Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanila ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Oo. Napatunayan na ang mga kaluluwa ng mga mananampalataya ay nagtatagpo at nagdalaw-dalaw sa Barzakh, at nagtatanungan tungkol sa kalagayan ng mga buhay at ng mga naunang namatay.
Napatunayang isinalaysay mula sa Propeta ﷺ na kapag kinuha ang kaluluwa ng isang mananampalataya at umakyat kasama nito ang mga anghel, sinasalubong ito ng mga kaluluwa ng mga mananampalataya at nagagalak sila sa pagdating nito. Tinatanong nila ito tungkol sa ilan sa mga buhay: “Ano ang nangyari kay ganito?” Kung siya ay buhay pa, ibinabalita ng kaluluwa ang tungkol sa kanya. Ngunit kung siya ay namatay na at hindi pa nakararating sa kanila ang kanyang kaluluwa, sinasabi nila: “Dinala siya sa kailaliman.” Isinalaysay ang hadith na ito ni al-Nasa’i at itinuring na mapananaligan ni al-Albani.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ni Allah, na ang mga kaluluwa ay nagtatagpo at nagdalaw-dalaw sa Barzakh. Maaaring magkakaiba ang kanilang mga antas: ang mga kaluluwa ng mga pinakamalapit kay Allah ay nasa mas mataas na kalagayan kaysa sa iba. Gayunpaman, maaari silang magtipon at magdalaw-dalaw sa pahintulot ni Allah, tulad ng kanilang pagtitipon sa mundo.
Hindi kinakailangan na magkalapit ang mga libingan upang magtagpo ang mga kaluluwa. Maaaring napakalayo ng mga libingan ng kanilang mga may-ari sa mundo ngunit nagtatagpo ang kanilang mga kaluluwa. Gayundin, maaaring ilibing ang isang mananampalataya sa tabi ng isang hindi mananampalataya nang hindi nagkikita ang kanilang mga kaluluwa, sapagkat nagkakaiba ang mga kaluluwa ayon sa mga gawa ng kanilang mga may-ari. Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang mga kaluluwa ay parang mga kawal na pinagsama-sama: ang mga nagkakakilala sa isa’t isa ay nagkakasundo, at ang mga hindi nagkakakilala ay nagkakaiba.” Isinalaysay ni Muslim.
Sinabi ni Ibn al-Qayyim, kaawaan siya ni Allah, na ang mga kaluluwa sa Barzakh ay dalawang uri: mga kaluluwang pinahihirapan at mga kaluluwang pinagkakalooban ng biyaya. Ang mga kaluluwang pinagkalooban ng biyaya ay nagkikita, nagdadamayan at nag-alaala sa mga nangyari sa mundo. Ang bawat kaluluwa ay nananatili kasama ng mga kaluluwang katulad niya sa kanilang mga gawa. Samantala, ang mga kaluluwang pinahihirapan ay abala sa parusang kanilang nararanasan.
Pinatitibay rin ito ng sinabi ni Allah tungkol sa mga martir:
“At sila ay nagagalak para sa mga hindi pa nakarating sa kanila at naiwan sa kanilang likuran.”
Ipinahihiwatig nito ang kanilang kagalakan para sa kanilang mga kapatid na sasama sa kanila.
Tungkol naman sa mga hadith na tahasang nagsasabing ang mga yumao ay nagdadamayan at nagkikita dahil sa pagpapaganda o pagpapahusay ng kanilang kafan, walang isa man sa mga ito ang napatunayang mapananaligan. Kaya hindi dapat gamitin ang mga ito bilang katibayan.
Samakatuwid, matibay na itinatag ang pangunahing prinsipyo na ang mga kaluluwa ng mga mananampalataya ay nagtatagpo at nagdalaw-dalaw sa panahon ng buhay sa Barzakh. Tungkol naman sa mga detalye kung paano ito nangyayari at sa tunay na kalikasan ng buhay ng mga kaluluwa sa Barzakh, kabilang ang mga ito sa mga bagay na hindi nakikita. Wala tayong nalalaman tungkol dito maliban sa anumang pinatunayan ng mga katibayan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.