Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasa Sugo ni Allah.
Ang Mga Kasulatan ni Abraham (sumakanya ang kapayapaan) ay kabilang sa mga banal na kasulatang ipinahayag na kailangang paniwalaan ng isang Muslim. Tungkol naman sa kanilang pisikal na kalikasan at sa materyal na pinagsulatan sa mga ito, walang mapagkakatiwalaang katibayan na nagtatatag ng mga tiyak na detalye tungkol dito.
Ang Mga Kasulatan ni Abraham ay isang kapahayagan na ibinaba ni Allah sa Kanyang Propeta at matalik na kaibigan na si Abraham (sumakanya ang kapayapaan). Naglalaman ang mga ito ng patnubay at mga paalaala.
Sinabi ni Allah:
﴿Tunay na ito ay nasa mga naunang Kasulatan, ang mga Kasulatan ni Abraham at Moises﴾ [Al-A‘la 87:18-19].
Kabilang ang mga ito sa mga kasulatang kailangang paniwalaan ng isang Muslim, sapagkat ang paniniwala sa mga ipinahayag na Kasulatan ay kabilang sa mga saligan ng pananampalataya.
Binanggit ng mga iskolar na kabilang sa mga Kasulatang ipinahayag ni Allah ang Mga Kasulatan ni Abraham, Mga Kasulatan ni Moises, Torah, Ebanghelyo, Mga Salmo, at Qur’an, habang naniniwala sa pangkalahatan sa mga detalye ng kapahayagan na hindi naipabatid sa atin.
Ang salitang Arabe na ṣuḥuf ay maramihan ng ṣaḥīfah, na tumutukoy sa isang bagay na sinusulatan.
Sinabi ni At-Tabari رحمه الله sa kanyang pagpapaliwanag sa mga salita ni Allah na ﴿mga Kasulatan ni Abraham at Moises﴾:
“Tungkol naman sa mga kasulatan, ito ay maramihan ng ṣaḥīfah, at ang tinutukoy nito ay ang mga aklat ni Abraham at Moises.”
Sinabi ni Ibn Manzur رحمه الله:
“Ang ṣaḥīfah ay ang bagay na sinusulatan; kabilang sa mga anyong maramihan nito ang ṣaḥā’if, ṣuḥuf at ṣuḥf.”
Samakatuwid, ang salitang “mga kasulatan” ay tumutukoy sa bagay na pinagsulatan ng kapahayagan, ngunit hindi nito tinutukoy ang eksaktong materyal na pinagmulan o pinagkasulatan ng mga ito.
Hindi natin alam mula sa anumang tunay na salaysay kung ang Mga Kasulatan ni Abraham ay isinulat sa:
Mga tapyas o tabla.
Balat.
Papel.
Papyrus.
O ibang materyal.
Walang tunay na teksto mula sa Qur’an o Sunnah na tumutukoy sa kanilang pisikal na anyo o sa paraan ng pagsulat sa mga ito.
Kaya hindi tama na tiyaking ang mga ito ay gawa sa isang partikular na materyal batay lamang sa mga materyales sa pagsusulat na ginamit ng mga tao noong mga panahong iyon.
Sa pananaw ng wika, maaaring tumukoy ang ṣaḥīfah sa isang bagay na ginagamit na sulatan. Kaya posibleng isinulat ang mga ito sa isang materyal na angkop sa pagsusulat. Gayunman, ang pagtukoy kung ano mismo ang materyal na iyon ay nananatiling haka-haka lamang na walang katibayan.
Gayundin, ang kaalaman tungkol sa mga materyales sa pagsusulat na ginamit ng mga Babilonyano, sinaunang Ehipsiyo, o ibang mga tao ay hindi nagpapatunay kung anong materyal ang ginamit para sa Mga Kasulatan ni Abraham (sumakanya ang kapayapaan).
Ang napatunayan: Ang Mga Kasulatan ni Abraham ay kapahayagan mula kay Allah na ipinahayag kay Abraham (sumakanya ang kapayapaan), at kabilang ang mga ito sa mga banal na kasulatang kailangang paniwalaan ng isang Muslim. Ang salitang “mga kasulatan” ay tumutukoy sa bagay na pinagsulatan ng kapahayagang iyon.
Ang hindi napatunayan: Ang kanilang pisikal na anyo, ang materyal na pinagsulatan sa mga ito, at ang paraan ng pagsulat sa mga ito. Sa abot ng ating nalalaman, walang tunay na teksto na tumutukoy sa mga detalyeng ito.
Samakatuwid, nararapat na manatili tayo sa mga bagay na napatunayan at huwag magbigay ng tiyak na pahayag tungkol sa mga detalyeng walang katibayan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.