Ang lahat ng papuri ay nauukol kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah.
Ang pangunahing tuntunin ay hilingin sa taong pinaghihinalaang naging sanhi ng evil eye na magsagawa ng wudu para sa taong naapektuhan, kung alam o malakas ang paniniwalang siya nga ang may pananagutan dito.
Ito ay batay sa pangyayaring nangyari kay Amir ibn Rabi'ah nang tamaan niya ng evil eye si Sahl ibn Hunayf. Inutusan siya ng Propeta ﷺ na magsagawa ng wudu at ibuhos ang tubig nito kay Sahl.
Gayunman, kung hindi kilala ang taong naging sanhi nito, may ilang iskolar na nagsasabing ang itinakdang lunas ay ang ruqyah ayon sa Islam, at ang paghiling na magsagawa ng wudu ay dapat lamang gawin sa taong kilalang naging sanhi ng evil eye.
Kung malakas ang hinalang ang taong responsable ay kabilang sa isang grupo, o ang pagtukoy sa isang partikular na tao ay maaaring magdulot ng problema o kahihiyan, walang masama sa paghiling sa lahat na magsagawa ng wudu nang hindi inaakusahan ang sinuman.
Pinahihintulutang pagsamahin ang tubig na ginamit sa wudu ng ilang tao sa iisang lalagyan. Pinahihintulutan din ang paggamit ng tubig ng bawat tao nang magkakahiwalay. Hindi kailangang paghiwa-hiwalayin ang tubig o sundin ang isang partikular na pagkakasunod-sunod sa paghuhugas sa taong naapektuhan. Ang layunin ay makarating sa taong naapektuhan ang tubig na ginamit ng taong naging sanhi ng evil eye.
Tinanong si Sheikh Ibn Baz, kaawaan nawa siya ni Allah, tungkol sa paghiling sa isang grupo ng mga babaeng mag-aaral na bumuga sa tubig upang gamutin ang isang taong tinamaan ng evil eye. Pinahintulutan niya ito at ipinaliwanag na walang masama sa pagbigkas ng Qur'an, pagbuga sa tubig, at pagsusumamo kay Allah para sa paggaling, basta't walang sinumang pipilitin na makilahok.
Dapat gawin ang kahilingan nang mahinahon at magalang, nang hindi inaakusahan ang sinuman o sinasaktan ang damdamin ng iba.
At si Allah ang higit na nakaaalam.