Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakamay ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Naniniwala ang mga Muslim na si Allah تعالى ay nagtataglay ng ganap na kasakdalan at malaya sa bawat depekto at kakulangan. Ipinahihiwatig ito ng Banal na Qur’an sa maraming paraan, kahit na ang pariralang “Si Allah ay ganap at walang anumang kakulangan” ay hindi lumitaw sa mismong mga salitang iyon. Kabilang sa pinakamalalakas na katibayan nito ang pagpapatunay ni Allah sa Kanyang mga Pinakamagagandang Pangalan, ang Kanyang pagluluwalhati at pagpapahayag na Siya ay malaya sa mga kakulangan, ang pagpapatunay na taglay Niya ang Pinakamataas na Katangian, ang pagtanggi na Siya ay may anumang kahalintulad, at ang paglalarawan sa Kanya sa pamamagitan ng mga Pangalan na nagpapahiwatig ng sukdulang kasakdalan.
Nagkakaisa ang mga Muslim sa pagpapahayag na si Allah تعالى ay malaya sa lahat ng kakulangan at sa pagpapatunay sa Kanya ng mga katangian ng kasakdalan.
Ang bawat katangian ng kasakdalan na pinatutunayan kay Allah تعالى ay kinakailangang nagpapahiwatig ng pagtanggi sa kabaligtaran nito. Ang pagpapatunay ng kaalaman ay nangangahulugan ng pagtanggi sa kamangmangan; ang pagpapatunay ng kapangyarihan ay nangangahulugan ng pagtanggi sa kawalang-kakayahan; at ang pagpapatunay ng buhay ay nangangahulugan ng pagtanggi sa kamatayan.
Ang kahulugang ito ay sinusuportahan ng mga katibayan mula sa kapahayagan, wastong pangangatwiran, at tuwid na likas na disposisyon, sapagkat hindi nararapat sa isang lingkod na sumamba sa isang Panginoon na pinaniniwalaan niyang may kakulangan o depekto.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kaya't ituon mo ang iyong mukha sa relihiyon, na nakahilig sa katotohanan—ang likas na disposisyon ni Allah na ayon dito ay nilikha Niya ang sangkatauhan. Walang pagbabago sa paglikha ni Allah. Iyan ang matuwid na relihiyon, subalit karamihan sa mga tao ay hindi nakaaalam.﴾ [ar-Rum: 30]
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At kay Allah ang mga Pinakamagagandang Pangalan, kaya't manalangin kayo sa Kanya sa pamamagitan ng mga ito, at iwan ninyo ang mga lumilihis tungkol sa Kanyang mga Pangalan.﴾ [al-A‘raf: 180]
Inilarawan ni Allah ang Kanyang mga Pangalan bilang Pinakamagaganda, ibig sabihin ay umaabot ang mga ito sa sukdulang kagandahan at kasakdalan.
Kapag napatunayan kay Allah تعالى ang sukdulang kagandahan at kasakdalan, kinakailangang itanggi ang anumang sumasalungat dito, kabilang ang mga depekto at kakulangan.
Sinabi rin Niya:
﴿Siya si Allah, ang Tagapaglikha, ang Tagapagpasimula, ang Tagapag-anyo. Sa Kanya ang mga Pinakamagagandang Pangalan. Ang lahat ng nasa mga langit at lupa ay lumuluwalhati sa Kanya, at Siya ang Makapangyarihan, ang Marunong.﴾ [al-Hashr: 24]
Kaya pinagsama Niya ang mga Pinakamagagandang Pangalan at pagluluwalhati, at ang pagluluwalhati ay ang pagpapahayag na si Allah تعالى ay malaya sa mga kakulangan.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Luwalhati sa iyong Panginoon, ang Panginoon ng Kapangyarihan, na higit sa anumang inilalarawan nila. At kapayapaan sa mga Sugo. At ang lahat ng papuri ay para kay Allah, ang Panginoon ng mga nilalang.﴾ [as-Saffat: 180–182]
Ang pagluluwalhati ay nangangahulugan ng pagpapahayag na si Allah تعالى ay malaya sa mga kakulangan, samantalang ang pagpupuri ay nangangahulugan ng pagpapatunay sa mga katangian ng kasakdalan.
Dahil dito, pinagsasama ng Qur’an ang pagluluwalhati at pagpupuri sa maraming pagkakataon, sapagkat ang pagpapahayag na si Allah ay malaya sa kakulangan ay hindi maihihiwalay sa pagpapatunay ng Kanyang kasakdalan.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At sa Kanya ang Pinakamataas na Katangian sa mga langit at lupa, at Siya ang Makapangyarihan, ang Marunong.﴾ [ar-Rum: 27]
Ang “Pinakamataas na Katangian” ay nagpapahiwatig ng pagpapatunay kay Allah تعالى ng pinakamataas na mga katangian ng kasakdalan.
At sinabi Niya سبحانه:
﴿Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.﴾ [ash-Shura: 11]
Pinagsama ni Allah تعالى ang pagtanggi sa anumang pagkakahawig at pagpapatunay sa mga katangian ng kasakdalan. Itinanggi Niya na mayroon Siyang kahalintulad at pinatunayan Niya para sa Kanyang sarili ang pandinig at paningin.
