Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah.
May ilang salaysay na naiulat tungkol sa pagsakop sa India. Ang pinakatumpak sa mga ito ay ang hadith ni Thawban, kalugdan nawa siya ni Allah, kung saan sinabi ng Propeta ﷺ:
“May dalawang pangkat mula sa aking Ummah na poprotektahan ni Allah mula sa Apoy: isang pangkat na lalaban sa India, at isang pangkat na makakasama ni Hesus, anak ni Maria.”
Isinalaysay ito nina al-Nasa'i at Ahmad. Itinuring itong Hasan ng mga tagasuri ng Musnad, at itinuring itong tunay ni al-Albani sa Al-Silsilah Al-Sahihah. Ang kahulugan ng “poprotektahan sila” ay iingatan sila ni Allah mula sa Apoy.
Tungkol naman sa mga salaysay mula kay Abu Hurayrah, kalugdan nawa siya ni Allah, kabilang ang sinabi: “Nangako sa amin ang Sugo ni Allah ﷺ ng isang ekspedisyon sa India...”, ang mga ito ay naisalaysay sa pamamagitan ng ilang sanad, ngunit lahat ng mga ito ay may kahinaan:
Ang sanad ni Jabr ibn Ubaydah, na hindi tiyak ang katayuan, kaya itinuring itong mahina ng mga iskolar.
Ang sanad ni al-Bara' ibn Abdullah al-Ghanawi, mula kay al-Hasan al-Basri, mula kay Abu Hurayrah. Mahina si al-Bara', at bukod dito, putol ang pagsasalaysay ni al-Hasan mula kay Abu Hurayrah.
Ang sanad ni Hashim ibn Sa'id, mula kay Kinanah ibn Nabih, mula kay Abu Hurayrah. Itinuring ng mga kritiko ng hadith na mahina si Hashim ibn Sa'id.
May isa pang salaysay mula kay Safwan ibn Amr, mula sa ilang shaykh na hindi pinangalanan, mula kay Abu Hurayrah. May hindi kilalang tagapagsalaysay dito, at isinalaysay ito ni Baqiyyah ibn al-Walid sa pamamagitan ng 'an'anah, habang siya ay kilala sa pagsasagawa ng tadlis.
Mayroon ding salaysay na may katulad na pananalita: “Isang pangkat mula sa aking Ummah ang lalaban sa India...”, ngunit ito ay mahina. Sa sanad nito ay may 'an'anah ni al-Walid ibn Muslim, at may mga palatandaang ang salaysay ay mursal.
Dahil dito, ang hadith ni Thawban ang siyang napatunayan at tunay tungkol sa prinsipyo ng pagsakop sa India, samantalang ang mga salaysay mula kay Abu Hurayrah tungkol dito ay karaniwang mahina ang kanilang mga sanad. Kaya hindi dapat tiyaking totoo ang mga detalyeng nilalaman ng mga ito maliban kung may tunay na katibayan.
Binanggit ni Ibn Kathir na sinalakay ng mga Muslim ang mga lupain ng India noong panahon ni Mu'awiyah, kalugdan nawa siya ni Allah. Nagkaroon din ng iba pang mga ekspedisyon sa India sa mga sumunod na panahon, kabilang ang mga ekspedisyon ni Mahmud ibn Sabuktigin.
Gayunpaman, ang malinaw na kahulugan ng hadith ni Thawban, kasama ang ilang salaysay mula kay Abu Hurayrah kung mapapatunayang tunay ang mga ito, ay nagpapahiwatig na ang ekspedisyong tinutukoy sa mga hadith na ito ay maaaring isang ekspedisyong magaganap sa mga huling panahon, bago ang pagbaba ni Hesus, sumakanya nawa ang kapayapaan, o malapit sa kanyang panahon. Hindi nangangahulugang ang mga makasaysayang ekspedisyon sa India ang siyang tinutukoy ng pangakong ito.
May ilang iskolar na nagsabing ang pagsakop sa India na tinutukoy ng mga salaysay na ito ay hindi pa nangyayari at magaganap sa panahon ng pagbaba ni Hesus, sumakanya nawa ang kapayapaan. Gayunpaman, ang pagtukoy na ito ay batay sa malinaw na kahulugan ng mga salaysay at hindi isang tiyak na tekstuwal na pahayag.
Samakatuwid, hindi tama na sabihing ang bawat makasaysayang pagsakop sa India ay ang pagsakop na binanggit sa hadith. Hindi rin tama na tiyaking totoo ang mga detalye tungkol sa hinaharap na walang tunay na tekstuwal na katibayan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.