Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay sumakanya nawa ang Sugo ni Allah, ang kanyang pamilya, at ang kanyang mga Kasamahan. Pagkatapos nito:
Ang pangunahing prinsipyo na dapat malaman at matibay na maunawaan ay na walang nakaaalam ng mga bagay na di-nakikita (al-ghayb) maliban kay Allah, Luwalhati at Kataas-taasan Siya, gaya ng sinabi ni Allah:
“Sabihin: Walang sinuman sa mga kalangitan at kalupaan ang nakaaalam ng di-nakikita maliban kay Allah.”
Samakatuwid, ang pag-aangkin na tiyak na nalalaman ang hinaharap at ang tiyak na paghula sa mga mangyayari ay kabilang sa mga gawain ng mga manghuhula at tagahula, at hindi ito gawain ng mga taong tapat sa relihiyon.
Ang sinumang humaharap sa mga tao at nagsasabing: “Mangyayari ang ganito sa susunod na taon,” o “Magkakaroon ng isang partikular na digmaan,” o “Lilitaw ang isang partikular na tao,” o nag-uugnay ng mga pangyayaring pampolitika at heograpikal sa mga tiyak na hula, ay pumapasok sa isang mapanganib na larangan ng pagsasalita tungkol kay Allah nang walang kaalaman.
Ang hatol sa pakikinig sa kanila
Hindi pinahihintulutang makinig sa mga taong nag-aangking nakaaalam ng hinaharap o nakapaghuhula ng di-nakikita kung ang pakikinig ay ginagawa upang tanggapin o panghawakan ang kanilang mga sinasabi, kahit sabihin pa ng isang tao: “Alam kong si Allah lamang ang nakaaalam ng di-nakikita.”
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Sinumang pumunta sa isang manghuhula at magtanong sa kanya tungkol sa isang bagay, ang kanyang Salah ay hindi tatanggapin sa loob ng apatnapung gabi.”
Isinalaysay ni Muslim.
Ito ay dahil ang ganitong gawain ay nagbubukas ng pintuan sa tukso, pagkalito, at pagkahumaling sa mga ilusyon. Maaaring magkatotoo ang ilan sa mga hula ng isang tao dahil lamang sa pagkakataon o paghihinuha, at dahil dito ay maaaring malinlang ang mga tao at maniwala sa kanya.
Ang hatol sa paniniwala at pagtitiwala sa kanilang sinasabi
Kung umabot ang isang tao sa puntong pinaniniwalaan niya ang kanilang pag-aangkin na alam nila ang di-nakikita, o naniniwala siyang tiyak nilang nalalaman ang mangyayari sa hinaharap, ito ay isang napakalaking kasalanan at maaaring umabot sa kawalan ng pananampalataya, dahil sinabi ng Propeta ﷺ:
“Sinumang pumunta sa isang manghuhula o tagahula at naniwala sa kanyang sinasabi ay tunay na tumanggi sa ipinahayag kay Muhammad ﷺ.”
Ito ay dahil ang ganitong paniniwala ay sumasalungat sa Quran, na nagsasabing ang kaalaman tungkol sa di-nakikita ay para kay Allah lamang.
Paano naman ang mga hadith at mga Palatandaan ng Huling Oras?
Kung ang tinutukoy ay ang pagbanggit ng mga mapananaligang hadith mula sa Propeta ﷺ tungkol sa mga pagsubok at mga Palatandaan ng Huling Oras, ito ay pinahihintulutan sa prinsipyo, sapagkat ipinabatid ng Propeta ﷺ, sa pamamagitan ng kapahayagan mula kay Allah, ang ilang bagay na mangyayari sa hinaharap.
Ngunit nagkakaroon ng problema kapag:
Iniuugnay ang mga hadith sa mga partikular na pangyayari nang walang sapat na kaalaman.
Tiyak na ipinapahayag na ang isang partikular na pangyayaring pampolitika o digmaan ang mismong tinutukoy ng mga tekstong panrelihiyon.
Patuloy na inaabala ang mga tao sa mga malalaking labanan, pagsubok, at mga hula.
Ibinabatay ang takot at mga desisyon sa mga pagsusuring walang matibay na batayan.
Dahil dito, nagbabala ang mga iskolar laban sa labis na pagpapalawak sa usaping ito, sapagkat marami sa mga hadith tungkol sa mga malalaking labanan at pagsubok ay mahina o hindi mapananaligan, at marami sa mga makabagong pag-uugnay ng mga ito sa kasalukuyang pangyayari ay pawang mga palagay at haka-haka lamang.
Buod
Ang kaalaman sa di-nakikita ay para kay Allah lamang.
Ang tiyak na paghula sa hinaharap ay kabilang sa mga gawain ng mga manghuhula at tagahula.
Hindi pinahihintulutang umasa o mahumaling sa mga taong nag-aangking alam nila ang hinaharap.
Ang paniniwala sa kanilang pag-aangkin na alam nila ang di-nakikita ay isang napakalaking kasalanan at maaaring umabot sa kawalan ng pananampalataya.
Ang mga mapananaligang hadith tungkol sa mga pagsubok at mga Palatandaan ng Huling Oras ay totoo, ngunit ang pag-unawa at pag-uugnay ng mga ito sa mga partikular na pangyayari ay nangangailangan ng matibay at malalim na kaalaman at hindi ito para gawin ng sinuman lamang.
At si Allah ang higit na nakaaalam.