Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasabi sa Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Pinahihintulutan ang pagtawag kay Allah تعالى sa pagsasabing “O aking Panginoon,” sapagkat ang “As-Sayyid” ay napatunayang ginamit para kay Allah تعالى sa tunay na Sunnah, at itinuring ito ng ilang mga iskolar na kabilang sa Kanyang Magagandang Pangalan. Gayunpaman, may ilang iskolar, tulad ni Imam Malik رحمه الله, na itinuring na hindi kanais-nais ang pananalangin gamit ang salitang ito at mas pinili nilang gamitin ng Muslim ang mga salitang nasa Qur’an at mga panalangin ng mga Propeta, tulad ng “Aking Panginoon” at “O Allah.” Kaya maluwag ang usapin tungkol sa pagsasabi ng “O aking Panginoon,” bagaman mas mainam at mas maingat na sundin ang mga salitang naiulat sa Qur’an at Sunnah.
Napatunayan sa Sunnah ang paggamit ng “As-Sayyid” para kay Allah تعالى.
Isinalaysay mula kay Abdullah ibn ash-Shikhkhir رضي الله عنه na sinabi niya: Sumama ako sa isang delegasyon mula sa Banu Amir patungo sa Sugo ni Allah صلى الله عليه وسلم, at sinabi namin: “Ikaw ang aming panginoon.” Sinabi ng Propeta صلى الله عليه وسلم:
“Ang Panginoon ay si Allah.”
Isinalaysay ito nina Ahmad at Abu Dawud, at ni al-Bukhari sa Al-Adab al-Mufrad. Itinuring ng ilang iskolar na mapananaligan ang sanad nito.
Ilang iskolar ang nagbanggit sa “As-Sayyid” bilang isa sa mga Pangalan ni Allah تعالى, kabilang sina Ibn Mandah, al-Halimi, al-Bayhaqi, Ibn Hazm, al-Asbahani, Ibn al-Arabi, al-Qurtubi, Ibn al-Qayyim, Ibn Uthaymin at iba pa.
Ang kahulugan ng “As-Sayyid” para kay Allah تعالى ay: ang May-ari, ang Panginoon, ang Tagapagtanggol at Tagapamahala, na nagtataglay ng ganap na paghahari sa Kanyang mga nilikha, at Siyang nilalapitan ng mga nilikha para sa kanilang mga pangangailangan at sa pamamahala ng kanilang mga gawain.
Ipinaliwanag ni Ibn al-Qayyim رحمه الله na si Allah تعالى ang tunay na Panginoon, sapagkat ang lahat ng nilikha ay pag-aari Niya at umaasa sa Kanya, at hindi nila Siya kayang hindi kailanganin kahit sa isang kisapmata.
Dahil ang “As-Sayyid” ay napatunayang tawag kay Allah تعالى sa Sunnah, pinahihintulutang manalangin sa Kanya gamit ito, sapagkat sinabi ni Allah سبحانه وتعالى:
“At kay Allah ang mga pinakamagagandang Pangalan, kaya tawagin ninyo Siya sa pamamagitan ng mga ito.” [Al-A'raf 7:180]
Ipinaliwanag ni as-Sa'di رحمه الله na kabilang sa talatang ito ang panalangin ng pagsamba at panalangin ng paghiling. Maaaring tawagin ng alipin si Allah sa Pangalan na angkop sa kanyang hinihiling, tulad ng: “O Mapagpatawad, patawarin Mo ako,” “O Tumatanggap ng pagsisisi, tanggapin Mo ang aking pagsisisi,” at “O Tagapagkaloob, pagkalooban Mo ako.”
Kaya walang masama sa pagsasabi ng Muslim sa kanyang panalangin: “O aking Panginoon, patawarin Mo ako” o “O aking Panginoon, kaawaan Mo ako,” basta ang tinutukoy niya ay si Allah تعالى lamang.
Bagaman ito ay pinahihintulutan, naiulat na hindi nagustuhan ni Imam Malik رحمه الله na sabihin ng nananalangin: “O aking Panginoon,” at mas pinili niya ang mga salitang matatagpuan sa Qur’an at sa mga panalangin ng mga Propeta.
Sinabi ni Ibn Taymiyyah رحمه الله:
“Hindi nagustuhan ni Malik, ni Ibn Abi Imran mula sa mga kasamahan ni Abu Hanifah, at ng iba pa, na sabihin ng nananalangin: ‘O aking Panginoon, O aking Panginoon.’ Sinabi nila: ‘Sabihin ninyo ang sinabi ng mga Propeta: Panginoon ko, Panginoon ko.’”
Iniulat din ni Ibn Rushd mula kay Imam Malik na mas minamahal niya ang ibang mga salita kaysa sa “O aking Panginoon,” at mas mainam na manalangin ang Muslim gamit ang mga salitang nasa Qur’an at mga panalanging ginawa ng mga Propeta.
Ipinaliwanag ni Ibn Rushd na ang dahilan ng pagkadiskaril ni Malik sa paggamit nito ay ang pagkakaiba ng mga iskolar kung napatunayang pangalan nga ito ni Allah تعالى, sapagkat hindi ito binanggit sa Qur’an at, ayon sa kanya, hindi ito napatunayang may sapat na katiyakan upang gamitin sa panalangin.
Samakatuwid, ang pagkadiskaril ng ilang iskolar ay hindi nangangahulugang ang pananalangin kay Allah gamit ang salitang ito ay shirk o likas na ipinagbabawal. Ito ay batay sa pag-iingat tungkol sa mga Pangalan ni Allah at sa pagbibigay-priyoridad sa mga salitang napatunayan sa Qur’an at Sunnah.
Mas mainam para sa Muslim na sundin ang patnubay ng Qur’an at Sunnah at manalangin kay Allah تعالى gamit ang mga salitang naiulat, tulad ng:
Ang mga salitang ito ay napatunayan at malinaw, at naglalaman ng pagsunod sa patnubay ng mga Propeta at mga matuwid.
Pinahihintulutan ang pagtawag kay Allah تعالى bilang “O aking Panginoon,” sapagkat ang “As-Sayyid” ay napatunayang ginamit para kay Allah تعالى sa Sunnah, at itinuring ito ng ilang iskolar na kabilang sa Kanyang Magagandang Pangalan.
Itinuring ni Imam Malik at ng iba pang iskolar na hindi kanais-nais ang paggamit ng salitang ito, hindi dahil ito ay shirk o ipinagbabawal mismo, kundi dahil sa kanilang pagkakaiba tungkol sa pagpapatunay sa “As-Sayyid” bilang Pangalan ni Allah at dahil mas pinili nilang gamitin ang mga salitang nasa Qur’an at sa mga pananalita ng mga Propeta, tulad ng “Aking Panginoon” at “O Allah.”
Samakatuwid: ang sinumang magsabi ng “O aking Panginoon” sa kanyang panalangin ay walang kasalanan, bagaman mas mainam na gamitin ang mga salitang napatunayan sa Qur’an at Sunnah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.