Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay sumakanya nawa ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Kung iniiwasan ng isang tao ang isang lugar dahil sa makatotohanan at makatuwirang dahilan, tulad ng pagkakaroon ng panganib o pinsalang nangyari noon na may makatwirang posibilidad na maulit, walang masama rito, sapagkat bahagi ito ng pagsasagawa ng nararapat na pag-iingat.
Ngunit kung ligtas naman ang lugar at iniiwasan ito ng isang tao dahil naniniwala siyang ang isang trahedyang nangyari roon noon ay maaaring maging sanhi ng isa pang kasamaan o trahedya sa hinaharap, ito ay kabilang sa ipinagbabawal na pamahiin at paniniwala sa masamang pangitain. Walang kaugnayan ang pagkakaroon ng isang trahedya sa isang lugar sa pagkakaroon ng panibagong trahedya roon sa hinaharap.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang paniniwala sa masamang pangitain ay shirk.”
Isinalaysay nina Abu Dawud at at-Tirmidhi.
Ang isang Muslim ay dapat magtiwala kay Allah at hindi hayaang hadlangan siya ng mga pamahiin at walang batayang takot sa paggawa ng mga bagay na kapaki-pakinabang sa kanya.
Ngunit kung hindi naniniwala ang isang tao na nagdadala ng kasamaan ang lugar at iniiwasan lamang niya ito dahil ang pagkakita rito ay nagpapaalala sa kanya ng masasakit na alaala at nagdudulot ng matinding kalungkutan, ito lamang ay hindi itinuturing na paniniwala sa masamang pangitain, hangga’t hindi siya naniniwalang ang mismong lugar ang sanhi ng kasamaan.
Ang pag-iwas sa isang lugar dahil sa makatotohanan at makatuwirang dahilan o dahil nagpapaalala ito ng masasakit na alaala ay, sa pangkalahatan, pinahihintulutan.
Ngunit ang pag-iwas dito dahil sa paniniwalang ang trahedyang nangyari roon noon ay ginawa ang lugar na pinagmumulan ng kasamaan o isang palatandaan ng panibagong trahedya ay kabilang sa masamang pamahiin.
At si Allah ang higit na nakaaalam.