Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanila ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang “Al-Akram” ay kabilang sa mga Magagandang Pangalan ni Allah. Siya ang Pinakamapagbigay, malawak sa kabutihan, pagkabukas-palad at biyaya. Walang sinumang mapagbigay ang maihahambing sa Kanya, at walang hangganan ang Kanyang pagbibigay at kabutihang-loob. Kabilang sa mga bunga ng paniniwala sa Pangalan na ito ang pagkakaroon ng mabuting pag-iisip tungkol kay Allah, matibay na pag-asa sa Kanyang biyaya, paglapit sa Kanya at pagtitiwala sa Kanya, pagmamadali sa pagsisisi, at pagiging mapagbigay sa mga lingkod ni Allah.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Bumasa ka! At ang iyong Panginoon ay ang Pinakamapagbigay.” [Al-‘Alaq: 3]
Ang “Al-Akram” ay nagpapahiwatig ng sukdulan at kasaganaan ng pagkabukas-palad. Siya ang Pinakamapagbigay sa lahat ng mapagbigay, malawak ang Kanyang kabutihan sa Kanyang mga nilikha at sagana ang Kanyang mga biyaya at kaloob.
Sinabi ni Al-Khattabi, kaawaan nawa siya ni Allah: “Siya ang Pinakamapagbigay sa mga mapagbigay; walang mapagbigay ang maihahambing sa Kanya at walang kapantay Niya rito.”
Sinabi ni Al-Sa‘di, kaawaan nawa siya ni Allah: “Ibig sabihin, Siya ay sagana at malawak sa Kanyang mga katangian, sagana sa pagkabukas-palad at kabutihan, at malawak sa Kanyang pagbibigay.”
Kabilang sa pagkabukas-palad ni Allah na Siya ay gumagawa ng mabuti sa Kanyang mga lingkod kahit hindi Niya sila kailangan, pinagkakalooban sila ng mga biyaya kahit hindi Siya nangangailangan sa kanila, inaalis ang kapahamakan sa kanila, tinatanggap ang pagsisisi ng mga makasalanan, at nagpapatawad ng marami sa kanilang mga kasalanan.
Ang pagkaalam na si Allah ay Al-Akram ay nagtuturo sa Muslim na huwag mawalan ng pag-asa sa Kanyang biyaya o awa, gaano man karami ang kanyang mga kasalanan.
Kapag siya ay nagkasala, agad siyang nagsisisi at hindi nagsasabing, “Wala nang silbi ang pagbabalik.” Sa halip, alam niyang ang kanyang Panginoon ay Mapagbigay at tumatanggap sa mga nagsisisi.
Kapag mayroon siyang pangangailangan, nananalangin siya kay Allah at nagpupumilit sa panalangin, habang may mabuting pag-iisip tungkol sa kanyang Panginoon at may katiyakang pinipili ni Allah para sa Kanyang lingkod ang pinakamabuti.
Ang sinumang nakakakilala sa pagkabukas-palad ni Allah at sa dami ng Kanyang mga biyaya sa kanya ay mapupuno ang kanyang puso ng pagmamahal at pagdakila kay Allah.
Ang pagmamahal na ito ay nakikita sa pagpapasalamat sa biyaya sa pamamagitan ng puso, dila at mga bahagi ng katawan, sa pagtatalaga ng pagsamba kay Allah lamang, at sa pagsisikap na iwan ang anumang hindi Niya kinalulugdan.
Hindi tunay na pasasalamat sa Mapagbigay ang paggamit ng Kanyang mga biyaya sa pagsuway sa Kanya. Ang tunay na pasasalamat ay gamitin ang mga ito sa pagsunod sa Kanya.
Isa sa pinakamalaking bunga ng pagkilala sa pagkabukas-palad ni Allah ay ang pagkakaroon ng hiya ng lingkod sa harap Niya.
Si Allah ay nagbibigay ng mga biyaya sa Kanyang mga lingkod sa kabila ng kanilang maraming pagkukulang, binubuksan para sa kanila ang mga pintuan ng pagsisisi, tinatakpan ang kanilang mga pagkakamali, binibigyan sila ng palugit, at pinagkakalooban sila mula sa Kanyang biyaya.
Dapat itong magbunga sa mananampalataya ng hiya, pagpapakumbaba, takot at pag-asa, at magtulak sa kanya na lumayo sa anumang ikinagagalit ni Allah.
Si Allah ang Mapagbigay na hindi nauubos ang mga kayamanan, at ang Makapangyarihan na walang anumang bagay ang makapagtatagumpay laban sa Kanya.
Sinabi ni Allah تعالى:
“At magtiwala ka sa Buhay na hindi namamatay.” [Al-Furqan: 58]
At sinabi Niya سبحانه:
“At magtiwala ka sa Makapangyarihan, ang Mahabagin.” [Ash-Shu‘ara’: 217]
Kaya dapat kumapit ang puso kay Allah at sa Kanya hilingin ang mga pangangailangan, habang ginagamit ang mga pinahihintulutang paraan.
