Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanilang Sugo ni Allah.
Ang paniniwala sa itinakdang kapalaran (Qadar) ay isa sa mga haligi ng pananampalataya. Kabilang dito ang paniniwala na si Allah تعالى ay nakaaalam sa mga itinakdang kapalaran ng lahat ng nilikha, isinulat ang mga ito, niloob na mangyari ang mga ito, at nilikha ang mga ito. Sinabi ni Allah تعالى: “Tunay na nilikha Namin ang bawat bagay ayon sa isang itinakda.” [Al-Qamar: 49] At sinabi Niya سبحانه: “At hindi ninyo nanaisin maliban kung naisin ni Allah, ang Panginoon ng mga daigdig.” [At-Takwir: 29]
Gayunpaman, ang alipin ni Allah ay may kalooban, pagpili, at kakayahan, at kumikilos siya ayon sa kanyang sariling kalooban. Dahil dito, siya ay ginagantimpalaan o pinaparusahan. Ngunit ang kanyang kalooban ay nakapailalim sa kalooban ni Allah تعالى, at walang anumang bagay ang lumalabas sa Kanyang itinakda.
Samakatuwid, kung ang ibig sabihin ng isang tao sa pagsasabing “Ako ang gumagawa ng aking sariling tadhana” ay kaya niyang lumabas mula sa itinakda ni Allah, o baguhin ang itinakda ni Allah nang hiwalay sa Kanyang kalooban, o hindi siya naniniwala sa itinakdang kapalaran, kung gayon ito ay mali at isang pagkaligaw, sapagkat sumasalungat ito sa pangunahing paniniwala tungkol sa Qadar.
Ngunit kung ang ibig sabihin ng nagsasalita ay pinipili niya ang kanyang mga gawain, nagsisikap at gumagawa, hindi niya nararamdamang napipilitan siya sa kanyang mga kilos, at hindi niya ginagamit ang Qadar bilang dahilan upang iwan ang paggawa, kung gayon ang kahulugang ito ay tama sa prinsipyo. Gayunpaman, ang mismong pananalita ay hindi angkop, sapagkat maaari nitong ipahiwatig na ang tao ang gumagawa ng kanyang tadhana nang hiwalay sa itinakda ni Allah.
Mas mainam na sabihin: “Ako ay pumipili, nagsisikap, at gumagamit ng mga wastong paraan, at ang lahat ng iyon ay nasa loob ng itinakda at kalooban ni Allah,” habang naniniwalang ang anumang naisin ni Allah ay mangyayari at ang anumang hindi Niya naisin ay hindi mangyayari.
Sa kabuuan: Hindi nararapat na basta-basta sabihin ang “Ako ang gumagawa ng aking sariling tadhana”, sapagkat ito ay isang malabong pananalita. Kung ang ibig sabihin nito ay pagiging malaya at hiwalay sa itinakda ni Allah, ito ay mali. Kung ang ibig sabihin nito ay pagpapatunay sa kalooban, pagpili, at paggawa ng alipin gamit ang mga wastong paraan, tama ang kahulugan, ngunit mas mabuting ipahayag ito sa mas malinaw at ligtas na mga salita.
At si Allah ang higit na nakaaalam.