Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ng Allah. Pagkatapos nito:
Ang pagkatakot sa Allah, ang Kataas-taasan, ay isang dakilang pagsamba at isa sa mga dahilan ng pagiging matuwid at matagumpay ng isang lingkod. Sinabi ng Allah:
“Kaya huwag ninyo silang katakutan, bagkus ay Ako ang inyong katakutan, kung kayo ay tunay na mga mananampalataya.”
Aal ‘Imran: 175.
Ang kapuri-puring takot ay yaong nagtutulak sa isang Muslim na sumunod sa Allah at lumayo sa pagsuway sa Kanya, nang hindi siya dinadala sa kawalan ng pag-asa o desperasyon.
Dapat ba nating katakutan ang mga taong hindi natatakot sa Allah?
Hindi dapat ipantay ang pagkatakot sa mga tao sa pagkatakot sa Allah. Hindi rin wastong gamitin nang walang paglilinaw ang kasabihang: “Katakutan mo ang Allah, at katakutan mo ang taong hindi natatakot sa Allah,” sapagkat iniutos ng Allah sa mananampalataya na Siya ang katakutan at sa Kanya ilagay ang kanyang pagtitiwala.
Gayunpaman, hindi nito ipinagbabawal ang pagsasagawa ng mga kinakailangang pag-iingat at pagiging maingat laban sa kasamaan ng mga mapang-api at tiwaling tao, nang hindi nagkakaroon sa puso ng uri ng takot at pagdakila sa kanila na nararapat lamang sa Allah. Sa halip, alam ng Muslim na ang kapinsalaan at pakinabang ay nasa kamay lamang ng Allah.
Sinabi ng Allah:
“At sinumang magtiwala sa Allah, Siya ay sapat na para sa kanya.”
At-Talaq: 3.
Buod
Ang obligadong pagkatakot ay ang pagkatakot sa Allah, ang Kataas-taasan. Tungkol naman sa mga tao, hindi sila dapat katakutan sa paraang nauugnay sa pagsamba o pagdakila. Sa halip, dapat mag-ingat laban sa kanilang kasamaan, gawin ang mga kinakailangang pag-iingat, at magtiwala sa Allah. Kaya ang kasabihang “Katakutan mo ang Allah, at katakutan mo ang taong hindi natatakot sa Allah” ay hindi tama kung gagamitin nang walang paglilinaw, at mas mabuting iwasan ito.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.