Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanyang Sugo. Pagkatapos nito:
Maaaring makita ng ilang tao ang mga anghel sa anyong tao kung nanaisin ng Allah, ngunit hindi itinakda sa relihiyon na gawing layunin ng isang Muslim ang makita ang mga anghel o makipag-usap sa kanila at ipanalangin ito sa Allah. Hindi itinuro ng Propeta ﷺ sa kanyang Ummah na humiling nito, at hindi rin kilala na ang mga Sahabah o ang mga unang matutuwid na salinlahi ay humiling sa Allah ng ganitong pagkakita. Mas mabuting hilingin ng Muslim sa Allah ang patnubay, pagiging matatag, Paraiso, at kaligtasan mula sa Apoy, sapagkat ito ang mga kahilingang itinuro ng Islam.
Maaaring makita ng ilang tao ang mga anghel kapag nagpakita sila sa anyong tao.
Sinabi ni Sa‘d ibn Abi Waqqas, kalugdan siya ng Allah:
“Noong Araw ng Uhud, nakita ko sa kanan at kaliwa ng Sugo ng Allah ﷺ ang dalawang lalaking nakasuot ng puting damit na nakikipaglaban para sa kanya nang napakatindi. Hindi ko sila nakita bago noon at hindi ko rin sila nakita pagkatapos.”
[Iniulat ni Muslim]
Binanggit ng mga iskolar na ang dalawang lalaking iyon ay mga anghel.
Napatunayan din na nakita ng ilan sa mga Sahabah si Jibril, sumakanya ang kapayapaan, nang magpakita siya sa anyo ng isang lalaki.
Kaya napatunayan ang posibilidad na makita ang mga anghel sa anyong tao.
Ang pagkakita sa mga anghel ay maaaring kabilang sa mga pambihirang karangalang ipinagkakaloob ng Allah sa ilan sa Kanyang mga lingkod, ngunit hindi ito isang layuning panrelihiyon na dapat pagsikapang makamit ng isang Muslim.
Kung ang isang karamah ay mangyari sa isang matuwid na lingkod, ito ay biyaya mula sa Allah. Ngunit hindi inatasan ang Muslim na maghanap ng mga pambihirang pangyayari o di-pangkaraniwang karanasan.
Ang pangunahing dapat niyang pagtuunan ay ang mga ipinag-utos ng Allah tungkol sa pananampalataya, pagsunod, at pagiging matatag.
Ayon sa fatwa, hindi kilala na itinuro ng Propeta ﷺ sa kanyang Ummah na humiling nito, at hindi rin kilala na ang mga Sahabah at mga naunang salinlahi pagkatapos nila ay humiling sa Allah na makita ang mga anghel o makipag-usap sa kanila.
Kaya mas mabuting sundin kung ano ang tunay na napatunayan mula sa kanila at huwag gawing layunin ng pagsamba ang isang bagay na hindi itinuro ng relihiyon.
Wala ring nakikitang kinakailangang kapakinabangang panrelihiyon na mangangailangan sa isang Muslim na makakita ng isang anghel.
Ang pananampalataya sa mga anghel ay nakabatay sa mga sinabi sa atin ng Allah at ng Kanyang Sugo ﷺ tungkol sa kanila, at hindi nakasalalay sa aktuwal na pagkakita sa kanila.
Kapag ang isang anghel ay nagpakita sa isang taong hindi propeta sa mundong ito, maaari itong mag-anyong tao.
Sinabi ng Allah, ang Kataas-taasan, tungkol kay Jibril, sumakanya ang kapayapaan, nang dumating siya kay Maryam:
“At nagpakita siya sa kanya sa anyo ng isang ganap na tao.”
[Maryam: 17]
Sinabi rin ng Allah:
“At kung ginawa Namin siyang isang anghel, tiyak na ginawa Namin siyang magpakita bilang isang lalaki, at inilagay sana Namin sila sa gayon ding kalituhan na kanilang ginagawa.”
[Al-An‘am: 9]
Kaya kung makakita ang isang tao ng anghel na nagpakita sa anyong lalaki, maaaring hindi niya malaman sa simpleng pagtingin lamang na ito ay isang anghel.
Dahil dito, walang kinakailangang pakinabang sa paghiling ng ganitong uri ng pagkakita.
Oo, at ito ay isa sa mga dahilan kung bakit hindi kapuri-puri ang paghahanap ng ganitong mga karanasan.
Maaaring makakita o makaramdam ang isang tao ng isang bagay at pagkatapos ay isipin na ito ay isang anghel, kahit wala siyang anumang ebidensya.
Maaari itong magbukas ng pinto sa ilusyon at panlilinlang. Binanggit pa ng mga iskolar na ang mga demonyo ay maaaring magpakita sa ilang tao sa mga anyong nagpapaniwala sa kanila na sila ay mga anghel o mga matutuwid na tao, at dahil dito ay mahulog sila sa fitnah.
Kaya hindi dapat itayo ang relihiyon o gumawa ng mga pasyang panrelihiyon batay sa mga personal na karanasang nauugnay sa hindi nakikita na hindi ginagabayan ng kapahayagan.
Ang pinakadakilang karangalang maibibigay ng Allah sa Kanyang lingkod ay gabayan siya sa pananampalataya, pagiging matatag, at pagsunod.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ng Allah:
“Ang pinakadakilang karamah ay ang pananatiling matatag sa pagiging matuwid.”
Ang pagiging matatag sa pagdarasal, pagsisisi, mabuting asal, pag-iwas sa mga kasalanan, at pagdagdag ng pananampalataya ay higit na kapaki-pakinabang para sa lingkod kaysa sa paghahanap na makakita ng mga anghel o iba pang pambihirang pangyayari.
Mas mabuting manalangin gamit ang mga kahilingang madalas hilingin ng Propeta ﷺ at yaong itinuro ng Qur’an at Sunnah, tulad ng:
Patnubay at katatagan sa relihiyon, kapatawaran sa mga kasalanan, Paraiso, kaligtasan mula sa Apoy, katuwiran ng puso at mga gawa, at magandang wakas.
Ang mga kahilingang ito ay makikinabang sa tao sa mundong ito at sa Kabilang-buhay, at malinaw na itinuro ng kapahayagan ang mga ito.
Maaaring makita ng ilang tao ang mga anghel kapag nagpakita sila sa anyong tao, kung nanaisin ng Allah, ngunit hindi itinakda sa relihiyon na gawing layunin ng isang Muslim ang makita ang mga anghel o makipag-usap sa kanila at ipanalangin ito sa Allah.
Hindi ito napatunayang ginawa o itinuro ng Propeta ﷺ, ng mga Sahabah, o ng mga unang salinlahi, at walang kinakailangang kapakinabangang panrelihiyon na nakasalalay rito.
Mas mabuting hilingin ng Muslim sa Allah ang tunay na makabubuti sa kanya: patnubay, pagiging matatag, pananatili sa pagsunod, Paraiso, at kaligtasan mula sa Apoy.
Tungkol naman sa mga karamah at pambihirang pangyayari, kung mangyari ang mga ito nang hindi hinahanap, ang mga ito ay biyaya mula sa Allah at hindi dapat maging layuning patuloy na hinahabol ng tao.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.