Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah.
Hindi ipinahihintulot sa isang Muslim na sadyang magdagdag ng anumang bagay sa Qur’an, magbawas mula rito, o baguhin ang mga salita nito, kahit dahil sa pagkalimot o takot na bumagsak. Ang sinumang sadyang nagbabago ng isang pahayag mula sa Qur’an habang alam niyang hindi ito bahagi ng Qur’an ay nakagawa ng isang napakaseryosong bagay.
Kung ang isang Muslim ay magkamali sa pagbigkas ng Qur’an o makalimot ng bahagi nito, dapat niyang subukang itama ang kanyang pagkakamali at alalahanin ang kanyang nakalimutan. Kung hindi niya ito magawa, maaari niyang laktawan ang bahaging nakalimutan at ipagpatuloy ang kasunod, o lumipat sa ibang surah. Hindi siya dapat gumawa ng sariling salita at ilagay ito kapalit ng salita ng Qur’an.
Ang hatol na ito ay hindi lamang para sa salah, kundi para rin sa pagbabasa at pagsusulat ng Qur’an sa labas ng salah.
Ang Qur’an ay salita ni Allah تعالى. Ito ay naipasa sa pamamagitan ng mutawatir na paghahatid, at ang mga salita nito ay itinakda sa pamamagitan ng kapahayagan. Kaya hindi ipinahihintulot ang sadyang pagbabago ng alinman sa mga salita nito, baguhin man nito ang kahulugan o hindi.
Binigyang-diin ng mga iskolar ang bigat ng sadyang pagbawas ng isang letra mula sa Qur’an, pagpapalit ng isang letra ng iba, o pagdaragdag ng isang letra o salita habang alam na hindi ito bahagi ng Qur’an.
Sinabi ni al-Qadi ‘Iyad رحمه الله na nagkakaisa ang mga Muslim na ang Qur’an na binibigkas sa iba’t ibang panig ng mundo at nakasulat sa mga mushaf na hawak ng mga Muslim, mula sa simula ng Al-Fatihah hanggang sa katapusan ng An-Nas, ay salita ni Allah at kapahayagang ipinahayag Niya sa Kanyang Propeta Muhammad ﷺ. Sinabi rin niya na ang sinumang sadyang magbawas ng isang letra, magpalit nito ng ibang letra, o sadyang magdagdag ng bagay na hindi kabilang sa Qur’an na pinagkaisahan ay isang kafir.
Binanggit din ng mga iskolar sa Fiqh Encyclopedia na ipinagbabawal ang sadyang paggawa ng pagkakamali sa pagbigkas ng Qur’an, baguhin man nito ang kahulugan o hindi, sapagkat ang mga salita ng Qur’an ay naipasa sa pamamagitan ng mutawatir na paghahatid at hindi maaaring sadyang baguhin.
Batay dito, hindi maaaring magsulat ang estudyante sa pagsusulit ng isang salita o letra na alam niyang hindi bahagi ng Qur’an, at hindi rin niya maaaring palitan ang nakalimutang salita ng Qur’an ng ibang salita dahil lamang sa pagnanais na makakuha ng mas mataas na marka o takot na bumagsak.
Ang pagkalimot ay isang dahilan na maaaring ikatwiran, ngunit ang sadyang pag-uugnay sa Qur’an ng mga salitang alam niyang hindi bahagi nito ay hindi dahilan para maging katanggap-tanggap.
Kung nakalimutan ng estudyante ang isang salita o letra, dapat niyang subukang alalahanin ito. Kung hindi niya magawa, dapat niyang iwanang hindi kumpleto ang bahagi sa halip na maglagay ng sariling salita. Maaari niyang ipaliwanag na hindi niya kayang tapusin ang talata dahil nakalimutan niya ang salita at ayaw niyang magsabi ng bagay na hindi niya tiyak.
Ang mga pahayag ng mga iskolar tungkol sa taong sadyang nagbabawas ng bahagi ng Qur’an o nagdaragdag dito ng bagay na hindi kabilang dito, habang alam niyang hindi ito bahagi ng Qur’an, ay napakaseryoso. Itinuring ng ilang iskolar na ang partikular na gawaing ito ay kawalan ng pananampalataya, sapagkat kabilang dito ang sadyang pagbabago sa salita ni Allah at pag-uugnay sa Qur’an ng bagay na hindi mula sa Kanya.
Gayunpaman, mahalagang pag-ibahin ang simpleng pagkakamali o pagkalimot mula sa sadyang pagbabago habang alam ang katotohanan. Ang estudyanteng nakalimot ng isang talata o salita at nagkamali nang hindi sinasadya ay hindi katulad ng taong sadyang nagbabago sa Qur’an.
Samantala, ang taong sadyang naglalagay ng salita habang alam niyang hindi ito bahagi ng Qur’an ay gumagawa ng bagay na mahigpit na ipinagbawal at pinag-ingat laban dito ng mga iskolar. Hindi ito pinahihintulutan dahil lamang sa pagsusulit o takot na bumagsak.
Hindi ipinahihintulot ang sadyang pagdaragdag ng letra o salita sa Qur’an, pagbawas dito, o pagpapalit nito ng iba, maging sa salah o sa labas nito. Ang sinumang makalimot ng bahagi ng Qur’an ay dapat huminto, laktawan ang bahaging nakalimutan, o umiwas sa paglalagay ng salitang alam niyang hindi bahagi ng Qur’an.
Binigyang-diin ng mga iskolar na ang sadyang pagbabago sa Qur’an sa ganitong paraan, habang alam ng tao na binabago niya ang salita ni Allah, ay isang napakaseryosong bagay na maaaring umabot sa kawalan ng pananampalataya.
At si Allah ang higit na nakaaalam.