Ang papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanilang Sugo ni Allah.
Walang duda na ang pagninilay sa mga Pangalan at Katangian ni Allah تعالى na Kanyang pinagtibay para sa Kanyang Sarili sa Kanyang Aklat, o pinagtibay para sa Kanya ng Kanyang Sugo صلى الله عليه وسلم, ay kabilang sa pinakamahahalagang paraan ng pagkilala kay Allah at sa pinakamahalagang dahilan ng pagtaas ng pananampalataya at pagsamba.
Ang kaalaman tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah ay hindi lamang isang teoretikal na kaalaman. May epekto ito sa puso at mga gawa. Ang pagkilala sa Kanyang awa سبحانه ay nagbubunga ng pag-asa; ang pagkilala sa Kanyang kapangyarihan at kadakilaan ay nagbubunga ng pagpapakumbaba at pagdakila; ang pagkilala na Siya ay nakaririnig, nakakakita at nakaaalam ng lahat ay nagbubunga ng kamalayan sa Kanyang pagbabantay at pagkamahiyain sa Kanya; at ang pagkilala sa Kanyang kasapatan at pagtulong sa Kanyang mga lingkod ay nagbubunga ng pagtitiwala sa Kanya at pagkilala sa pangangailangan natin sa Kanya.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ni Allah, na ang kaalaman tungkol kay Allah تعالى at tungkol sa mga Pangalan at Katangiang nararapat sa Kanya ay kabilang sa pinakamahahalagang uri ng kaalaman na ipinagkakaloob ni Allah sa ilan sa Kanyang mga lingkod nang higit kaysa sa iba, dahil dito nakapaloob ang pagpupuri, pagdakila, pagluwalhati at pag-aalis ng anumang kakulangan kay Allah.
Ipinaliwanag ni Ibn al-Qayyim, kaawaan siya ni Allah, na ipinakikilala ng Qur’an sa mga lingkod ang kanilang Panginoon sa pamamagitan ng Kanyang mga Pangalan at Katangian, at ang pagninilay sa mga Katangiang ito ay nagbubunga sa puso ng pagmamahal, pag-asa, takot, pagtitiwala, pagpapakumbaba at iba pang antas ng pagsamba.
Samakatuwid, ang nararapat ay magnilay sa mga bagay na ipinabatid ni Allah tungkol sa Kanyang Sarili, pag-isipan ang mga kahulugan ng Kanyang mga Pangalan at Katangian at ang mga epekto ng mga ito sa buhay ng isang lingkod, nang hindi sinisiyasat ang paraan o anyo ng mga Katangiang hindi ipinabatid ni Allah تعالى sa atin.
Ang pahayag na ito ay hindi tama kung sasabihin nang walang paglilinaw, sapagkat ang ilang bagay na pumapasok sa isip ng tao kapag binabanggit ang mga Pangalan at Katangian ni Allah ay maaaring tama at totoo kung nakabatay ang mga ito sa ipinabatid ni Allah tungkol sa Kanyang Sarili o sa ipinabatid ng Kanyang Sugo صلى الله عليه وسلم tungkol sa Kanya.
Kung pumasok sa isip ng isang Muslim na si Allah تعالى ay Nakakarinig ng Lahat, Nakakakita ng Lahat, Nakaaalam ng Lahat, Marunong, Mahabagin, at nagtataglay ng mga Katangiang ipinabatid Niya tungkol sa Kanyang Sarili, hindi ito isang maling bagay na kailangang tanggihan. Sa halip, bahagi ito ng pananampalataya sa nilalaman ng Qur’an at Sunnah.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakakarinig, ang Ganap na Nakakakita.﴾ [Ash-Shura: 11]
Samakatuwid, ipinabatid ni Allah sa atin na Siya ay Nakakarinig at Nakakakita. Dapat nating paniwalaan ito sa paraang angkop sa Kanyang Kadakilaan, habang naniniwalang Siya سبحانه ay walang katulad.
Kaya ang paggamit sa pahayag na “Anuman ang pumasok sa iyong isip, si Allah ay iba rito” nang walang paglilinaw ay maaaring magbigay ng maling kahulugan: na ang bawat pagkaunawa sa mga kahulugan ng mga Pangalan at Katangian ni Allah ay mali. Hindi ito ang tamang pananaw.
Ang dapat tanggihan ng isang Muslim ay ang pagtutulad kay Allah sa Kanyang mga nilikha, ang paghahambing sa Kanya sa kanila, ang pagtatangkang tukuyin ang paraan ng Kanyang mga Katangian, at ang mga maling imahinasyon.
