Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasa-Mensahero ni Allah, sa kanyang pamilya at sa lahat ng kanyang mga Kasamahan.
Kabilang sa mga pangunahing paniniwala ng Ahl al-Sunnah wal-Jama‘ah na ang Banal na Qur’an ay Salita ni Allah. Siya ang nagsalita nito sa paraang naaayon sa Kanyang kadakilaan at kaluwalhatian, at ang Qur’an ay hindi nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At kung ang sinuman sa mga mushrik ay humingi ng iyong proteksiyon, bigyan mo siya ng proteksiyon upang marinig niya ang Salita ni Allah.﴾ [At-Tawbah 9:6]
At sinabi Niya:
﴿Sinabi niya: O Moises! Pinili kita kaysa sa mga tao sa pamamagitan ng Aking mga mensahe at Aking salita.﴾ [Al-A‘raf 7:144]
Ilang dakilang imam ng Ahl al-Sunnah ang naglahad ng kanilang pagkakaisa na ang Qur’an ay Salita ni Allah at hindi nilikha. Kabilang dito si Imam al-Ajurri, nawa’y kaawaan siya ni Allah, sa kanyang aklat na ash-Shari‘ah, kung saan ipinaliwanag niya na ang Qur’an ay kabilang sa kaalaman ni Allah, at ang kaalaman ni Allah ay isa sa Kanyang mga katangian; kaya hindi ito maaaring nilikha.
Ang prinsipyong ito ay pinagtitibay ng Qur’an, Sunnah, mga sinabi ng mga Sahabah, at mga pahayag ng mga imam ng mga Muslim.
Isinalaysay sa Sahih Muslim mula kay Abu Umamah al-Bahili, kalugdan nawa siya ni Allah, na sinabi ng Propeta ﷺ:
“Basahin ninyo ang Qur’an, sapagkat ito ay darating sa Araw ng Pagkabuhay bilang tagapamagitan para sa mga kasamahan nito. Basahin ninyo ang dalawang maningning: Al-Baqarah at Al ‘Imran, sapagkat sila ay darating sa Araw ng Pagkabuhay na parang dalawang ulap, o dalawang lilim, o dalawang hanay ng mga ibong magkakasunod, na makikipagtanggol para sa kanilang mga kasamahan.”
Ginamit ng ilang taong may maling pagbabago sa pananampalataya ang hadith na ito bilang katibayan na ang Qur’an ay nilikha, sa pangangatwirang ang anumang dumarating at gumagalaw ay kinakailangang nilikha.
Hindi tama ang pangangatwirang ito. Hindi ipinahihiwatig ng hadith na ang mismong Salita ni Allah ay nagiging isang nilikha. Sa halip, gaya ng ipinaliwanag ng ilang imam ng Ahl al-Sunnah, ang tinutukoy ay ang gantimpala at kabutihang nagmumula sa pagbabasa ng Qur’an, at bibigyan ni Allah ang gantimpalang iyon ng isang anyo na makikilala sa Araw ng Pagkabuhay, upang maging dahilan ng pagtatanggol at pamamagitan para sa taong tumanggap nito.
Ipinaliwanag ni Ibn Qutaybah, nawa’y kaawaan siya ni Allah, na ang kahulugan ng pagdating ng Al-Baqarah at Al ‘Imran na parang dalawang ulap ay ang pagdating ng kanilang gantimpala sa taong bumasa sa mga ito, at ang gantimpalang iyon ay magiging dahilan upang siya ay maliliman at maipagtanggol sa Araw ng Pagkabuhay.
Mahalagang pag-ibahin ang Qur’an bilang Salita ni Allah at ang gantimpalang nagmumula sa pagbabasa nito at pagsunod dito.
Minsan, ang mga tekstong panrelihiyon ay tumutukoy sa isang bagay habang ang ibig sabihin ay ang bunga nito, gaya ng gantimpala o kaparusahan nito. Ito ay kilala sa wikang Arabe at sa mga tekstong panrelihiyon.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kaya ang sinumang gumawa ng bigat na katiting na kabutihan ay makikita niya ito; at ang sinumang gumawa ng bigat na katiting na kasamaan ay makikita niya ito.﴾ [Az-Zalzalah 99:7-8]
Hindi ibig sabihin nito na literal na makikita ng tao ang mismong gawa na ginawa niya sa mundong ito sa anyo nito rito sa mundo. Sa halip, makikita niya ang gantimpala, kabayaran o kaparusahan na nagmumula sa gawaing iyon.
