Ang lahat ng papuri ay ukol kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah.

Una: Ang inggit (hasad) at ang masamang mata (evil eye) ay mga katotohanang pinagtitibay ng mga katuruang Islamiko. Ngunit ang epekto ng mga ito ay nagaganap lamang sa kalooban at pahintulot ni Allah, ang Kataas-taasan.

Sinabi ni Allah:

«...at laban sa kasamaan ng naiinggit kapag siya ay naiinggit». [Al-Falaq: 5]

Sinabi ng Propeta ﷺ: «Ang masamang mata ay totoo». Isinalaysay nina Al-Bukhari at Muslim.

Ikalawa: Pinahihintulutan bang iugnay ang mga kasawian sa inggit?

Ang pagkakaroon ng masamang mata ay kabilang sa mga bagay na hindi nakikita at hindi maaaring direktang mapagmasdan. Gayunman, kung may mga makatwirang palatandaan na nagpapahiwatig ng posibilidad na ang isang tao ay naapektuhan ng inggit o masamang mata, maaari itong ituring ng isang Muslim bilang posibleng sanhi ng kasawian at magsagawa ng ruqyah na naaayon sa Islam para sa kanyang sarili.

Subalit, ang simpleng pagkakaroon ng isang pangyayari, tulad ng pagkasira ng isang de-kuryenteng kagamitan o pagsiklab ng sunog, ay hindi sapat upang tiyaking ito ay dulot ng inggit. Hindi dapat maging sanhi ito ng labis na pag-aalala o pagmamalabis sa pag-uugnay ng lahat ng nangyayari sa masamang mata.

Isinalaysay na sinabi ni Asma bint Umays (kalugdan nawa siya ni Allah) sa Propeta ﷺ na ang mga anak ni Ja'far ay madalas tamaan ng masamang mata. Tinanong niya kung maaari siyang magpagamot sa pamamagitan ng ruqyah para sa kanila, at sumagot ang Propeta: «Oo». Isinalaysay ni At-Tirmidhi, na nagsabing ito ay hasan sahih (mabuti at mapananaligan).

Buod: Ang inggit at masamang mata ay mga katotohanang pinagtitibay ng mga katuruang Islamiko, at maaaring maging sanhi ng ilang kasawian kung may mga makatwirang palatandaan. Gayunman, hindi pinahihintulutang tiyakin na ang bawat aksidente o biglaang pagkasira ng kagamitan ay dulot ng inggit nang walang katibayan.

At si Allah ang higit na nakaaalam.