Kung iniisip ng isang tao na ang isang Katangian ni Allah ay katulad ng katangian ng mga nilalang, o sinusubukan niyang isipin kung paano ang Katangian ni Allah sa isang partikular na anyo, ito ang dapat niyang putulin at tanggihan, sapagkat si Allah سبحانه ay hindi katulad ng Kanyang mga nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakakarinig, ang Ganap na Nakakakita.﴾ [Ash-Shura: 11]
Pinagsasama ng talatang ito ang dalawang dakilang prinsipyo:
Ito ang tamang pamamaraan tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah: pinagtitibay natin ang ipinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili nang hindi Siya tinutulad sa Kanyang mga nilikha, at nililinis natin Siya mula sa anumang hindi angkop sa Kanya nang hindi itinatanggi ang Kanyang mga Katangian.
Dapat pag-ibahin ang kahulugan ng isang Katangian at ang paraan o modalidad ng Katangian.
Nauunawaan ng Muslim ang kahulugan ng pandinig, paningin, kaalaman, awa, kapangyarihan at iba pang Katangian sa paraang angkop kay Allah تعالى, ngunit hindi niya kayang maunawaan ang mismong paraan ng Kanyang mga Katangian.
Halimbawa, naniniwala tayo na si Allah تعالى ay Nakakarinig ng Lahat, at mayroon Siyang pandinig na angkop sa Kanyang Kadakilaan. Ngunit hindi natin sinasabing ang Kanyang pandinig ay tulad ng pandinig ng mga nilalang, at hindi natin sinusubukang isipin kung paano ito.
Gayundin, naniniwala tayo sa ipinabatid ni Allah tungkol sa Kanyang istiwa’ sa ibabaw ng Kanyang Trono, nang hindi sinisiyasat kung paano ang Kanyang istiwa’ at hindi ito inihahambing sa istiwa’ ng mga nilalang.
Ipinahayag ni Yahya ibn ‘Ammar, kaawaan siya ni Allah, ang ganitong kahulugan nang sabihin niyang ang nararapat ay maniwala sa anumang nagmula kay Allah at sa Kanyang Sugo, tanggihan ang pag-alam sa paraan nito, iwasan ang pagdududa at mapilit na pag-iisip, at huwag hayaang diktahan ng imahinasyon at haka-haka ang paraan ng mga Katangian ni Allah.
Ang pagninilay sa mga kahulugan ng mga Pangalan at Katangian ni Allah at ang mga epekto ng mga ito ay pinahihintulutan at kabilang sa pinakamahahalagang paraan ng pagkilala kay Allah تعالى.
Ngunit ang pag-iisip tungkol sa paraan ng mga Katangian ni Allah at pagtatangkang isipin ang kanilang tiyak na anyo, pagtatangkang isipin ang mismong Essence ni Allah سبحانه, o paghahambing ng Kanyang mga Katangian sa mga katangian ng mga nilalang, ay mga bagay na dapat iwasan ng Muslim. Napakadakila ni Allah تعالى upang maabot ng mga haka-haka at mental na larawan ng mga nilalang.
Hindi hinihingi sa Muslim na pigilan ang kanyang sarili sa pagninilay sa mga kahulugan ng mga Pangalan at Katangian ni Allah. Ang hinihingi ay manatili sa ipinahayag ng kapahayagan, huminto kung saan nagtatapos ang kanyang kaalaman, at huwag gawing mga mental na larawan at imahinasyon ang mga Katangian ni Allah na sinusukat ayon sa mga nilalang.
Ang pahayag na “Anuman ang pumasok sa iyong isip, si Allah ay iba rito” ay hindi tama kung literal itong uunawain at sasabihin nang walang paglilinaw, sapagkat may mga bagay na pumapasok sa isip na mga tamang kahulugan na ipinabatid ni Allah تعالى tungkol sa Kanyang Sarili, gaya ng pagiging Siya ay Nakakarinig ng Lahat, Nakakakita ng Lahat, Nakaaalam ng Lahat at Marunong. Ang mga kahulugang ito ay totoo at dapat paniwalaan.
Ngunit kung ang ibig sabihin ay ang anumang anyo, paraan, o pagkakahawig na maiisip ng tao tungkol kay Allah تعالى ay mali, at si Allah سبحانه ay iba sa lahat ng gayong imahinasyon, kung gayon ang kahulugang ito ay tama.
Ang pangkalahatang prinsipyo ay:
Pinagtitibay natin para kay Allah تعالى ang anumang pinagtibay Niya para sa Kanyang Sarili o pinagtibay para sa Kanya ng Kanyang Sugo صلى الله عليه وسلم, nang hindi Siya tinutulad o inihahambing sa mga nilikha. Naniniwala tayo sa mga kahulugan ng Kanyang mga Katangian, ipinauubaya kay Allah سبحانه ang kaalaman sa kanilang paraan, at hindi tayo nakikialam sa mga bagay na hindi Niya ipinabatid sa atin.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakakarinig, ang Ganap na Nakakakita.﴾
At si Allah ang higit na nakaaalam.