Ang lahat ng papuri ay ukol kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah.
Inilalarawan sa mga tekstong Islamiko ang pagkuha sa mga kaluluwa sa dalawang kalagayan:
Ang mga anghel ng awa ang kumukuha sa kanilang mga kaluluwa at nagbibigay sa kanila ng magandang balita tungkol sa awa ni Allah at sa Paraiso. Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
«Ang mga kinukuha ng mga anghel ang kanilang mga kaluluwa habang sila ay nasa mabuting kalagayan, at sinasabi sa kanila: “Sumainyo ang kapayapaan! Pumasok kayo sa Paraiso dahil sa mga gawaing inyong ginagawa.”» [An-Nahl 16:32]
Ang mga anghel ng parusa ang kumukuha sa kanilang mga kaluluwa nang may kalupitan at mga pagbabanta. Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
«Kung makikita mo lamang kapag kinukuha ng mga anghel ang mga kaluluwa ng mga hindi sumasampalataya, habang hinahampas nila ang kanilang mga mukha at likod!» [Al-Anfal 8:50]
Tungkol naman sa isang makasalanang Muslim o sa taong gumagawa ng malalaking kasalanan, walang tahasang teksto na tiyak na nagsasaad kung ang kanyang kaluluwa ay kukunin ng mga anghel ng awa o ng mga anghel ng parusa, sapagkat kabilang ito sa mga bagay na hindi nakikita at hindi nalalaman ng tao maliban kung ipinahayag ng Allah.
Isang patunay sa bigat ng kalagayan ng taong gumagawa ng malalaking kasalanan ang kuwento ng lalaking pumatay ng isang daang tao at pagkatapos ay nagsisi. Nagkaroon ng pagtatalo sa pagitan ng mga anghel ng awa at ng mga anghel ng parusa tungkol sa kanya. Sinabi ng mga anghel ng awa na lumapit siya kay Allah nang may pagsisisi, samantalang sinabi ng mga anghel ng parusa na wala siyang nagawang kabutihan. Sa huli, ipinasiya na siya ay kabilang sa mga tatanggap ng awa dahil sa katapatan ng kanyang pagsisisi, gaya ng mapananaligang naiulat sa Sahih al-Bukhari at Sahih Muslim.
May ilang salaysay din tungkol sa pagkuha sa kaluluwa na naglalarawan sa masamang tao bilang nakararanas ng matinding paghihirap na nararanasan ng mga masasamang tao. Gayunman, maaaring ang tinutukoy ng salitang “masamang tao” sa mga salaysay na ito ay ang hindi sumasampalataya, upang maunawaan ang mga ito kasabay ng iba pang mga salaysay.
Samakatuwid, nagkakaiba ang kalagayan ng makasalanang Muslim ayon sa kanyang pananampalataya, mga gawa, at mga kasalanan. Kung siya ay naniniwala sa kaisahan ni Allah, nananatiling matatag sa pananampalataya, at nangingibabaw ang kanyang mabubuting gawa, inaasahang matatanggap niya ang magandang balita at awa na ipinangako sa mga mananampalataya. Ang taong naghahalo ng mabubuting gawa at masasamang gawa ay maaaring mawalan ng ilan sa mga magandang balita at ng kapanatagan sa sandaling iyon, ayon sa bigat ng kanyang mga kasalanan.
Dahil dito, hindi tama na tiyaking ang mga anghel ng awa o ang mga anghel ng parusa ang kukuha sa kaluluwa ng isang partikular na tao nang walang katibayan. Sa halip, tungkulin ng bawat Muslim na matakot sa mga kahihinatnan ng kasalanan, magmadaling magsisi, at manatiling matatag sa pagsunod kay Allah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.