Ang papuri ay kay Allah, at ang kapayapaan at pagpapala ay mapasalahat ng Sugo ni Allah.
Hindi dapat sabihin tungkol sa Allah: “Ikaw ang aking Ama”, dahil ang pananalitang ito ay naglalaman ng maling kahulugan, salungat sa mga pananalitang matatagpuan sa mga tekstong ipinahayag, at kahawig ng terminolohiyang ginagamit ng mga Hudyo at Kristiyano sa pagtawag sa Allah bilang ama.
Nabanggit ni Ibn al-Qayyim, kaawaan siya ng Allah, sa kanyang aklat na Hidayat al-Hayara na ginagamit ng mga Hudyo sa ilan sa kanilang mga panalangin ang paglalarawan sa Allah bilang Ama.
Ginagamit din ng mga Kristiyano ang ganitong paglalarawan sa kanilang mga kasulatan. Kabilang dito ang pananalita sa Ebanghelyo ni Mateo tungkol sa “inyong Ama na nasa mga langit.”
Samakatuwid, nararapat na sundin ng Muslim sa kanyang mga panalangin at pagpupuri sa Allah ang mga pananalitang itinatag sa Qur’an at Sunnah, at ilarawan ang kanyang Panginoon gamit ang Kanyang magagandang pangalan at dakilang mga katangian na pinatunayan ng mga tekstong ipinahayag.
Kabilang sa mga dakilang panalangin na itinuro ng Propeta sa kanyang pamayanan ang Sayyid al-Istighfar (ang Pinakadakilang Panalangin para sa Paghingi ng Kapatawaran). Kabilang dito ang:
“O Allah, Ikaw ang aking Panginoon. Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Iyo. Nilikha Mo ako at ako ay Iyong alipin. Tinutupad ko ang Iyong kasunduan at pangako sa abot ng aking makakaya. Ako ay nagpapakupkop sa Iyo laban sa kasamaan ng aking ginawa. Kinikilala ko sa Iyo ang Iyong mga pagpapala sa akin, at kinikilala ko ang aking kasalanan. Kaya patawarin Mo ako, sapagkat walang nagpapatawad ng mga kasalanan maliban sa Iyo.”
Isinalaysay ni al-Bukhari (6306).
Ito ay bahagi ng gabay ng Propeta sa pagpupuri sa Allah at pagdarasal sa Kanya: tinawag niya ang Allah na Panginoon, habang kinilala ng lingkod ang kanyang pagiging alipin ng Allah.
Kapag pinag-aralan natin ang mga panalangin ng mga propeta, sumakanila nawa ang kapayapaan, sa Qur’an, makikita nating pinupuri nila ang Allah sa paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan at pagiging ganap. Kabilang dito ang paglalarawan sa Kanya bilang Panginoon.
Sinabi ng Allah tungkol kay Shu'ayb, sumakanya nawa ang kapayapaan, at sa mga mananampalatayang kasama niya:
“Hindi para sa amin na bumalik dito maliban kung nanaisin ng Allah, na aming Panginoon.” [Al-A'raf 7:89]
Sinabi ni Jesus, sumakanya nawa ang kapayapaan:
“Tunay na ang Allah ay aking Panginoon at inyong Panginoon, kaya sambahin ninyo Siya. Ito ang tuwid na landas.” [Maryam 19:36]
Samakatuwid, ang mga salitang ginamit sa Qur’an sa mga labi ng mga propeta ay “aking Panginoon” at “aming Panginoon.” Ito ang naaayon sa ipinahayag na mga teksto tungkol sa pagka-Panginoon ng Allah at pagiging mga lingkod ng mga nilikha sa Kanya.
Hindi dapat sabihin ng Muslim tungkol sa Allah: “Ikaw ang aking Ama,” sapagkat naglalaman ito ng maling kahulugan, hindi ito itinatag sa Qur’an at Sunnah bilang paglalarawan sa Allah, at isa rin itong pananalitang kilalang ginagamit ng mga Hudyo at Kristiyano.
Mas mainam at mas ligtas para sa Muslim na gamitin ang mga relihiyosong pananalitang itinatag sa Qur’an at Sunnah, tulad ng “aking Panginoon” at “aming Panginoon,” at manalangin sa Allah gamit ang Kanyang magagandang pangalan at dakilang mga katangian, ayon sa mga tekstong ipinahayag at sa gabay ng mga propeta.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.