Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay ng Sugo ni Allah.
Ang Pangalan ni Allah na “Al-Jabbar” ay naglalaman ng mga dakilang kahulugan. Binanggit ng mga iskolar ang tatlong pangunahing kahulugan nito:
Si Allah سبحانه وتعالى ay Al-Jabbar, ang Nagmamay-ari ng ganap na kapangyarihan, lakas, at kadakilaan. Sinusupil Niya ang mga mapaniil at nilulupig sila sa pamamagitan ng Kanyang kadakilaan at kapamahalaan.
Gaano man kalaki ang kapangyarihan, awtoridad, o pagmamataas ng isang tao, nananatili siyang nasa ilalim ng kapangyarihan ni Allah at nasa Kanyang saklaw.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At Siya ang Tagapagpasuko sa ibabaw ng Kanyang mga alipin, at Siya ang Marunong, ang Ganap na Nakaaalam﴾ [Al-An'am: 18].
Ang kapangyarihan at kadakilaan ni Allah ay hindi katulad ng kapangyarihan ng mga nilikha, sapagkat ang Kanyang kapangyarihan ay nakabatay sa ganap na kakayahan, kadakilaan, at karangalan.
Kabilang sa mga kahulugan ng Al-Jabbar ang Siya na nag-aayos at nagpapanumbalik sa Kanyang mga alipin. Inaayos Niya ang kahinaan ng mahina, tinutulungan ang nangangailangan, inaayos ang wasak, at pinapagaling ang mga pusong nasaktan sa pamamagitan ng pag-aalis ng kanilang sakit at kalungkutan at pagpapalit nito ng ginhawa at kapanatagan.
Inaayos din Niya ang Kanyang alipin sa pamamagitan ng paghahanda para sa kanya ng kabutihan at mabuting wakas kapag siya ay nagtitiis at umaasa sa gantimpala mula kay Allah.
Kaya Siya ay Tagapag-ayos ng mga mahihina at ng mga pusong wasak, at inaayos Niya ang kanilang kalagayan sa pamamagitan ng Kanyang awa, biyaya, at kabutihan.
Ito ay kabilang sa pinakamalalaking bagay na nagbibigay ng pag-asa sa Allah sa puso ng isang mananampalataya. Kapag siya ay nakaranas ng kahinaan, kalungkutan, o pagkawasak ng loob, alam niyang kayang ayusin ng kanyang Panginoon ang kanyang kalagayan at alisin ang kanyang sakit.
Kabilang din sa mga kahulugan ng Pangalan na Al-Jabbar ang kataasan, pagtaas, at pangingibabaw.
Si Allah سبحانه وتعالى ay Mataas sa Kanyang mga nilikha, nasa ibabaw nila, at sa kabila ng Kanyang kataasan ay malapit Siya sa kanila: naririnig Niya ang kanilang mga salita, nakikita Niya ang kanilang mga gawa, at nalalaman Niya ang itinatago ng kanilang mga puso at ang ibinubulong ng kanilang mga kaluluwa.
Ang kataasan ni Allah ay hindi salungat sa Kanyang pagiging malapit sa Kanyang mga nilikha, kung paanong ang Kanyang pagiging malapit ay hindi nangangahulugang Siya ay nananahan sa loob nila o nakahalo sa kanila. Siya ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha sa paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan, at lubos Niya silang nalalaman sa pamamagitan ng Kanyang kaalaman, pandinig, at paningin.
Pinagsama ni Ibn al-Qayyim رحمه الله ang mga kahulugang ito sa mga sumusunod na taludtod:
Gayundin, ang Al-Jabbar ay kabilang sa Kanyang mga katangian,
at ang jabr sa Kanyang mga katangian ay may dalawang bahagi.
Ang jabr sa mahina at sa bawat pusong
naging wasak—ang Kanyang pag-aayos ay malapit.
Ang ikalawa ay jabr sa pamamagitan ng kapangyarihan at pangingibabaw,
isang kapangyarihang hindi nararapat sa sinumang tao.
At mayroon itong ikatlong kahulugan: kataasan,
na walang taong makalalapit dito.
Kaya sinasabi nilang “jabbārah” tungkol sa puno ng palma,
ang mataas na higit sa abot ng lahat ng kamay.
Ang Pangalan ni Allah na “Al-Jabbar” ay naglalaman ng mga dakilang kahulugan, kabilang ang:
Kapangyarihan at nangingibabaw na awtoridad: Siya ang Makapangyarihan at Tagapagpasuko na lumulupig sa mga mapaniil at walang anumang makagagapi sa Kanya.
Pagpapanumbalik sa pamamagitan ng awa: Inaayos Niya ang kahinaan ng Kanyang mga alipin, inaayos ang kanilang mga pusong wasak, inaalis ang kanilang kalungkutan at dalamhati, at binibigyan sila ng ginhawa at kapanatagan.
Kataas-taasan: Siya ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at may kapangyarihan sa kanila, habang lubos silang saklaw ng Kanyang kaalaman, pandinig, at paningin.
Ang lahat ng kahulugang ito ay naaangkop sa pagiging ganap at kadakilaan ni Allah at hindi katulad ng mga katangian ng mga nilikha.
At si Allah ang higit na nakaaalam.