Mga Hadith
Sinabi ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala): "Kapag namatay ang isang tao, napuputol ang kanyang mga gawa maliban sa tatlo: isang patuloy na kawanggawa, kapaki-pakina
Pananampalataya Paniniwala sa Araw ng Paghuhukom 1176 2026-10-20

Ang Pagkakaalam ba ng Taong Naghihingalo sa Lugar ng Kanyang Kamatayan ay Sumasalungat sa Salita ni Allah تعالى: “At Walang Kaluluwa ang Nakaaalam Kung Saang Lupain Siya Mamamatay”?

Tanong
Ang pagkakaalam ba ng isang tao sa lugar kung saan siya mamamatay kapag siya ay nasa mga huling sandali na ng kanyang buhay—halimbawa, kapag siya ay namamatay kasama ang kanyang pamilya sa kanilang tahanan at nakikita ang mga anghel ng kamatayan—ay sumasalungat sa sinabi ni Allah تعالى: “At walang kaluluwa ang nakaaalam kung saang lupain siya mamamatay.” [Qur’an, 31:34] At may kamalayan ba ang taong naghihingalo kapag pinaaalalahanan siyang bigkasin ang Shahadah bago lumabas ang kanyang kaluluwa?
Sagot

 

Ang papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya nawa ang Sugo ni Allah.

Walang salungatan sa pagitan ng talatang ito at ng pagkaalam ng isang tao sa lugar ng kanyang kamatayan kapag siya ay nasa mga huling sandali na ng kanyang buhay. Ang sinabi ni Allah تعالى:

“At walang kaluluwa ang nakaaalam kung saang lupain siya mamamatay”

ay tumutukoy sa pagkakaalam sa lugar ng kamatayan bago ito mangyari. Ito ay kabilang sa mga bagay na hindi nakikita o nalalaman ng tao at ang kaalaman tungkol dito ay itinangi ni Allah تعالى para sa Kanyang Sarili.

Ngunit kapag dumating na ang kamatayan at nagsimula na ang mga paghihirap nito, nangyari na ang bagay, at ang lugar ng kamatayan ay hindi na isang bagay na lingid para sa taong nakararanas nito. Samakatuwid, ang pagiging natatangi ni Allah تعالى sa kaalaman tungkol sa lugar ng kamatayan ay tumutukoy sa Kanyang kaalaman dito bago ito mangyari.

Gayundin, maaaring hindi alam ng isang tao ang isang bagay bago ito mangyari, ngunit kapag nangyari na ito ay malalaman niya ito. Hindi ito sumasalungat sa katotohanang si Allah تعالى lamang ang nagtataglay ng kaalaman sa mga bagay na lingid bago mangyari ang mga ito.

Hindi rin dapat abalahin ng tao ang kanyang sarili sa mga detalyeng walang malinaw na patunay tungkol sa lawak ng pagkaunawa ng taong naghihingalo sa kanyang nakikita o nararamdaman. Ang paghihingalo at mga paghihirap ng kamatayan ay isang napakabigat na kalagayan, at maaaring lubos na abala ang tao sa kanyang sariling kalagayan at hindi na makapag-isip tungkol sa ganitong mga bagay.

Tungkol naman sa pagpapaalala sa taong naghihingalo na bigkasin ang Shahadah, ginagawa ito habang siya ay nasa mga huling sandali ng kanyang buhay. Dahan-dahan siyang pinapaalalahanang sabihin:

“Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allah.”

Ginagawa ito sa pag-asang iyon ang maging kanyang mga huling salita sa mundong ito. Sinabi ng Propeta ﷺ:

“Turuan ninyo ang inyong mga naghihingalo na magsabi: Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allah.”

Ang kahulugan ng “inyong mga naghihingalo” dito ay ang mga taong nasa paghihingalo at malapit nang mamatay, at hindi ang mga taong pumanaw na. Tungkol naman sa pagpapaulit ng Shahadah sa isang tao pagkatapos ng kanyang kamatayan, hindi napatunayang itinagubilin ito ng Propeta ﷺ.

Samakatuwid, ang pagkakaalam ng taong naghihingalo sa lugar ng kanyang kamatayan kapag dumating na ang kamatayan ay hindi sumasalungat sa talata, sapagkat ang talata ay tumutukoy sa bagay na lingid bago mangyari ang kamatayan. Kapag dumating na ang kamatayan, ang dating lingid ay naging hayag na.

At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.