Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at nawa'y ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakanilang Sugo ng Allah. Pagkatapos:
Naitala sa dalawang Sahih — ang Sahih al-Bukhari at Sahih Muslim — mula kay Abu Sa'id al-Khudri, kalugdan nawa siya ng Allah, na sinabi ng Propeta, pagpalain nawa siya ng Allah at bigyan ng kapayapaan, tungkol sa hadith ng mga taong ibabato sa Impiyerno sa Araw ng Pagkabuhay na Muli:
“Sa gayon, ang bata ay magiging uban, at ilalabas ng bawat buntis ang kanyang dinadala, at makikita mo ang mga tao na parang mga lasing, gayong hindi naman sila lasing; subalit ang parusa ng Allah ay matindi.”
Ito ay naaayon sa sinabi ng Allah na Kataas-taasan:
“Sa Araw na inyong makikita ito, ang bawat nagpapasusong babae ay malilimutan ang kanyang pinasusuan, at ilalabas ng bawat buntis ang kanyang dinadala, at makikita ninyo ang mga tao na parang mga lasing, gayong hindi naman sila lasing; subalit ang parusa ng Allah ay matindi.” [Al-Hajj: 2]
Nagkaroon ng pagkakaiba-iba ng pananaw ang mga iskolar tungkol sa kung paano ito mangyayari. May nagsabi na ang mga talatang ito ay naglalarawan sa tindi ng sindak at pangamba, bilang paglalarawan upang bigyang-diin ang laki ng takot. Ibig sabihin, ang takot ay magiging napakatindi na kung ang isang babae ay buntis, ilalabas niya ang kanyang dinadala dahil sa tindi ng pangamba; at kung ang isang bata ay naroroon, siya ay magiging uban dahil sa tindi ng takot.
Ngunit napatunayan sa isang sahih na hadith na ito ay mangyayari pagkatapos ng pagkabuhay na muli. Dahil dito, sinabi ng ilan sa mga iskolar na ang namatay ay bubuhaying muli sa kalagayan kung paano siya namatay. Kaya ang babaeng namatay na buntis ay bubuhaying muli na buntis, at pagkatapos ay ilalabas niya ang kanyang dinadala dahil sa tindi ng sindak. At ang namatay na bata ay bubuhaying muli bilang bata, at daranas siya ng ganoong tindi ng pangamba na pati ang isang bata ay magiging uban dahil dito.
Ito ay isa sa mga paraan ng pagsasama-sama ng mga tekstong nabanggit ng mga iskolar. Pinili ito ng ilan sa kanila bilang mas matibay na pananaw. Gayunman, kailangang bigyang-pansin na ang pagsasabing ang isang buntis ay bubuhaying muli na buntis ay nangangailangan ng isang partikular na katibayan. Dahil dito, nananatili ang pagkakaiba ng pananaw ng mga iskolar tungkol sa usaping ito.
Walang malinaw at tiyak na teksto na nagbibigay-daan upang may katiyakang sabihin na bawat babaeng namatay na buntis ay bubuhaying muli na buntis, o na bawat bata ay mananatiling nasa kalagayan ng pagkabata hanggang sa katapusan ng pagtitipon sa Araw ng Pagkabuhay na Muli.
Ang tiyak na napatunayan ay ang tindi ng sindak at pangamba sa Araw ng Pagkabuhay na Muli, at ang mga teksto ay bumanggit tungkol sa paglabas ng dinadala ng buntis, pagiging uban ng bata, at pagkalimot ng nagpapasusong ina sa kanyang pinasusuan.
At ang Allah na Kataas-taasan ang higit na nakaaalam.