Ang lahat ng papuri ay ukol kay Allah, at ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakanya ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Walang masama sa paggamit ng salitang “nagkataon” kung ang ibig sabihin ay nakatagpo ng isang tao ang ibang tao nang walang naunang tipanan, kasunduan, o layuning magkita, at hindi niya ibig sabihin na ang pangyayari ay naganap nang wala sa pagtatakda ni Allah, ang Kataas-taasan.
Ginamit din ang salitang “nagkataon” sa mga hadith, gaya ng sinabi ni Anas, kalugdan nawa siya ni Allah: “Nakadaupang-palad ko siya nang nagkataon at may dala siyang instrumento sa pagtatatak,” at sinabi ni Laqit ibn Sabirah, kalugdan nawa siya ni Allah: “Hindi namin siya natagpuan sa kanyang tahanan, at nakadaupang-palad namin si Aishah nang nagkataon.”
Samakatuwid, ang pagsasabi ng isang tao na: “Nakilala ko si ganito nang nagkataon lamang” ay hindi itinuturing na shirk at hindi rin ipinagbabawal, hangga’t ang ibig niyang sabihin ay nakatagpo niya ito nang walang naunang pagpaplano o tipanan.
Gayunpaman, dapat pag-ibahin ang dalawang bagay:
Tungkol sa tao: Maaaring makatagpo ang isang tao ng ibang tao nang hindi niya alam noon na magkikita sila o nang hindi niya inaasahan ang pagkikita. Kaya maaari niyang sabihin: “Nakilala ko siya nang nagkataon lamang.”
Tungkol kay Allah, ang Kataas-taasan: Walang nangyayari nang “nagkataon” sa kahulugang wala ito sa Kanyang kaalaman at pagtatakda. Alam ni Allah, ang Kataas-taasan, ang lahat ng bagay, at ang lahat ng nagaganap ay nagaganap ayon sa Kanyang kaalaman, pagtatakda, at kalooban.
Samakatuwid, ang salitang ito ay pinahihintulutan sa karaniwang kahulugang ito, at hindi kailangang palitan ng ibang salita. Maaari ring sabihin: “Nakilala ko siya nang walang tipanan” o “Nagkita kami nang walang naunang pagpaplano.”
At si Allah ang higit na nakaaalam.