito makikita ang epekto ng pangalang ito sa pagdakila at paggalang kay Allah, gayundin sa paggalang sa Kanyang Salita, mga utos, at mga pagbabawal.
Habang lumalalim ang pagkakilala ng alipin sa kataasan ng kanyang Panginoon, lalo niyang nadarama ang kanyang sariling kahinaan, kahirapan, at pangangailangan kay Allah.
Siya ay isang mahinang alipin, samantalang ang kanyang Panginoon ay ang Kataas-taasan, ang Makapangyarihan sa lahat, ang Nagmamay-ari, at ang Tagapangasiwa ng lahat ng bagay.
Ang ganitong kamalayan ay hindi nagdudulot ng pagmamataas, bagkus ay nagdudulot ng kababaang-loob, pagpapasakop, at pagkaalipin kay Allah. Ang puso ay nagpapasakop sa harap ng Panginoon nito at humihingi ng Kanyang tulong sa lahat ng bagay.
Kabilang sa mga epekto ng paniniwalang si Allah ay Al-A‘la ang pagkaalam ng alipin na walang anumang bagay ang nakatago kay Allah.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At walang anumang bagay sa lupa o sa langit ang nakatago kay Allah﴾ [Ibrahim: 38].
Hindi magkapantay ang kalagayan ng taong laging isinasaisip ang pagbabantay ni Allah at ng taong nakakalimot dito.
Kaya binabantayan ng Muslim ang kanyang Panginoon sa kanyang mga salita at gawa, sa kanyang pag-iisa at sa harap ng mga tao. Alam niyang nakikita siya ni Allah, kaya nahihiya siyang matagpuan sa lugar o kalagayang ipinagbawal sa kanya ni Allah, o mawala sa lugar kung saan siya inutusan ni Allah na naroroon.
Ang pananampalataya sa pangalang “Al-A‘la” ay dapat makita sa mga gawa.
Kapag nalaman ng alipin na si Allah ang Kataas-taasan at Siya ang may hawak ng utos, pagbabawal, at paghahatol, hindi niya uunahin ang kanyang sariling pagnanasa o kagustuhan ng mga tao kaysa sa utos ni Allah.
Sa halip, nagmamadali siyang sumunod, iginagalang ang mga hangganang itinakda ni Allah, nagsisikap na iwasan ang pagsuway sa Kanya, at isinasaisip ang kadakilaan ng Kanyang Panginoon kapag siya ay natutuksong gumawa ng kasalanan.
Sa ganitong paraan, ang kaalaman sa Pangalan ni Allah ay hindi nananatiling simpleng kaalaman lamang, kundi nagiging pagsamba, mabuting asal, pagbabantay sa sarili, at pagdakila kay Allah.
Ang Pangalan ni Allah na “Al-A‘la” ay nagpapahiwatig ng ganap na kataasan ni Allah: ang kataasan ng Kanyang Sarili, ang kataasan ng Kanyang katayuan at mga katangian, at ang kataasan ng Kanyang kapangyarihan at pangingibabaw.
Kabilang sa mga kahilingan ng paniniwala sa pangalang ito na ang alipin ay:
Habang higit na dinadakila ng alipin si Allah sa kanyang puso, higit ding makikita ang epekto nito sa kanyang pagsamba, pag-uugali, at buhay.
At si Allah ang higit na nakaaalam.