Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasakanilang Sugo.
Ang pagkilala kay Allah, sa Kanyang mga Pangalan, mga Katangian, at mga Gawain ay kabilang sa pinakamarangal at pinakamahalagang kaalaman. Kabilang dito ang paniniwala na si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at nakatatag sa ibabaw ng Kanyang Trono.
Tungkol naman sa pagpapahayag na “ang aktuwal na pisikal na lokasyon ni Allah,” hindi ito isang wastong terminong pang-Islamiko at hindi dapat gawin itong batayan ng talakayan. Si Allah ay hindi katulad ng alinman sa Kanyang mga nilikha, at walang anumang nilikha Niya ang maaaring sumaklaw sa Kanya.
Ang karangalan ng isang kaalaman ay nakabatay sa karangalan ng bagay na pinag-aaralan, at walang mas dakila kaysa sa pagkilala kay Allah, sa Kanyang mga Pangalan, mga Katangian, at mga Gawain.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Kaya alamin mo na walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allah.” [Muhammad: 19]
Samakatuwid, ang pag-aaral ng mga Pangalan ni Allah, ng Kanyang mga Katangian at ng kanilang mga kahulugan ay kabilang sa mga dahilan ng pagdagdag ng pananampalataya, pagdakila, at pagmamahal kay Allah.
Kaya ang pag-aaral ng mga bagay na tunay na napatunayan sa Qur’an at Sunnah tungkol sa mga Katangian ni Allah ay hindi isang mababaw o hindi mahalagang usapin. Ito ay may kaugnayan sa pangunahing pagkilala ng alipin sa kanyang Panginoon. Ang bawat tao ay natututo ayon sa kanyang pangangailangan, kakayahan, at antas ng kaalaman at pananampalataya.
Walang ganitong terminong “aktuwal na pisikal na lokasyon ni Allah” sa tamang pagpapahayag ng paniniwalang Islamiko. Kaya dapat iwasan ang mga malabong terminong maaaring magdulot ng maling kahulugan tungkol kay Allah.
Ang tungkulin ay patunayan ang anumang pinatunayan ni Allah para sa Kanyang Sarili at anumang pinatunayan ng Kanyang Sugo ﷺ tungkol sa Kanya, habang nililinis si Allah mula sa anumang pagkakatulad sa mga nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.” [Ash-Shura: 11]
Kabilang dito ang napatunayang pagiging Kataas-taasan ni Allah sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at ang Kanyang pagtatatag sa ibabaw ng Kanyang Trono.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Siya ang lumikha ng mga langit at lupa sa loob ng anim na araw, pagkatapos ay Siya ay nagtayo sa ibabaw ng Trono. Alam Niya kung ano ang pumapasok sa lupa at kung ano ang lumalabas mula rito, kung ano ang bumababa mula sa langit at kung ano ang umaakyat dito. At Siya ay kasama ninyo saanman kayo naroroon. At nakikita ni Allah ang lahat ng inyong ginagawa.” [Al-Hadid: 4]
Pinatutunayan ng Ahlus-Sunnah ang pagiging Kataas-taasan ni Allah sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at ang Kanyang pagtatatag sa ibabaw ng Kanyang Trono, habang pinatutunayan din ang Kanyang pagsama sa Kanyang mga alipin. Hindi nila sinasabi na si Allah ay nananahan sa alinman sa Kanyang mga nilikha.
Ang ibig sabihin nito ay si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha, nakatatag sa ibabaw ng Kanyang Trono, at walang anumang nilikha ang maaaring sumaklaw sa Kanya. Hindi Siya nangangailangan ng alinman sa Kanyang mga nilikha, samantalang ang lahat ng nilikha ay nangangailangan sa Kanya.
Hindi nito ibig sabihin na ang mga langit o ang Trono ay pumapalibot o naglalaman kay Allah. Si Allah ang lumikha ng Trono at ng mga langit at Siya ay ganap na malaya at hindi nangangailangan sa lahat ng Kanyang nilikha.
Ipinaliwanag ni Ibn Taymiyyah رحمه الله na kapag sinasabi ng mga unang henerasyon ng Muslim na si Allah ay nasa ibabaw ng Trono at nasa ibabaw ng lahat ng bagay, hindi nila ibig sabihin na Siya ay napalilibutan o nakukulong ng anumang nilikha. Bagkus, si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at hindi nangangailangan sa kanila, samantalang ang lahat ng nilikha ay nangangailangan sa Kanya.
Ang pagtatanong tungkol kay Allah, sa Kanyang mga Pangalan at sa Kanyang mga Katangian ay hindi ipinagbabawal mismo, kung ang layunin ay paghahanap ng kaalaman at pag-unawa sa mga bagay na nakasaad sa Qur’an at Sunnah.
Sa Sunnah, tinanong ng Propeta ﷺ ang isang alipin:
“Nasaan si Allah?”
Sumagot siya:
“Sa ibabaw ng mga langit.”
Pagkatapos ay sinabi niya sa kanyang amo:
“Palayain mo siya, sapagkat siya ay isang mananampalataya.”
Isinalaysay ni Muslim (537).
Ang hadith na ito ay kabilang sa mga tekstong ginagamit ng Ahlus-Sunnah bilang katibayan sa pagiging Kataas-taasan ni Allah.
Gayunpaman, kailangang pag-ibahin ang pagtatanong tungkol sa Katangian ayon sa pagkakalahad nito sa mga teksto at ang pagtatanong tungkol sa eksaktong paraan o kalikasan nito sa paraang maihahambing ito sa mga katangian ng mga nilikha. Ang paraan ng Kanyang mga Katangian ay Allah lamang ang nakaaalam.
Ang Muslim ay kailangang maniwala sa anumang dumating sa Aklat ni Allah at Sunnah ng Kanyang Sugo ﷺ, kabilang ang mga Katangian ni Allah na tunay na napatunayan.
Tungkol naman sa mga detalyadong teknikal na termino at masalimuot na teolohikal na debate, hindi pare-pareho ang antas ng obligasyon nito sa lahat ng tao. Dapat matuto ang bawat tao ng kinakailangan niya upang maging tama ang kanyang paniniwala at pagsamba, at dagdagan ang kanyang kaalaman ayon sa kanyang kakayahan at pangangailangan.
Kaya hindi dapat gawing dahilan ang usaping ito upang magkaroon ng labis na pag-aalinlangan o walang-kabuluhang pakikipagtalo na makagagambala sa Muslim mula sa kanyang mga tungkulin at pagsamba.
Ang pagkilala sa pagiging Kataas-taasan ni Allah sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at sa Kanyang pagtatatag sa ibabaw ng Kanyang Trono ay kabilang sa mahahalagang usapin ng paniniwalang Islamiko na pinatutunayan ng Qur’an at Sunnah.
Gayunpaman, hindi nararapat itong tawaging “ang aktuwal na pisikal na lokasyon ni Allah,” sapagkat hindi ito isang terminong mula sa mga tekstong Islamiko at maaaring magpahiwatig ng maling kahulugan.
Ang tungkulin ay maniwala na si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at nakatatag sa ibabaw ng Kanyang Trono, habang Siya ay nililinis mula sa anumang pagkakatulad sa mga nilikha, at hindi naniniwala na may anumang nilikha na maaaring sumaklaw o magkulong sa Kanya.
Para sa mga karaniwang Muslim, sapat na matutuhan nila ang mga bagay na kinakailangan para sa wastong paniniwala at pagsamba, nang hindi kinakailangang pumasok sa mga komplikadong terminolohiya at teolohikal na debate na hindi nila kailangan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.