Tungkol naman sa mga nilalang, gaano man kamapagbigay ang isang tao, limitado ang kanyang kakayahan. Maaaring hindi niya maibigay ang hinihingi, at matatapos ang kanyang kakayahang magbigay sa kanyang kamatayan.
Kabilang sa bunga ng paniniwala sa pagkabukas-palad ni Allah ang madalas na pananalangin at ang hindi pag-aakalang napakalaki ng sariling pangangailangan para sa biyaya ni Allah.
Ngunit ang pagkaantala ng sagot o ang hindi pagkamit sa hinihingi ay hindi nangangahulugang hindi naging mapagbigay si Allah sa Kanyang lingkod. Kung minsan, ang hindi pagbibigay ng isang bagay ang siyang mismong awa at kabutihang-loob.
Maaaring humingi ang lingkod ng isang bagay na inaakala niyang mabuti, samantalang alam ni Allah na ang pagkakaroon nito ay makapipinsala sa kanyang relihiyon o buhay sa mundo. Kaya inilalayo ito ni Allah sa kanya bilang awa.
Kaya nananalangin ang Muslim, may mabuting pag-iisip sa kanyang Panginoon, at alam niyang ang pagpili ni Allah para sa kanya ay mas mabuti kaysa sa kanyang sariling pagpili.
Ang sinumang nakaaalam na si Allah ay Mapagbigay ay umiibig sa pagkabukas-palad at nagsisikap na makinabang ang mga lingkod ni Allah.
Ang pagkabukas-palad ay hindi lamang tungkol sa pera. Kabilang dito ang:
Ngunit ang kapuri-puring pagkabukas-palad ay hindi pag-aaksaya o pagmamalabis, at hindi rin ito pagiging maramot. Ito ay pagiging katamtaman sa pagitan ng dalawang sukdulan.
Sinabi ni Allah تعالى:
“At yaong mga kapag gumugugol ay hindi nagmamalabis at hindi rin nagiging maramot, kundi nasa gitna ng dalawang ito.” [Al-Furqan: 67]
At sinabi Niya سبحانه:
“At huwag mong gawing nakagapos sa iyong leeg ang iyong kamay, ni huwag mo rin itong iunat nang lubusan, upang hindi ka maupo na sinisisi at nagsisisi.” [Al-Isra’: 29]
Ang taong pinararangalan ni Allah ay hindi kinakailangang siyang may kayamanan, katayuan o posisyon.
Ang tunay na karangalan ay nasa pananampalataya, patnubay at takot kay Allah.
Sinabi ni Allah تعالى:
“At sinumang hamakin ni Allah ay walang makapagpaparangal sa kanya.” [Al-Hajj: 18]
Maaaring ang isang tao ay mahirap o dumaranas ng pagsubok ngunit marangal sa harap ni Allah dahil sa kanyang pananampalataya at pagsunod. Samantala, maaaring ang iba ay mayaman, makapangyarihan at mataas ang katayuan ngunit malayo kay Allah dahil sa kawalan ng pananampalataya, kasamaan o pagsuway.
Kaya dapat hanapin ng mananampalataya ang karangalan mula kay Allah sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanya, hindi lamang sa mga bagay ng mundong ito.
Kabilang sa pinakamalalaking bunga ng pananampalataya sa mga Pangalan ni Allah ang pananalangin sa Kanya gamit ang mga ito.
Sinabi ni Allah تعالى:
“At kay Allah ang mga Pinakamagagandang Pangalan, kaya manalangin kayo sa Kanya sa pamamagitan ng mga ito.” [Al-A‘raf: 180]
Halimbawa, maaaring sabihin:
“O Pinakamapagbigay sa mga mapagbigay, parangalan Mo ako sa pamamagitan ng Iyong awa, patawarin Mo ako, pagkalooban Mo ako mula sa Iyong biyaya, at ayusin Mo para sa akin ang aking relihiyon at buhay sa mundo.”
Ang pananalangin kay Allah gamit ang Kanyang mga Pangalan ay bahagi ng ganap na pagsamba at lubos na pag-asa ng lingkod sa kanyang Panginoon.
Ang Pangalan ni Allah na “Al-Akram” ay pumupuno sa puso ng mananampalataya ng pag-asa sa kanyang Panginoon, pagmamahal sa Kanya at hiya sa Kanya. Itinutulak siya nito sa pagsisisi, panalangin at pagtitiwala kay Allah, gayundin sa pagiging mapagbigay sa mga lingkod ni Allah.
Kabilang sa pinakamahahalagang bunga ng Pangalan na ito ang:
Ang sinumang nakaaalam na ang kanyang Panginoon ay “Al-Akram” ay hindi mawawalan ng pag-asa sa Kanyang biyaya, hindi kailanman ituturing ang sarili na hindi nangangailangan sa Kanya, at magsisikap na maging mapagbigay sa Kanyang mga nilikha sa paraang minamahal ni Allah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.