Ito ang pamamaraan ng Qur’an: pagpapahayag ng Kanyang pagiging malaya sa lahat ng kakulangan nang hindi itinatanggi ang Kanyang mga katangian, at pagpapatunay ng mga katangian nang hindi inihahambing si Allah sa Kanyang mga nilikha.
Kabilang dito ang:
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Ang lahat ng nasa mga langit at ang lahat ng nasa lupa ay lumuluwalhati kay Allah—ang Hari, ang Pinakabanal, ang Makapangyarihan, ang Marunong.﴾ [al-Jumu‘ah: 1]
Ang Pangalang Al-Quddus ay nagpapahiwatig na si Allah تعالى ay mataas at malaya sa mga depekto at kakulangan.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Siya si Allah; walang diyos maliban sa Kanya, ang Hari, ang Pinakabanal, ang Pinagmumulan ng Kapayapaan.﴾ [al-Hashr: 23]
Ang Pangalan na As-Salam ay nagpapahiwatig na si Allah تعالى ay malaya sa bawat depekto at kakulangan, at ang Kanyang mga Pangalan, katangian, at mga gawa ay malaya sa anumang bagay na hindi naaangkop sa Kanya.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Sabihin: Siya si Allah, ang Nag-iisa. Si Allah, ang Ganap na Sariling-Sapat.﴾ [al-Ikhlas: 1–2]
Ipinaliwanag ni Ibn ‘Abbas, kalugdan nawa siya ni Allah at ng kanyang ama, ang As-Samad bilang Panginoong ganap sa Kanyang pagiging Panginoon, karangalan, kadakilaan, kaalaman, karunungan, kasarinlan, at kapangyarihan.
Samakatuwid, ang Pangalan na As-Samad ay kabilang sa pinakamalalaking patunay ng kasakdalan ni Allah تعالى, ng Kanyang kasarinlan, at ng ganap na pangangailangan ng mga nilikha sa Kanya.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿O sangkatauhan! Kayo ang nangangailangan kay Allah, samantalang si Allah ang Sariling-Sapat, ang Karapat-dapat sa Papuri.﴾ [Fatir: 15]
Ang Al-Hamid ay ang Nag-iisang karapat-dapat sa papuri dahil sa kasakdalan ng Kanyang mga Pangalan, katangian, at mga gawa. Siya ay karapat-dapat sa papuri sa kasaganaan at kahirapan, sa kaginhawahan at paghihirap, at walang kabuluhan o pagkakamali sa Kanyang mga gawa, Luwalhati at Kataas-taasan Siya.
Hindi kinakailangang lumitaw ang isang kahulugan sa Qur’an sa iisang tiyak na parirala upang ito ay maging matatag na paniniwala.
Ang mga kahulugang panrelihiyon ay maaaring mapatunayan sa pamamagitan ng kabuuan ng mga teksto at pagsusuri sa mga ipinahihiwatig ng mga ito, at hindi lamang sa pagkakaroon ng isang pangungusap na literal na nagsasaad ng kahulugan.
Kapag pinatutunayan ng Qur’an kay Allah ang mga Pinakamagagandang Pangalan, inilalarawan Siya bilang Pinakabanal, Pinagmumulan ng Kapayapaan, Karapat-dapat sa Papuri, Makapangyarihan at Marunong, pinatutunayang taglay Niya ang Pinakamataas na Katangian, itinatanggi na Siya ay may kahalintulad, at ipinahahayag na Siya ay malaya sa mga kakulangan—ang kabuuan ng mga ito ay malinaw na nagpapahiwatig ng Kanyang kasakdalan.
Samakatuwid, ang pagsasabi ng isang Muslim na: “Si Allah تعالى ay nagtataglay ng ganap na kasakdalan at malaya sa bawat kakulangan at depekto” ay tama sa kahulugan, kahit na ang eksaktong pangungusap na ito ay hindi matatagpuan sa Qur’an.
Oo, malinaw na ipinahihiwatig ng Banal na Qur’an ang kasakdalan ni Allah تعالى at ang Kanyang pagiging malaya sa lahat ng kakulangan, kahit na ang pariralang “Si Allah ay ganap at walang kakulangan” ay hindi lumitaw sa mismong mga salitang ito.
Kabilang sa mga pangunahing katibayan ang sinabi Niya: ﴿At kay Allah ang mga Pinakamagagandang Pangalan﴾, at sinabi Niya: ﴿At sa Kanya ang Pinakamataas na Katangian﴾, at sinabi Niya: ﴿Walang anumang katulad Niya﴾, gayundin ang mga Pangalan ni Allah تعالى gaya ng Al-Quddus, As-Salam, As-Samad, Al-Hamid, Al-‘Aziz, at Al-Hakim.
Kaya si Allah سبحانه ay nagtataglay ng bawat kasakdalang naaangkop sa Kanyang Kamahalan, malaya sa bawat kakulangan at depekto, at walang sinuman sa Kanyang mga nilikha ang katulad Niya.
At si Allah ang higit na nakaaalam.