Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasakanya, ang Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang martir ay may dakilang katayuan sa harap ni Allah تعالى. Ipinabatid ni Allah سبحانه na ang mga martir ay buhay sa piling ng kanilang Panginoon at pinagkakalooban ng panustos. Ito ay isang buhay sa Barzakh na naiiba sa buhay sa mundo, at ang tunay na kalagayan nito ay walang sinumang nakaaalam kundi si Allah.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At huwag mong isipin na ang mga napatay alang-alang kay Allah ay mga patay. Bagkus, sila ay buhay sa piling ng kanilang Panginoon at pinagkakalooban ng panustos﴾ [Āl ‘Imrān: 169].
Napatunayan sa Sahih Muslim na ang mga kaluluwa ng mga martir ay nasa loob ng mga berdeng ibon. Naglalakbay ang mga ito sa Paraiso kung saan nila nais, at pagkatapos ay nanunuluyan sa mga lamparang nakasabit sa ilalim ng Trono.
Tungkol naman sa mga katawan ng mga martir, ang pangunahing tuntunin ay na ang mga katawan ng mga anak ni Adan ay naaagnas at kinakain ng lupa, at walang natitira rito kundi ang buto sa dulo ng gulugod (ʿajb adh-dhanab). Napatunayan din na ang mga katawan ng mga propeta ay isang eksepsiyon. Tungkol naman sa mga martir, may mga mapagkakatiwalaang salaysay tungkol sa ilang pangyayari kung saan nakita na nanatiling buo ang ilan sa kanilang mga katawan kahit matagal na ang lumipas. Ngunit walang malinaw at mapagkakatiwalaang katibayan na nagpapatunay na ang mga katawan ng lahat ng mga martir ay hindi kakainin ng lupa hanggang sa Araw ng Pagkabuhay na Muli. Kaya hindi maaaring tiyakin ito para sa bawat martir.
Tungkol naman sa Araw ng Pagkabuhay na Muli, ang martir ay bubuhayin kasama ng lahat ng tao, at ibabalik ang kanyang kaluluwa sa kanyang katawan, gaya ng sinabi ni Allah تعالى:
﴿At tunay na darating ang Oras, walang pag-aalinlangan tungkol dito, at bubuhayin ni Allah ang mga nasa loob ng mga libingan﴾ [Al-Hajj: 7].
Samakatuwid, ang buhay ng martir sa Barzakh at ang mga biyayang tinatanggap niya roon ay hindi nangangahulugang hindi na siya bubuhayin sa Araw ng Pagkabuhay na Muli o hindi siya daraan sa mga pangyayari ng araw na iyon. Sa halip, ibabalik siya sa kanyang katawan at bubuhayin tulad ng ibang mga tao.
Gayunpaman, ang martir ay tumanggap ng natatanging kaligayahan sa Barzakh, sapagkat ang kanyang kaluluwa ay nasa Paraiso at tinatamasa nito ang mga biyaya nito hanggang sa pahintulutan ni Allah ang pagkabuhay na muli; pagkatapos ay ibabalik ito sa kanyang katawan.
Kapag dumating ang Oras, ang martir ay naroroon sa mga kapatagan ng Pagkabuhay na Muli kasama ng mga tao. Maaaring makita ang mga bakas ng kanyang mga sugat na tinamo niya alang-alang kay Allah, gaya ng sinabi ng Propeta ﷺ:
«Ang bawat sugat na natamo ng isang Muslim alang-alang kay Allah ay lilitaw sa Araw ng Pagkabuhay na Muli sa anyong katulad noong siya ay nasugatan: magbubuga ito ng dugo; ang kulay nito ay kulay ng dugo at ang amoy nito ay amoy ng musk.» Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Samakatuwid: ang martir ay dumaraan sa Barzakh at tinatamasa roon ang mga biyaya nito, pagkatapos ay bubuhayin siya sa Araw ng Pagkabuhay na Muli kasama ng lahat ng tao at makikibahagi sa tagpo ng paghuhukom. Ang kanyang pagtamasa sa mga biyaya ng Barzakh ay hindi nangangahulugang papasok siya sa Paraiso nang walang hanggan bago ang paghuhukom. Tungkol naman sa karangalan at mga biyayang ipinagkaloob sa kanya, ang mga ito ay higit na dakila kaysa sa kalagayan ng karamihan sa mga mananampalataya.
At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.