Kaya ang mga salaysay tungkol sa pagdating ng Qur’an, salah, pag-aayuno at iba pang mga gawa ay maaaring maunawaan bilang pagdating ng kanilang gantimpala, o ng kabayaran at anyong itinakda ni Allah para sa mga ito, na magiging kapaki-pakinabang sa gumawa nito.
Binanggit ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, nawa’y kaawaan siya ni Allah, na ginamit ng mga Jahmiyyah ang mga hadith tungkol sa pagdating ng Al-Baqarah at Al ‘Imran, at ang pagdating ng Qur’an sa anyo ng isang maputlang lalaki, bilang argumento laban kay Imam Ahmad at sa iba pang imam ng Ahl al-Sunnah. Sinabi nila na ang anumang dumarating at umaalis ay kinakailangang nilikha.
Ipinaliwanag niya na hindi tama ang pangangatwirang ito, sapagkat ang simpleng pagbanggit ng pagdating ay hindi nangangahulugang ang bagay na tinutukoy ay nilikha. Maging ang Qur’an ay naglalarawan kay Allah تعالى ng pagdating. Sinabi Niya:
﴿Naghihintay ba sila maliban na dumating sa kanila ang mga anghel o dumating ang iyong Panginoon?﴾ [Al-An‘am 6:158]
At sinabi Niya:
﴿At dumating ang iyong Panginoon, at ang mga anghel, hanay-hanay.﴾ [Al-Fajr 89:22]
Samakatuwid, ang salitang “pagdating” mismo ay hindi nagpapatunay na ang inilarawan nito ay nilikha.
Gayundin, ang hadith ay nasa konteksto ng paghikayat na magbasa ng Qur’an at pagpapaliwanag sa gantimpala ng bumabasa nito. Sinabi ng Propeta ﷺ: “Basahin ninyo ang Qur’an, sapagkat ito ay darating sa Araw ng Pagkabuhay bilang tagapamagitan para sa mga kasamahan nito.” Pagkatapos ay partikular niyang binanggit ang Al-Baqarah at Al ‘Imran at ipinaliwanag na sila ay makikipagtanggol para sa kanilang mga kasamahan.
Dahil dito, ipinaliwanag ng ilang imam ng Ahl al-Sunnah ang pagdating na ito bilang pagdating ng gantimpala at kabayarang kaugnay ng pagbabasa ng Qur’an at pagsunod dito.
Maaaring bigyan ni Allah ang mga kahulugan at mga gawa ng mga anyong makikita sa mundo ng barzakh o sa Araw ng Pagkabuhay, gaya ng ipinahihiwatig ng maraming teksto. Hindi nito kinakailangang nangangahulugang ang mismong orihinal na gawa o salita ay nilikha.
Ang pagbabasa ng Qur’an ay isang gawa ng lingkod, ang gantimpala nito ay nilikha, at maaaring bigyan ni Allah ang gantimpalang iyon ng isang anyo kung saan ito lilitaw sa Araw ng Pagkabuhay at makikinabang ang tumanggap nito.
Samakatuwid, walang salungatan sa pagitan ng paniniwalang ang Qur’an ay Salita ni Allah na hindi nilikha at ng mga teksto na nagsasabing ito, o ang ilan sa mga surah nito, ay darating na parang ulap o sa ibang anyo. Hindi ipinahihiwatig ng mga tekstong ito na ang mismong Salita ni Allah ay naging nilikha; sa halip, nauugnay ang mga ito sa gantimpala at kabayarang nagmumula sa pagbabasa nito, o sa mga anyo at halimbawa na maaaring ibigay ni Allah sa gantimpalang iyon sa Araw ng Pagkabuhay.
Ang mga hadith tungkol sa pagdating ng Qur’an, o ng Al-Baqarah at Al ‘Imran, sa Araw ng Pagkabuhay ay hindi maaaring gamitin bilang wastong katibayan na ang Qur’an ay nilikha.
Ang Banal na Qur’an ay Salita ni Allah at hindi nilikha. Tungkol naman sa mga salaysay na nagsasabing ang Al-Baqarah at Al ‘Imran, o ang Qur’an, ay darating sa isang partikular na anyo, ang mga ito ay nauunawaan—ayon sa ipinaliwanag ng ilang imam ng Ahl al-Sunnah—bilang pagdating ng gantimpala sa pagbabasa at pagsunod sa Qur’an, o ang anyo at kabayarang ibibigay ni Allah dito sa Araw ng Pagkabuhay.
Sa ganitong paraan, nalulutas ang usapin at walang salungatan sa pagitan ng mga teksto.
At si Allah ang higit na nakaaalam.