Ang papuri ay para kay Allah, at nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasaihan ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Napatunayan sa hadith ni Al-Barā’ ibn ‘Āzib رضي الله عنه na ang kaluluwa ng namatay ay humihiwalay sa kanyang katawan sa oras ng kamatayan, at pagkatapos ay dumaraan sa mga kalagayang nagkakaiba ayon sa pananampalataya ng taong nagmamay-ari nito.
Kung ang namatay ay isang mananampalataya, ang mga anghel ng awa ay bababa sa kanya at magbibigay sa kanya ng mabuting balita tungkol sa kapatawaran at kaluguran ni Allah. Pagkatapos, kukunin ng Anghel ng Kamatayan ang kanyang kaluluwa. Tatanggapin ito ng mga anghel, lilinisin at pababangunin ito, at pagkatapos ay aakyat sila kasama nito sa langit.
Bubuksan para rito ang mga pintuan ng langit, at babanggitin ang may-ari nito sa kanyang pinakamagagandang pangalan. Pagkatapos, isusulat ang kanyang talaan sa ‘Illiyyīn. Pagkaraan nito, ibabalik ang kanyang kaluluwa sa kanyang katawan, at magsisimula ang pagtatanong sa libingan.
Samakatuwid, hindi ipinahihiwatig ng mga teksto na ang kaluluwa ng mananampalataya ay nananatiling nakabitin habang naghihintay ng paglilibing. Sa halip, pagkatapos ng kamatayan, dumaraan ito sa mga kalagayan ng buhay sa Barzakh na iniulat sa paghahayag, at pagkatapos ay ibinabalik sa katawan para sa pagtatanong sa libingan.
Tungkol naman sa di-mananampalataya, kapag kinuha ang kanyang kaluluwa, tatanggapin ito ng mga anghel ng kaparusahan at aakyat kasama nito sa langit. Hindi bubuksan para rito ang mga pintuan ng langit, at isusulat ang talaan ng may-ari nito sa Sijjīn. Pagkatapos, ibabalik ang kanyang kaluluwa sa kanyang katawan, at magsisimula ang pagtatanong sa libingan at ang kaparusahang kaakibat nito.
Napatunayan sa mga hadith na ibinabalik ang kaluluwa sa katawan sa libingan, at tatanungin ang namatay tungkol sa kanyang Panginoon, kanyang relihiyon, at kanyang Propeta. Patatatagin ni Allah ang mananampalataya, samantalang ang di-mananampalataya o mapagkunwari ay hindi makasasagot.
Ang pagbabalik na ito ay hindi katulad ng pagbabalik ng kaluluwa sa katawan sa buhay sa mundong ito, sapagkat ang buhay sa libingan ay isang buhay ng Barzakh, at ang tunay na kalikasan at paraan nito ay kabilang sa mga bagay na nakalingid na hindi natin nalalaman.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿AT HUWAG MONG SUNDIN ANG BAGAY NA WALA KANG KAALAMAN TUNGKOL DITO﴾ [Al-Isrā’: 36].
Hindi tama na sabihin na ang kaluluwa ng namatay ay nananatiling nakabitin hanggang sa kanyang paglilibing. Ang napatunayan ay na ang kaluluwa ay humihiwalay sa katawan sa oras ng kamatayan, pagkatapos ay dumaraan ito sa mga kalagayan ng buhay sa Barzakh na binanggit sa mga teksto. Ang mananampalataya ay makatatanggap ng mabuting balita at karangalan, samantalang ang di-mananampalataya ay makatatanggap ng kahihiyan at kaparusahan. Pagkatapos, ibinabalik ang kaluluwa sa katawan para sa pagtatanong sa libingan.
Tungkol naman sa eksaktong paraan ng buhay ng kaluluwa sa Barzakh at kung saan ito naroroon nang detalyado, ito ay kabilang sa mga bagay na nakalingid na hindi ipinahayag sa atin ni Allah ang tunay na kalikasan nito. Kaya dapat tayong manatili sa mga bagay na napatunayan sa Qur’an at Sunnah at huwag magbigay ng haka-haka tungkol sa mga bagay na walang katibayan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.