Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay sumakanya nawa ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Tunay na naiulat mula sa Propeta ﷺ na sinabi niya: “Ang ating Panginoon, Mapagpala at Kataas-taasan, ay bumababa bawat gabi sa pinakamalapit na langit kapag natitira ang huling ikatlong bahagi ng gabi, at Kanyang sinasabi: ‘Sino ang nananalangin sa Akin upang sagutin Ko siya? Sino ang humihingi sa Akin upang bigyan Ko siya? Sino ang humihingi ng Aking kapatawaran upang patawarin Ko siya?’” Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Ang pagbaba na ito ay isang katangiang pinagtibay para kay Allah, ang Kataas-taasan, sa paraang naaangkop sa Kanyang Kamahalan, nang walang pagbabago o pagtanggi sa kahulugan nito, nang hindi tinutukoy kung paano ito nangyayari, at nang hindi Siya inihahambing sa Kanyang mga nilikha, ayon sa paniniwala ng Ahl as-Sunnah wa al-Jama‘ah.
Gayundin, ang katangian ng pagiging malapit ni Allah ay pinagtibay. Sinabi ni Allah: “At kapag tinanong ka ng Aking mga alipin tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit. Tinutugon Ko ang panalangin ng nananalangin kapag siya ay nananalangin sa Akin.”
Sinabi rin ng Propeta ﷺ: “Tunay na ang inyong tinatawagan ay Nakakarinig ng lahat at Malapit.”
Walang pagsasalungatan sa dalawang bagay na ito, sapagkat ang pagiging malapit ni Allah na binanggit sa mga tekstong panrelihiyon ay hindi lamang iisang uri.
1. Pangkalahatang pagiging malapit sa pamamagitan ng Kanyang kaalaman at ganap na pagkakabatid
Si Allah, Luwalhati at Kataas-taasan Siya, ay malapit sa Kanyang mga nilikha sa pamamagitan ng Kanyang kaalaman, ganap na pagkakabatid, kapangyarihan, pandinig, at paningin. Walang anumang bagay tungkol sa kanilang kalagayan ang nakatago sa Kanya.
2. Natatanging pagiging malapit
Ito ay isang natatanging pagiging malapit na ipinagkakaloob sa ilan sa Kanyang mga alipin, tulad ng mga nananalangin sa Kanya, nagsisisi, gumagawa ng mabuti, at sumasamba sa Kanya. Ang natatanging pagiging malapit na ito ay may kasamang pagtugon sa panalangin, awa, patnubay, at natatanging pangangalaga.
Sinabi ni Allah: “Tunay na ang awa ni Allah ay malapit sa mga gumagawa ng mabuti.” At sinabi Niya: “Tunay na Ako ay malapit. Tinutugon Ko ang panalangin ng nananalangin kapag siya ay nananalangin sa Akin.”
Ang pagbaba ni Allah sa huling ikatlong bahagi ng gabi ay isang uri ng dakilang natatanging pagiging malapit sa marangal at pinagpalang oras na ito. Tinatawag Niya ang Kanyang mga alipin, inaanyayahan silang manalangin at humingi ng kapatawaran, at ipinakikita sa kanila ang lawak ng Kanyang awa at pagkabukas-palad.
Dahil dito, binanggit ng mga iskolar na ang oras na ito ay kabilang sa pinakamainam na mga panahon para sa pagtanggap ng panalangin at pagsisisi.
Ang katotohanang si Allah ay malapit na sa Kanyang mga alipin ay hindi nangangahulugang hindi Siya bumababa. Sa halip, ang Kanyang pagbaba ay isang natatanging pagiging malapit na higit pa sa pangkalahatang pagiging malapit. Kung paanong si Allah ay laging kasama ng Kanyang mga alipin sa pamamagitan ng Kanyang kaalaman at nagbibigay sa mga mananampalataya ng natatanging pagsama sa pamamagitan ng tulong at suporta, gayundin ang tungkol sa pagiging malapit.
Si Allah, Luwalhati at Kataas-taasan Siya, ay nasa ibabaw ng Kanyang mga kalangitan, nakataas sa Kanyang Trono, at kasabay nito ay malapit sa Kanyang mga alipin sa paraang naaangkop sa Kanyang Kamahalan.
Ang Kanyang kataasan ay hindi sumasalungat sa Kanyang pagiging malapit, at ang Kanyang pagiging malapit ay hindi sumasalungat sa Kanyang kataasan, sapagkat walang anumang bagay na katulad Niya.
Sinabi ni Allah: “Walang anumang bagay na katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita.”
Sinabi rin ng Propeta ﷺ sa kanyang panalangin: “Ikaw ang Mataas, at walang anumang bagay na higit sa Iyo; at Ikaw ang Nakakubli, at walang anumang bagay na higit na malapit kaysa sa Iyo.”
Si Allah, Luwalhati at Kataas-taasan Siya, ay mataas sa Kanyang mga nilikha at malapit sa Kanyang mga alipin. Naririnig Niya ang kanilang mga panalangin at nakikita ang kanilang mga kalagayan sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan.
Ang pagbaba ni Allah sa pinakamalapit na langit ay pinagtibay sa mapananaligang Sunnah, at ang Kanyang pagiging malapit sa Kanyang mga alipin ay pinagtibay rin. Walang pagsasalungatan sa dalawang ito.
Ang Kanyang pagbaba sa huling ikatlong bahagi ng gabi ay isang uri ng dakilang natatanging pagiging malapit, at ito ay isang pinagpalang oras para sa panalangin, paghingi ng kapatawaran, at paghahangad ng awa.
Si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang Trono at, kasabay nito, ay malapit sa Kanyang mga alipin sa paraang naaangkop sa Kanyang Kamahalan, nang hindi tinutukoy kung paano, nang walang pagtutulad, at nang walang paghahambing.
At si Allah ang higit na nakaaalam.