Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakamay ng Sugo ni Allah.
Ang saligan ng hadith na ito ay tunay at ito ay naitala sa Sahih Muslim, mula kay Abu Musa al-Ash'ari, kalugdan nawa siya ni Allah. Binabanggit dito na may ilang Muslim na darating sa Araw ng Pagkabuhay na Muli na may malalaking kasalanan, pagkatapos ay patatawarin sila ni Allah at ilalagay ang mga ito sa mga Hudyo at Kristiyano.
Tungkol naman sa salaysay na nagsasabing ang mga Muslim ay mahahati sa tatlong grupo, at sasabihin ng mga anghel tungkol sa mga makasalanan: “Sila ang Iyong mga kaawa-awang lingkod,” at pagkatapos ay uutusan silang ilagay ang kanilang mga pasanin sa mga Hudyo at Kristiyano at palitan ang mga ito ng mabubuting gawa, ang karagdagang bahaging ito ay nangangailangan ng pagsusuri sa pagiging tunay nito at hindi dapat paniwalaan dahil lamang sa pagkakasulat nito sa ilang aklat.
Tungkol sa kahulugan ng tunay na hadith, hindi nito ibig sabihin na ang tunay na kasalanan ng isang Muslim ay ililipat sa isang di-mananampalataya upang siya ang parusahan dahil sa kasalanan ng Muslim. Ito ay salungat sa sinabi ni Allah:
“Walang nagdadala ng pasanin ang magdadala ng pasanin ng iba.” [Qur'an 6:164]
Ipinaliwanag ng mga iskolar ang hadith sa iba't ibang paraan. Isa sa mga paliwanag ay na pinatatawad ni Allah ang mga kasalanan ng mga Muslim na iyon, samantalang ang mga di-mananampalataya ay karapat-dapat sa parusa dahil sa kanilang sariling kawalan ng pananampalataya at kanilang sariling mga kasalanan. Kaya sila ay mapupunta sa Impiyerno dahil sa kanilang sariling mga gawa, hindi dahil sa mga kasalanan ng mga Muslim.
Mayroon ding paliwanag na ang ilang di-mananampalataya ay maaaring naging dahilan upang ang mga Muslim ay mahulog sa mga kasalanan, tulad ng taong nagpasimula ng masamang gawain at nanghikayat sa iba na sundin ito. Ang taong iyon ay magdadala ng kasalanang katulad ng kasalanan ng mga sumunod sa kanya, gaya ng sinabi ng Propeta ﷺ: “Ang sinumang magpasimula sa Islam ng isang masamang gawain ay magdadala ng kasalanan nito at ng kasalanan ng mga gumawa nito pagkatapos niya.”
Sa kabuuan, ang tunay na hadith ay hindi nangangahulugang hindi makatarungang parurusahan ni Allah ang mga Hudyo at Kristiyano dahil sa mga kasalanan ng mga Muslim. Sa halip, pinatatawad ni Allah ang mga mananampalataya at pinarurusahan ang mga di-mananampalataya dahil sa kanilang kawalan ng pananampalataya at sa kanilang sariling mga gawa na naging dahilan upang maging karapat-dapat sila sa parusa.
At si Allah ang higit na nakaaalam.