Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa'y ang pagpapala at kapayapaan ay mapasa Mensahero ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang mga paniniwalang ito ay kabilang sa pamahiin at masamang pangitain (tatayyur) na ipinagbabawal ng relihiyon. Ito ay ang paniniwalang ang isang bagay, salita, kilos, hayop, panahon, o pangyayari ay nagiging sanhi ng kapahamakan o kasamaan nang walang katibayang panrelihiyon o tunay na sanhi na itinatag.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Walang contagion at walang masamang pangitain, at gusto ko ang mabuting pangitain.”
Sinabi rin niya:
“Ang masamang pangitain ay isang uri ng shirk.”
Samakatuwid, ang pamahiin ay ang pag-uugnay sa ilang bagay ng isang impluwensiyang hindi naman ipinagkaloob sa mga ito ni Allah, at ang paniniwalang kaya ng mga ito na magdulot ng kabutihan o kasamaan nang walang lehitimo o tunay na dahilan.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِندَ اللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ﴾
“Tunay na ang kanilang masamang pangitain ay nasa kay Allah, ngunit karamihan sa kanila ay hindi nakaaalam.”
[Al-A‘raf: 131]
Kaya ang pagbubuhos o paglalaro ng tubig sa pagitan ng dalawang tao ay hindi nagiging sanhi ng kanilang paghihiwalay. Gayundin, ang pagbukas at pagsara ng gunting sa loob ng bahay ay hindi nagdudulot ng mga problema sa pamilya, at ang pagdaan sa ibabaw ng isang bata ay hindi pumipigil sa kanyang paglaki. Wala sa mga bagay na ito ang itinatag bilang tunay na sanhi ng mga pangyayaring iyon.
Gayundin, ang pagtawid, pag-uugnay, o paggawa ng ilang kilos gamit ang mga daliri sa oras ng kasal ay walang anumang epekto sa bisa ng kasal. Ang kasal ay wasto kapag natupad ang mga kondisyon at haligi nito, at hindi ito nagiging walang-bisa dahil sa mga ganitong paniniwala o kilos.
Dapat malaman na ang mga sanhi ay nagkakaroon lamang ng epekto sa pahintulot ni Allah. Samakatuwid, hindi dapat paniwalaang ang isang sanhi ay may sariling impluwensiya na hiwalay kay Allah.
Dapat magtiwala ang Muslim kay Allah at malaman na ang kabutihan at kasamaan ay nasa Kanyang mga kamay. Hindi niya dapat hayaang maimpluwensiyahan siya ng mga pamahiin, at hindi niya dapat talikuran ang isang bagay na pinahihintulutan dahil lamang sa takot sa isang masamang pangitain.
Mahalaga ring pag-ibahin ang pagkuha sa tunay at lehitimong mga sanhi at ang pag-uugnay ng mga epekto sa mga bagay na hindi naman tunay na sanhi.
Magtiwala kay Allah at maging tiyak na ang lahat ay nasa ilalim ng Kanyang kalooban at pagtatakda.
Huwag pansinin ang mga pamahiin at huwag bigyan ng halaga ang mga ito. Kung iniisip ng isang tao na ang isang bagay ay masamang pangitain, hindi niya dapat talikuran ang isang gawain dahil lamang sa ganoong pag-iisip.
Kapag nakaramdam ang isang tao ng takot dahil sa isang masamang pangitain, maaari siyang manalangin kay Allah at sabihin:
«اللهم لا خير إلا خيرك، ولا طير إلا طيرك، ولا إله غيرك»
“O Allah, walang kabutihan maliban sa Iyong kabutihan, walang pangitain maliban sa Iyong pangitain, at walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Iyo.”
Mahalin ang mabuting pangitain at maging positibo, nang hindi naniniwala na ang isang bagay, salita, kilos, o pangyayari ay may sariling kapangyarihang magdulot ng kabutihan o kasamaan. Ang mabuting pangitain ay pinahihintulutan kapag nag-uudyok ito sa tao na umasa sa kabutihan, nang hindi niya iniuugnay sa bagay na iyon ang isang kapangyarihang hiwalay kay Allah.
Sa konklusyon, ang mga popular na paniniwala na nagsasabing ang ilang karaniwang gawain—tulad ng paglalaro ng tubig, pagbukas at pagsara ng gunting, pagdaan sa ibabaw ng isang bata, o paggawa ng ilang kilos—ay tiyak na magdudulot ng paghihiwalay, mga problema, o iba pang kapahamakan ay mga pamahiing walang batayan.
Dapat talikuran ng Muslim ang mga paniniwalang ito, magtiwala kay Allah, gamitin ang mga lehitimong paraan at malaman na walang anumang maaaring mangyari sa kanya maliban sa itinakda ni Allah.
At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.