Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang mga sinulid, singsing, anting-anting, o katulad na mga bagay na isinusuot upang maprotektahan laban sa evil eye, salamangka, o kapahamakan ay kabilang sa mga anting-anting na ipinagbabawal sa mga katuruan ng Islam. Ang isang Muslim ay inuutusang iasa ang kanyang puso kay Allah at maniwala na ang pakinabang at pinsala ay nasa mga kamay lamang Niya.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Sinumang magsabit ng anting-anting ay nakagawa ng shirk.”
Isinalaysay ni Ahmad.
Nag-iiba ang hatol ayon sa paniniwala ng isang tao tungkol dito.
Kung naniniwala siyang ang anting-anting mismo ay may kakayahang magbigay ng pakinabang o pumigil sa pinsala nang hiwalay kay Allah, ito ay malaking shirk, sapagkat nagbigay siya sa iba bukod kay Allah ng malayang kapangyarihang magbigay ng pakinabang o pumigil sa pinsala.
Ngunit kung naniniwala siyang si Allah lamang ang nagbibigay ng pakinabang at nagpapahintulot ng pinsala, subalit itinuturing niya ang anting-anting bilang paraan ng proteksiyon laban sa evil eye o salamangka, kahit walang patunay mula sa Islam o napatunayang pisikal na dahilan na ito ay isang paraan ng proteksiyon, ito ay maliit na shirk. Ito ay dahil itinuring niyang sanhi ang isang bagay na hindi naman itinakda bilang lehitimong sanhi sa relihiyon o sa pisikal na realidad.
Dahil dito, pinipigilan ng Islam ang puso na kumapit sa ganitong mga bagay at pamahiin at itinuturo sa Muslim na magtiwala kay Allah at humingi ng tulong sa Kanya.
Kung ang mga sinulid o anting-anting na ito ay kilala sa mga tao bilang mga bagay na isinusuot upang maprotektahan laban sa evil eye, salamangka, o katulad nito, hindi dapat isuot ang mga ito kahit sabihin ng isang tao na wala siyang paniniwala rito at isinusuot lamang niya ito bilang nakasanayan.
Inuutusan ng Propeta ﷺ na alisin ang mga bagay na isinusuot para sa ganitong layunin at hindi niya itinuring na lehitimo ang pagpapatuloy ng gayong mga kaugalian.
Nakita ng Propeta ﷺ ang isang lalaki na may suot na tansong singsing upang maprotektahan laban sa karamdaman. Inutusan niya itong alisin at sinabi:
“Alisin mo iyan, sapagkat wala itong maidudulot sa iyo kundi karagdagang kahinaan.”
Isinalaysay ni Ibn Majah.
Bukod dito, ang pagsusuot ng isang bagay na kilala bilang anting-anting ay maaaring magbigay sa ibang tao ng impresyon na tama ang ganitong mga paniniwala at makatulong sa pagpapatuloy at paglaganap ng mga ito.
Ang itinakda para sa Muslim ay ang umasa kay Allah, panatilihin ang mga napatunayang pag-alaala at panalangin, gumamit ng lehitimong Islamic ruqyah, at gamitin ang mga pinahihintulutang paraan, nang hindi kumakapit sa mga sinulid, anting-anting, o mga bagay na hindi itinakda ni Allah bilang paraan ng proteksiyon.
Ang pagsusuot ng mga sinulid, agimat, at anting-anting upang maprotektahan laban sa evil eye o salamangka ay hindi pinahihintulutan.
Kung naniniwala ang isang tao na ang mga ito mismo ay nakapagbibigay ng pakinabang o nakapipigil ng pinsala nang hiwalay kay Allah, ito ay malaking shirk. Kung naniniwala siyang mga paraan lamang ang mga ito ng proteksiyon kahit walang ebidensiyang panrelihiyon o pisikal na nagpapatunay nito, ito ay maliit na shirk.
Dapat ding iwasan ang mga ito kahit isinusuot lamang bilang nakasanayan at walang paniniwala sa mga ito, kung kilala ang mga ito bilang mga anting-anting na ginagamit laban sa evil eye o salamangka.
Ang Muslim ay dapat umasa at magtiwala kay Allah habang ginagamit ang mga lehitimong paraan ng proteksiyon.
At si Allah ang higit na nakaaalam.