Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang pananampalataya sa Kabilang-Buhay ay isa sa anim na haligi ng pananampalataya. Kabilang dito ang paniniwala sa pagkabuhay na muli, sa paghuhukom, sa Paraiso at sa Impiyerno. Samakatuwid, hindi magiging wasto ang pananampalataya ng isang alipin kung itinatanggi niya ang haliging ito o nagdududa siya sa mismong pag-iral nito.
Sinabi ni Allah تعالى tungkol sa paglalarawan sa mga mananampalataya:
﴿AT SILA AY MAY GANAP NA KATIYAKAN TUNGKOL SA KABILANG-BUHAY﴾ [An-Naml: 3].
Naitala sa Hadith ni Jibril na sinabi ng Propeta ﷺ sa pagpapaliwanag ng pananampalataya:
«Na maniwala ka kay Allah, sa Kanyang mga anghel, sa Kanyang mga Aklat, sa Kanyang mga sugo, sa Huling Araw, at maniwala ka sa tadhana, sa mabuti man nito o masama.» Isinalaysay ni Muslim.
Sa maraming talata, iniugnay ni Allah تعالى ang pananampalataya sa Kanya sa pananampalataya sa Kabilang-Buhay. Ipinahihiwatig nito na ang paniniwala sa Kabilang-Buhay ay kabilang sa mga kinakailangang bunga ng pananampalataya kay Allah. Sinabi Niya سبحانه:
﴿NGUNIT ANG KABUTIHAN AY ANG SINUMANG NANINIWALA KAY ALLAH, SA HULING ARAW, SA MGA ANGHEL, SA AKLAT AT SA MGA PROPETA﴾ [Al-Baqarah: 177].
Ang mga mabubuting gawa na ginagawa ng isang hindi mananampalataya ay hindi makikinabang sa kanya sa Kabilang-Buhay, at hindi magiging dahilan upang siya ay makapasok sa Paraiso o maligtas mula sa kaparusahan.
Tinanong ang Propeta ﷺ tungkol kay Ibn Jud‘an, na noong panahon ng kamangmangan bago ang Islam ay nagpapanatili ng ugnayan sa kanyang mga kamag-anak at nagpapakain sa mga nangangailangan, kung makikinabang ba siya roon. Sumagot siya ﷺ:
«Hindi iyon makikinabang sa kanya, sapagkat hindi niya kailanman sinabi: “Panginoon ko, patawarin Mo ang aking kasalanan sa Araw ng Paghuhukom.”» Isinalaysay ni Muslim.
Ipinaliwanag ni An-Nawawi رحمه الله na ang kahulugan nito ay na ang mga mabubuting gawa na kanyang ginagawa ay hindi nakinabang sa kanya sa Kabilang-Buhay, sapagkat hindi siya naniniwala sa pagkabuhay na muli at sa paghuhukom.
Tungkol naman sa isang panandaliang pagdududa o mapanghimasok na kaisipang dumarating sa isang tao nang hindi niya ito pinaniniwalaan o pinipili, hindi ito katulad ng pagtanggi sa Kabilang-Buhay dahil sa paniniwala at sadyang pagtanggi. Samakatuwid, hindi hinahatulan ang isang tao bilang hindi mananampalataya dahil lamang sa mga panandaliang kaisipan o mga mapanghimasok na bulong na dumarating sa kanyang isipan.
Ang pananampalataya sa Kabilang-Buhay, sa pagkabuhay na muli, sa paghuhukom, sa Paraiso at sa Impiyerno ay isa sa mga haligi ng pananampalataya. Hindi magiging wasto ang pananampalataya ng isang tao kung itinatanggi o tinatanggihan niya ang pangunahing saligang ito. Ang sinumang namatay na nasa kalagayan ng kawalan ng pananampalataya kay Allah o sa isang bagay na napatunayang kabilang sa mga pangunahing saligan ng pananampalataya, ay hindi makikinabang sa kanyang mga gawa sa Kabilang-Buhay.
At si Allah ang higit na Nakaaalam.