Ang papuri ay para kay Allah, at nawa’y mapasakanya ang kapayapaan at pagpapala ng Sugo ni Allah.
Walang salungatan sa dalawang hadith, sapagkat ang bawat isa ay tumatalakay sa magkaibang aspeto ng pananampalataya.
Ang mga haligi ng pananampalataya ay ang mga dakilang saligan kung saan nakatayo ang paniniwala. Ang mga ito ay anim, gaya ng ipinaliwanag ng Propeta ﷺ sa Hadith ni Jibril:
Ito ang mga saligan ng aqidah na kung wala ang mga ito ay hindi magiging wasto ang pananampalataya ng isang tao.
Ang mga sangay ng pananampalataya ay kinabibilangan ng lahat ng panlabas at panloob na salita at gawa na kabilang sa kahulugan ng pananampalataya. Kaya sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang pananampalataya ay may mahigit pitumpung sangay. Ang pinakamataas sa mga ito ay ang pagsasabi: ‘Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allah’; ang pinakamababa ay ang pag-aalis ng anumang nakapipinsala sa daan, at ang kahinhinan ay isang sangay ng pananampalataya.”
Kabilang sa mga sangay ng pananampalataya ang:
Tinawag ni Allah na pananampalataya ang ilang mabubuting gawain sapagkat bahagi ang mga ito ng pananampalataya at hindi hiwalay dito.
Sinabi ni Allah:
“Hindi kailanman hahayaan ni Allah na masayang ang inyong pananampalataya.”
(Qur’an 2:143)
Ipinaliwanag ng mga iskolar na ang salitang “inyong pananampalataya” sa talatang ito ay tumutukoy sa mga pagdarasal na isinagawa ng mga Muslim na nakaharap sa Jerusalem bago binago ang direksiyon ng pagdarasal.
Ang mga haligi ng pananampalataya ay ang anim na saligan ng aqidah na dapat paniwalaan ng bawat Muslim. Ang mga sangay ng pananampalataya naman ay ang lahat ng panloob at panlabas na katangian at gawa ng pananampalataya. Ang mga ito ay mahigit pitumpu at kinabibilangan ng mga gawa ng puso, dila, at katawan. Samakatuwid, walang salungatan sa dalawang hadith. Ang bawat isa ay nagpapaliwanag lamang ng magkaibang aspeto ng tunay na kahulugan ng pananampalataya.
At si Allah ang higit na Nakaaalam.