Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Hindi tama na sabihing nilikha ang babae upang maging kasiyahan ng lalaki o simpleng paraan lamang upang matugunan ang kanyang pagnanasa. Ito ay maling pananaw na walang batayan sa Qur’an o Sunnah.
Ang pangunahing layunin kung bakit nilikha ni Allah ang mga lalaki at babae ay upang sambahin Siya at tuparin ang kanilang pagiging mga lingkod Niya.
Sinabi ni Allah:
“Hindi Ko nilikha ang mga jinn at mga tao maliban upang sambahin nila Ako.” [Adh-Dhariyat 51:56]
Kaya ang babae at lalaki ay magkapantay sa pangunahing pananagutan sa pagsamba, mga tungkuling panrelihiyon, pananagutan sa harap ni Allah, at gantimpala.
Hindi ginagawang pamantayan ng Islam ang katawan o kagandahan upang matukoy ang halaga ng isang tao.
Sinabi ni Allah:
“Katotohanan, ang pinakamarangal sa inyo sa paningin ni Allah ay ang pinakamatakutin sa Kanya.” [Al-Hujurat 49:13]
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Hindi tinitingnan ni Allah ang inyong mga anyo at kayamanan, bagkus tinitingnan Niya ang inyong mga puso at mga gawa.”
Kaya ang tunay na pamantayan ay pananampalataya, pagiging matuwid, at mabubuting gawa, hindi ang anyo o kagandahan.
Ang Qur’an ay nakikipag-usap sa mga babae tulad ng pakikipag-usap nito sa mga lalaki tungkol sa pananampalataya, pagsamba, pagsunod, pananagutan, at gantimpala.
Sinabi ni Allah:
“Katotohanan, ang mga lalaking Muslim at mga babaeng Muslim, ang mga lalaking mananampalataya at mga babaeng mananampalataya... naghanda si Allah para sa kanila ng kapatawaran at malaking gantimpala.” [Al-Ahzab 33:35]
Sinabi rin Niya:
“Sinumang gumawa ng mabuti, lalaki man o babae, habang siya ay isang mananampalataya, tiyak na bibigyan Namin siya ng isang mabuting buhay.” [An-Nahl 16:97]
Ang babae, tulad ng lalaki, ay tinatawag sa paghahanap ng kaalaman, pagsamba, pag-anyaya sa kabutihan, mabuting asal, at paggawa ng kapaki-pakinabang na pagbabago sa lipunan.
Hindi itinatag ng Islam ang pag-aasawa sa pisikal na pagnanasa lamang. Sa halip, ito ay itinatag sa katahimikan, pagmamahal, at awa.
Sinabi ni Allah:
“At kabilang sa Kanyang mga tanda ay nilikha Niya para sa inyo mula sa inyong mga sarili ang mga asawa upang makatagpo kayo ng kapanatagan sa kanila, at inilagay Niya sa pagitan ninyo ang pagmamahal at awa.” [Ar-Rum 30:21]
Kaya ang relasyon ng mag-asawa ay higit na malawak kaysa sa pisikal na aspeto lamang. Ito ay pakikipagtulungan sa buhay na nakabatay sa pagmamahal, awa, at pagtutulungan.
Ang kagandahan ay isang biyaya mula kay Allah, ngunit hindi ito ang pinakamataas na pamantayan sa pagpili o pagpapahalaga sa isang babae.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang isang babae ay pinakakasalan dahil sa apat: sa kanyang kayamanan, angkan, kagandahan, at relihiyon. Kaya piliin mo ang babaeng may relihiyon.”
Kaya ang relihiyon at mabuting asal ang dapat bigyan ng higit na pagpapahalaga kaysa sa kagandahan at iba pang katangian.
Ang paglikha kay Eba mula kay Adan, sumakanya ang kapayapaan, ay hindi nangangahulugang mas mababa siya sa halaga o dignidad.
Sa halip, ipinapakita nito ang iisang pinagmulan ng sangkatauhan ng lalaki at babae.
Sinabi ni Allah:
“O sangkatauhan! Matakot kayo sa inyong Panginoon na lumikha sa inyo mula sa iisang kaluluwa at mula rito ay nilikha Niya ang kabiyak nito.” [An-Nisa 4:1]
Kaya ang lalaki at babae ay nagmula sa iisang pinagmulan, at bawat isa ay may sariling pananagutan, dignidad, at lugar na itinakda ni Allah.
Ang pagiging ina ay kabilang sa pinakadakilang karangalan at mahahalagang tungkulin ng babae, ngunit hindi ito ang tanging pinagmumulan ng kanyang halaga.
Ang isang babae ay maaaring maging iskolar, tagapag-anyaya sa kabutihan, repormador, tapat na mananamba, guro, o isang taong may kapaki-pakinabang na ambag sa kanyang lipunan.
Ang lahat ng ito ay mga landas ng kabutihan kung saan maaari niyang hangarin ang kaluguran ni Allah.
Ang babae sa Islam ay hindi nilikha upang maging isang katawan lamang o isang kasangkapan para sa kasiyahan ng lalaki. Tulad ng lalaki, siya ay nilikha upang sambahin si Allah at magkaroon ng kapaki-pakinabang na papel sa mundo sa pamamagitan ng pananampalataya at mabubuting gawa.
Ang kagandahan ay isang bahagi ng buhay, ngunit hindi ito ang sukatan ng halaga ng isang tao. Ang tunay na pamantayan ay kabanalan, mabuting asal, at mabubuting gawa.
Ang pag-aasawa sa Islam ay nakabatay sa pagmamahal, awa, at kapanatagan, hindi lamang sa pisikal na pagnanasa. Ang babae ay isang ganap na tao na may dignidad, mga tungkuling panrelihiyon, at pananagutan sa harap ni Allah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.