Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay sumakanya nawa ang Sugo ni Allah, ang kanyang pamilya, at ang kanyang mga Kasamahan. Pagkatapos nito:
Ang paniniwala ng Ahl as-Sunnah wa al-Jama‘ah ay na ang taong gumagawa ng malaking kasalanan ay hindi nagiging hindi mananampalataya dahil lamang sa paggawa nito, hangga’t hindi niya itinuturing na pinahihintulutan ang kasalanang iyon at hindi niya itinatanggi ang hatol ni Allah tungkol dito. Sa halip, siya ay nananatiling isang Muslim na nagkasala at may kakulangan sa pananampalataya. Siya ay nasa ilalim ng kalooban ni Allah: kung nanaisin Niya, parurusahan Niya siya, at kung nanaisin Niya, patatawarin Niya siya.
Tungkol naman sa talata hinggil sa riba (patubo):
“At sinumang bumalik dito, sila ang mga maninirahan sa Apoy; mananatili sila roon.”
Ang tinutukoy nito ay ang taong bumabalik sa riba habang itinuturing itong pinahihintulutan, itinatanggi ang pagbabawal dito, o nagsasabi gaya ng sinabi ng mga tao noong panahon ng kamangmangan:
“Ang kalakalan ay katulad lamang ng riba.”
Ito ay kawalan ng pananampalataya sapagkat ito ay pagtanggi sa hatol ni Allah at pagsalungat sa Kanyang batas.
Ngunit ang isang Muslim na nakaaalam na ipinagbabawal ang riba ngunit ginagawa pa rin ito habang kinikilala na ito ay ipinagbabawal ay isang makasalanang nakagawa ng isang malaking kasalanan. Hindi siya hinahatulang hindi mananampalataya dahil lamang dito.
Kung ang talata ay inuunawang sumasaklaw din sa isang makasalanang Muslim, ang “pananatili” rito ay inuunawa bilang mahabang pananatili at hindi walang hanggang pananatili, sapagkat ipinapakita ng mga tekstong panrelihiyon na ang taong namatay na nananatili sa Tawhid ay hindi mananatili sa Impiyerno magpakailanman.
Kabilang sa mga tekstong ito ang sinabi ng Propeta ﷺ:
“Sinumang magsabi ng ‘Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allah’ at pagkatapos ay mamatay na pinanghahawakan ito ay papasok sa Paraiso, kahit siya ay nakagawa ng pangangalunya at kahit siya ay nagnakaw.”
Tungkol naman sa talata sa Surah As-Sajdah:
“At tungkol sa mga sumuway, ang kanilang magiging tahanan ay ang Apoy.”
Ipinapakita ng konteksto na ang fisq na tinutukoy dito ay kawalan ng pananampalataya, sapagkat hinati ng mga naunang talata ang mga tao sa mga mananampalataya at mga suwail, at pagkatapos ay sinabi tungkol sa mga suwail:
“Lasapin ninyo ang kaparusahan ng Apoy na dati ninyong itinatanggi.”
Ang pagtanggi sa kaparusahan ng Apoy ay katangian ng mga hindi mananampalataya, hindi ng isang makasalanang Muslim na naniniwala kay Allah at sa Huling Araw.
Ang salitang “fisq” (pagsuway) sa Quran at Sunnah ay ginagamit sa dalawang kahulugan:
Malaking fisq: ang kawalan ng pananampalataya na naglalabas sa isang tao mula sa Islam.
Maliit na fisq: ang pagsuway o kasalanan na hindi naglalabas sa taong gumawa nito mula sa Islam.
Kabilang dito ang paninirang-puri, pag-inom ng alak, pangangalunya, at iba pang malalaking kasalanan.
Buod
Hindi itinuturing ng Ahl as-Sunnah na hindi mananampalataya ang taong gumagawa ng malaking kasalanan hangga’t hindi niya itinuturing na pinahihintulutan ito.
Ang talata tungkol sa riba ay tumutukoy sa taong itinuturing na pinahihintulutan ang riba o tumatanggi sa hatol ni Allah.
Ang Muslim na gumagawa ng riba habang naniniwalang ipinagbabawal ito ay isang makasalanan, hindi isang hindi mananampalataya.
Ang “pananatili” ay maaaring mangahulugan ng mahabang pananatili at hindi walang hanggang pananatili.
Ang talata sa Surah As-Sajdah ay tungkol sa mga hindi mananampalatayang tumatanggi sa katotohanan, hindi sa mga makasalanang naniniwala sa Tawhid.
May malaking fisq na naglalabas sa isang tao mula sa Islam, at may maliit na fisq na hindi naglalabas sa kanya mula sa relihiyon.
At si Allah ang higit na nakaaalam.