Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Walang masama sa pagsasabing “Ang lahat ng papuri ay para kay Allah dahil umiiral si Allah” kung tama ang kahulugang nilalayon, gaya ng pagpupuri kay Allah dahil mayroon tayong Panginoon na ating sinasamba at inaasahan, o pag-alala na si Allah ay umiiral, nakaririnig, nakakakita, at nakaaalam ng kalagayan ng Kanyang mga alipin, at na Siya, Luwalhatiin Siya, ay hindi nagpapabaya sa karapatan ng inaapi.
Gayunpaman, mas mainam na gamitin ang mga pahayag ng papuri na napatunayan sa mga tekstong pangrelihiyon, lalo na kapag ipinahahayag ang biyaya ng pananampalataya at patnubay.
Karaniwan, ang nagsasabi nito ay hindi lamang naglalayong ipahayag ang katotohanang umiiral si Allah. Sa halip, ang ibig niyang sabihin ay ang mga bunga ng pananampalataya kay Allah, tulad ng pag-asa at kapanatagan.
Halimbawa, maaaring sabihin sa isang taong dumanas ng pagsubok:
“Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, umiiral si Allah,”
ibig sabihin, alam ni Allah ang iyong kalagayan, naaawa Siya sa iyo, pagagaanin Niya ang iyong pagsubok, at bibigyan ka Niya ng mas mabuting kapalit.
Maaari ring sabihin sa isang taong inapi:
“Umiiral si Allah,”
ibig sabihin, nakikita ni Allah ang nangyari sa iyo, alam Niya ang kawalang-katarungan ng taong umapi sa iyo, at hindi mawawala sa Kanya ang iyong karapatan.
Kung ito ang nilalayong kahulugan, tama ang kahulugan nito.
Sa Quran, may mga pahayag tungkol kay Allah na binabanggit upang ipakita ang mga bunga nito, tulad ng kapanatagan, pangangalaga, at tulong.
Nang matakot sina Musa at Harun, sumakanila ang kapayapaan, kay Paraon, sinabi ni Allah sa kanila:
“Sinabi Niya: ‘Huwag kayong matakot. Katotohanan, Ako ay kasama ninyong dalawa; Ako ay nakaririnig at nakakakita.’”
[Ta-Ha: 46]
Ang layunin ay hindi lamang ipaalam na si Allah ay nakaririnig at nakakakita, kundi upang bigyan din sila ng kapanatagan na sila ay nasa ilalim ng Kanyang pangangalaga at proteksiyon, at walang anumang gagawin ni Paraon ang maililihim sa Kanya.
Sinabi rin ni Allah, ang Kataas-taasan:
“Hindi ba niya alam na si Allah ay nakakakita?”
[Al-‘Alaq: 14]
May babala sa talatang ito sa taong pumipigil sa iba sa pagdarasal, sapagkat nakikita siya ni Allah, alam Niya ang kanyang ginagawa, at pananagutin siya rito.
Sa ganitong kahulugan mauunawaan ang pagsasabi ng isang tao sa panahon ng paghihirap:
“Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, umiiral si Allah.”
Maaaring ang ibig sabihin ng isang tao ay mas malawak pa rito:
Ang lahat ng papuri ay para kay Allah dahil mayroon tayong Panginoon na ating sinasamba, nilalapitan, at lubos na kailangan, at dahil ginabayan Niya tayo upang makilala Siya at manampalataya sa Kanya.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“O sangkatauhan! Kayo ang mga nangangailangan kay Allah, samantalang si Allah ang Walang Pangangailangan at Karapat-dapat sa lahat ng papuri.”
[Fatir: 15]
Ang tao ay nangangailangan sa kanyang Panginoon sa kanyang pag-iral, buhay, patnubay, kabuhayan, at lahat ng kanyang mga gawain.
Kabilang din sa pinakamalalaking biyaya ang paggabay ni Allah sa isang tao upang makilala Siya, kilalanin ang Kanyang kaisahan, at sambahin Siya, upang hindi manatiling ligaw sa shirk at pagkaligaw.
Kung ito ang nilalayong kahulugan ng nagsasalita, walang masama sa pahayag sa aspetong ito.
Dapat unawain nang tama ang pahayag.
Ang pag-iral ni Allah, Luwalhatiin Siya, ay hindi isang bagay na nagsimulang umiral, ni isang biyayang lumitaw matapos na wala. Si Allah ay laging umiiral at mananatiling umiiral.
Sa halip, ang pagpupuri rito ay tumutukoy sa mga biyayang ibinigay ni Allah sa alipin: ang pagkilala sa Kanya, pananampalataya sa Kanya, pagsamba sa Kanya, pagkilala sa pangangailangan sa Kanya, at sa patnubay, pag-asa, at kapanatagang nagmumula rito.
Dahil dito, mas malinaw at mas tiyak ang mga pahayag mula sa kapahayagan tungkol sa biyaya ng patnubay.
Kabilang sa pinakamagagandang pahayag sa Quran ang sinabi ng mga naninirahan sa Paraiso:
“Ang lahat ng papuri ay para kay Allah na gumabay sa amin patungo rito. Hindi kami magagabayan kung hindi kami ginabayan ni Allah.”
[Al-A‘raf: 43]
Napatunayan din na sinasabi ng Propeta ﷺ:
“Sumpa man kay Allah, kung hindi dahil sa Iyo, hindi kami nagabayan, hindi kami nakapagbigay ng kawanggawa, at hindi kami nakapagdasal.”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Kaya maaaring purihin ng tao si Allah dahil sa biyaya ng pananampalataya, patnubay, at pagkilala sa kanyang Panginoon. Mas malinaw ang mga pahayag na ito sa pagpapakita ng nilalayong kahulugan.
At ang simpleng pagsasabi ng:
“Ang lahat ng papuri ay para kay Allah”
ay kabilang sa pinakadakila at pinakamasaklaw na mga anyo ng pag-alaala.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang paglilinis ay kalahati ng pananampalataya, at ang ‘Ang lahat ng papuri ay para kay Allah’ ay pumupuno sa timbangan.”
Isinalaysay ni Muslim.
Maaaring sabihin ang “Ang lahat ng papuri ay para kay Allah dahil umiiral si Allah” kung tama ang nilalayong kahulugan, tulad ng pagpupuri kay Allah dahil sa biyaya ng pagkilala sa Kanya, pananampalataya sa Kanya, at pagsamba sa Kanya, o pag-alala na si Allah ay nakaririnig, nakakakita, at nakaaalam ng kalagayan ng Kanyang mga alipin, upang magkaroon ng kapanatagan ang inaapi at sinusubok dahil sa Kanyang katarungan at awa.
Gayunpaman, mas tiyak at mas mainam na gamitin ang malinaw na mga pahayag mula sa kapahayagan, gaya ng:
“Ang lahat ng papuri ay para kay Allah na gumabay sa amin,”
o:
“Ang lahat ng papuri ay para kay Allah dahil sa biyaya ng pananampalataya at patnubay,”
o simpleng:
“Ang lahat ng papuri ay para kay Allah.”
At si Allah ang higit na nakaaalam.