Ang lahat ng papuri ay ukol kay Allah, at ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakanya ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang banal na tadhana (Qadar) ay ang pagtatakda ni Allah, ang Kataas-taasan, sa lahat ng nagaganap sa sansinukob, ayon sa Kanyang naunang kaalaman at karunungan. Ang pananampalataya sa Qadar ay kinabibilangan ng apat na bagay:
Pananampalataya sa kaalaman ni Allah, ang Kataas-taasan: Naniniwala na Siya ay nakaaalam ng lahat ng bagay magpakailanman, sa pangkalahatan at sa bawat detalye. Walang anumang bagay tungkol sa mga gawa ng mga nilalang, ni tungkol sa Kanyang sariling mga gawa, ang nalilingid sa Kanya.
Pananampalataya sa pagtatala: Naniniwala na isinulat ni Allah, ang Kataas-taasan, ang mga tadhana ng lahat ng nilalang sa Pinangalagaang Talaan (Al-Lawh Al-Mahfuz) limampung libong taon bago Niya nilikha ang mga langit at lupa.
Pananampalataya sa kalooban ni Allah: Naniniwala na walang anumang nagaganap sa sansinukob maliban sa pamamagitan ng kalooban ni Allah, ang Kataas-taasan. Ang Kanyang nais ay nagaganap, at ang hindi Niya nais ay hindi nagaganap, maging ito man ay nauugnay sa Kanyang mga gawa o sa mga gawa ng Kanyang mga nilalang.
Pananampalataya sa paglikha: Naniniwala na ang lahat ng nilalang ay nilikha ni Allah, ang Kataas-taasan, kasama ang kanilang mga sarili, katangian, at mga kilos. Sinabi Niya:
﴿Si Allah ang Tagapaglikha ng lahat ng bagay﴾ [Az-Zumar: 62].
Samakatuwid, ang sinumang naniniwala sa apat na bagay na ito ay tunay na naniniwala sa Qadar sa wastong paraan.
Hindi. Ang pananampalataya sa Qadar ay hindi nangangahulugang ang tao ay napipilitan sa kanyang mga kusang-loob na gawain. Sa halip, mayroon siyang sariling kalooban at kakayahan na nagbibigay sa kanya ng kakayahang gumawa o umiwas sa isang gawain. Dahil dito, siya ay mananagot batay sa kanyang pagpili.
Sinabi ni Allah:
﴿Kaya, sinumang nagnanais ay kumuha ng landas patungo sa kanyang Panginoon﴾ [An-Naba’: 39], at sinabi rin Niya:
﴿Kaya matakot kayo kay Allah ayon sa inyong makakaya﴾ [At-Taghabun: 16].
Nauunawaan ng tao ang pagkakaiba sa pagitan ng bagay na ginagawa niya sa pamamagitan ng kanyang sariling kagustuhan, tulad ng paglalakad, at ng bagay na nangyayari sa kanya nang wala siyang pagpili, tulad ng panginginig.
Gayunpaman, ang kalooban at kakayahan ng tao ay hindi hiwalay sa kalooban ni Allah. Sinabi ni Allah:
﴿Para sa sinuman sa inyo na nagnanais na tumahak sa matuwid na landas. At hindi ninyo nanaisin maliban kung nanaisin ni Allah, ang Panginoon ng mga daigdig﴾ [At-Takwir: 28–29].
Si Allah, ang Kataas-taasan, ang Siyang lumikha sa tao, sa kanyang kakayahan, at sa kanyang kalooban. Walang anumang nagaganap sa Kanyang kaharian maliban sa Kanyang kaalaman at kalooban. Gayunpaman, ang tao ay tunay na pumipili ng kanyang mga kusang-loob na gawain, at ang gantimpala o kaparusahan ay nakabatay sa kanyang pagpili.
Sa kabuuan: Ang pananampalataya sa Qadar ay ang paniniwala sa naunang kaalaman ni Allah, sa Kanyang pagtatala ng mga tadhana, sa pagganap ng Kanyang kalooban, at sa Kanyang paglikha ng lahat ng bagay, kasabay ng pagpapatunay sa kalooban, kakayahan, at pagpili ng tao, nang hindi inilalabas ang mga ito sa kalooban ni Allah, ang Kataas-taasan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.