Ang papuri ay kay Allah, at ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakanya ang Sugo ni Allah, at pagkatapos:
Binanggit ng mga iskolar na ang mga pangunahing pangyayari sa Araw ng Paghuhukom ay nagaganap sa sumusunod na pagkakasunod-sunod:
Ang pagkabuhay na mag-uli at paglabas mula sa mga libingan, pagkatapos ay lilipat ang mga tao sa lugar ng pagtitipon. Mananatili sila roon nang mahabang panahon sa isang napakahirap na kalagayan, habang tumitindi ang takot at pagkauhaw habang naghihintay sa pagtutuos.
Ang Hawd, kung saan pupunta ang mga mananampalatayang nanatiling matatag sa Sunnah ng Propeta ﷺ at iinom mula rito. Ito ay kabilang sa mga unang dahilan ng kanilang kaligtasan at kapanatagan.
Ang Dakilang Pamamagitan, kung saan mamamagitan ang Propeta ﷺ kay Allah تعالى upang simulan ang paghahatol sa pagitan ng mga nilalang at mapabilis ang pagtutuos, matapos na matagalan ang mga tao sa lugar ng pagtitipon.
Ang pagharap sa Allah at ang pagtutuos, kung saan ilalahad ang mga gawa ng mga alipin ni Allah at sila ay tatanungin at tutuusin tungkol sa mga ito.
Ang paglipad ng mga talaan ng mga gawa at pagbasa sa mga aklat, kaya ang mga kabilang sa mga taong pinagkalooban ng kanilang aklat sa kanang kamay ay tatanggap nito sa kanilang kanang kamay, samantalang ang mga nasa kaliwa ay tatanggap nito sa kanilang kaliwang kamay. Magiging ganap ang katibayan laban sa mga tao sa pamamagitan ng mga nakasulat sa kanilang mga talaan.
Ang Timbangan, kung saan titimbangin ang mga gawa ng mga alipin ni Allah. Sa pamamagitan nito ay lilitaw ang kahigitan ng mga taong masunurin at ang pagkalugi ng mga taong masuwayin.
Ang kadiliman at liwanag, kung saan bibigyan ang mga mananampalataya ng liwanag na kanilang gagamitin sa paglalakad. Samantala, ipagkakait ito sa mga mapagkunwari, kaya mananatili silang kasama ng mga hindi naniniwala.
Ang Sirat, kung saan daraan ang mga tao ayon sa kanilang mga gawa. May ilan na mabilis na tatawid, may ilan na mabagal, at may ilan na mahuhulog sa Impiyerno. Tatawid ang mga mananampalataya ayon sa antas ng kanilang pananampalataya at mga gawa. At kabilang sa mga taong kumikilala sa Kaisahan ni Allah ang ilan na parurusahan sa Impiyerno ayon sa kanilang mga kasalanan, pagkatapos ay ilalabas sila roon sa pamamagitan ng awa ni Allah.
Ang Qantara at ang paghihiganti sa mga karapatan sa pagitan ng mga mananampalataya, kaya kapag naligtas ang mga mananampalataya mula sa Impiyerno, titigil sila sa isang lugar sa pagitan ng Paraiso at Impiyerno. Aayusin nila ang mga karapatang nauukol sa isa't isa, aalisin ang mga hinanakit mula sa kanilang mga puso, hanggang sa makapasok sila sa Paraiso na may malilinis na puso.
Ang pagpasok sa Paraiso o Impiyerno, kaya ang mga taong may pananampalataya ay papasok sa Paraiso sa pamamagitan ng awa ni Allah, at ang mga hindi naniniwala ay papasok sa Impiyerno. Ang mga masuwaying monoteista na nanaisin ni Allah ay mananatili sa ilalim ng Kanyang kalooban: ang ilan ay patatawarin ni Allah, at ang ilan ay parurusahan Niya at pagkatapos ay ilalabas Niya sa pamamagitan ng Kanyang awa.
Samakatuwid, ang pagkakasunod-sunod na binanggit sa tanong ay nangangailangan ng ilang pagbabago. Ang pinakamahalaga rito ay na ang Hawd ay bago ang Dakilang Pamamagitan at ang pagtutuos; ang Timbangan ay pagkatapos ng pagtutuos at pagbasa sa mga talaan; pagkatapos ay ang Sirat; at pagkatapos ay ang paghihiganti sa mga karapatan sa pagitan ng mga mananampalataya bago pumasok sa Paraiso.
Wala kaming nalalamang isang mapananaligang hadith na nagpapatunay na dalawang demonyo ang umuupo sa tabi ng isang naghihingalo na nasa anyo ng kanyang ama at ina, at pagkatapos ay inuutusan siyang sundin ang Hudaismo o Kristiyanismo. Ang anumang naiulat tungkol dito mula sa ilang aklat ay hindi mapananaligan bilang katibayan, kaya hindi maaaring tiyaking ito ay isang hadith mula sa Propeta ﷺ.
Gayunman, napagtibay na maaaring subukan ni Satanas na iligaw ang isang tao sa oras ng kanyang kamatayan. Humingi ng kanlungan ang Propeta ﷺ kay Allah laban sa pagkaligaw o panliligalig ni Satanas sa oras ng kamatayan. Kabilang sa kahulugan nito na maaaring samantalahin ni Satanas ang tindi ng paghihingalo upang ilayo ang tao sa pagsisisi, itulak siya sa kawalan ng pag-asa, pagdudahan siya sa kanyang relihiyon, o sirain ang kanyang huling sandali.
Isinalaysay ng ilang iskolar ang mga pangyayari tungkol sa ilang mabubuting tao na nakaranas ng mga pag-uudyok ni Satanas sa oras ng kamatayan. Ngunit ang mga kuwentong ito ay hindi maaaring gawing katibayan para patunayan ang mga partikular na detalyeng binanggit sa tanong.
Samakatuwid, ang tungkulin ng tao ay manatiling matatag sa Tawhid, humingi ng kanlungan kay Allah laban kay Satanas, magkaroon ng mabuting pag-asa kay Allah, at maghanda sa pakikipagtagpo kay Allah sa pamamagitan ng pagsunod at pagsisisi.
At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.