Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay sumakanya nawa ang Sugo ni Allah.
Kabilang sa mga pangunahing paniniwala ng Islam na si Allah ang nagbibigay ng buhay at nagdudulot ng kamatayan, at ang tunay na pagbuhay muli sa mga patay ay hindi isang independiyenteng kapangyarihang taglay ng sinumang tao o nilikha.
Sinabi ni Allah:
“Paano ninyo maaaring tanggihan si Allah samantalang kayo ay walang buhay at binigyan Niya kayo ng buhay? Pagkatapos ay papatayin Niya kayo, pagkatapos ay muli Niya kayong bubuhayin, at pagkatapos ay sa Kanya kayo ibabalik.”
[Al-Baqarah: 28]
At sinabi Niya:
“Iyan ay sapagkat si Allah ang Katotohanan, at Siya ang nagbibigay-buhay sa mga patay, at Siya ay Makapangyarihan sa lahat ng bagay.”
[Al-Hajj: 6]
Ipinapakita ng mga talatang ito na ang buhay, kamatayan, at muling pagkabuhay ay nasa kapangyarihan ni Allah.
Sinabi ni Allah:
“Si Allah ang lumikha sa inyo, pagkatapos ay nagbigay sa inyo ng kabuhayan, pagkatapos ay papatayin kayo, at pagkatapos ay muli kayong bubuhayin. Mayroon ba sa mga itinatambal ninyo sa Kanya na kayang gumawa ng alinman sa mga ito?”
[Ar-Rum: 40]
Ipinapakita ng talatang ito ang kawalan ng kakayahan ng lahat ng sinasamba bukod kay Allah na lumikha, magbigay-buhay, o magdulot ng kamatayan.
Gaano man kalawak ang kaalaman o kalakas ang isang tao, magagamit lamang niya ang mga sanhi at paraan na nilikha ni Allah. Hindi niya kayang lumikha ng buhay mula sa kanyang sarili o ibalik sa mundong ito sa sarili niyang kapangyarihan ang isang taong tunay nang namatay matapos dumating ang kanyang takdang oras.
Binanggit sa Qur’an na kabilang sa mga himala ni Jesus, sumakanya nawa ang kapayapaan, ang pagbuhay sa mga patay, ngunit malinaw nitong binigyang-diin na ito ay nangyari sa pahintulot ni Allah.
Sinabi ni Allah:
“At binubuhay ko ang mga patay sa pahintulot ni Allah.”
[Aal ‘Imran: 49]
At sinabi Niya:
“At nang inilabas mo ang mga patay sa Aking pahintulot.”
[Al-Ma’idah: 110]
Ang paulit-ulit na paggamit ng mga salitang “sa pahintulot ni Allah” ay nagpapakita na hindi taglay ni Jesus, sumakanya nawa ang kapayapaan, ang kapangyarihang ito mula sa kanyang sarili. Sa halip, ito ay isang himalang ginawa ni Allah sa pamamagitan niya bilang patunay ng kanyang pagiging propeta.
Kaya ang pagbuhay ni Jesus sa mga patay ay hindi katibayan na taglay niya ang anumang katangian ng pagka-Diyos. Sa halip, ito ay patunay ng kapangyarihan ni Allah na Siyang gumawa ng himala.
Ang himala ay isang pambihirang pangyayari na ipinapakita ni Allah sa pamamagitan ng isa sa Kanyang mga propeta. Hindi nito ibig sabihin na ang propeta ay nagkaroon ng independiyenteng kapangyarihang mamahala sa sansinukob.
Hinampas ni Moises, sumakanya nawa ang kapayapaan, ang dagat gamit ang kanyang tungkod at nahati ito. Hindi nito ibig sabihin na taglay ni Moises o ng tungkod ang sariling kapangyarihang hatiin ang mga dagat. Si Allah ang gumawa ng himala.
Gayundin kay Jesus, sumakanya nawa ang kapayapaan, ang pagbuhay sa mga patay ay naganap sa pamamagitan ng kautusan at kapangyarihan ni Allah, hindi sa isang kapangyarihang hiwalay kay Allah.
Binanggit ng Qur’an ang pagtatalo nina Abraham, sumakanya nawa ang kapayapaan, at ng haring nag-angking kaya niyang magbigay-buhay at magdulot ng kamatayan.
Sinabi ni Allah:
“Nang sabihin ni Abraham: ‘Ang aking Panginoon ang nagbibigay-buhay at nagdudulot ng kamatayan,’ sinabi niya: ‘Ako rin ay nagbibigay-buhay at nagdudulot ng kamatayan.’”
[Al-Baqarah: 258]
Mali ang kanyang pag-aangkin, sapagkat hindi niya tinutukoy ang tunay na pagbibigay-buhay at pagdudulot ng kamatayan. Sa halip, nilalaro lamang niya ang kahulugan ng mga salita.
Kaya lumipat si Abraham, sumakanya nawa ang kapayapaan, sa isang katwirang hindi niya kayang tutulan:
“Katotohanang pinasisikat ni Allah ang araw mula sa silangan, kaya pasikatin mo ito mula sa kanluran.” Kaya ang hindi naniniwala ay natigilan.
[Al-Baqarah: 258]
Doon naging malinaw ang kanyang kawalan ng kakayahan at hindi siya nakasagot.
Minsan ay kayang ma-resuscitate ng mga doktor ang isang taong pansamantalang tumigil ang puso o paghinga. Hindi nito ibig sabihin na ibinalik nila sa buhay ang isang taong tunay nang natapos ang takdang buhay.
Ang medisina ay gumagamit ng mga pisikal na paraan sa mga kalagayang maaari pang mailigtas ang isang tao. Ngunit kapag itinakda na ni Allah ang kamatayan ng isang tao at dumating na ang kanyang takdang oras, walang sinuman ang makapagbabalik sa kanya sa buhay sa mundong ito.
Sinabi ni Allah:
“At hindi kailanman ipagpapaliban ni Allah ang isang kaluluwa kapag dumating na ang takdang oras nito.”
[Al-Munafiqun: 11]
Kaya hindi dapat paghaluin ang medical resuscitation at ang tunay na himala ng pagbuhay sa isang taong totoong namatay.
Kabilang sa pinakadakilang patunay ng kapangyarihan ni Allah na mamamatay ang lahat ng nilikha at pagkatapos ay muli Niya silang bubuhayin para sa paghuhukom.
Sinabi ni Allah:
“Sabihin: ‘Si Allah ang nagbibigay sa inyo ng buhay, pagkatapos ay pinapatay Niya kayo, at pagkatapos ay titipunin Niya kayo sa Araw ng Muling Pagkabuhay na walang pag-aalinlangan tungkol dito.’”
[Al-Jathiyah: 26]
Walang sinuman maliban kay Allah ang may kakayahang magsagawa ng pangkalahatang muling pagkabuhay na ito.
Sa kabuuan: Walang tao o anumang nilikha ang may independiyenteng kapangyarihang buhayin muli ang mga patay. Si Allah lamang ang nagbibigay ng buhay at nagdudulot ng kamatayan. Ang nangyari kay Jesus, sumakanya nawa ang kapayapaan, ay isang himala sa pahintulot ni Allah, at hindi isang sariling kapangyarihan ni Jesus. Ang medical resuscitation naman ay hindi pagbuhay sa isang taong tunay nang natapos ang takdang buhay, kundi paggamit ng mga pamamaraang medikal bago mangyari ang hindi na mababaligtad na kamatayan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.