Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang iyong pinagdaraanan ay masakit at mahirap, at hindi ito dapat maliitin. Ang kawalang-katarungan, pang-aapi, diskriminasyon, kahirapan sa kabuhayan, at presyon sa trabaho ay maaaring magdulot ng matinding bigat at sakit sa isang tao. Hinihiling natin kay Allah na patatagin ang iyong puso, alisin ang iyong paghihirap, at palitan ito ng higit na mabuti.
Gayunpaman, mahalagang pag-ibahin ang sakit at kalungkutang dulot ng kawalang-katarungang naranasan mo at ang pagpapahintulot na ang sakit na ito ay maging pagtutol kay Allah o pag-aakusa sa Kanya ng kawalang-katarungan. Si Allah ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan kaninuman. Sinabi Niya:
“At ang iyong Panginoon ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan kaninuman.”
Ang mundong ito ay lugar ng pagsubok, at hindi ang lugar kung saan matatanggap ng bawat isa ang ganap na gantimpala o kaparusahan. Maaaring apihin ang isang matuwid na tao, maaaring bigyan ng palugit ang isang mapang-api, maaaring maantala ang kaginhawahan, at maaaring mamatay ang isang inaapi nang hindi niya nakikita sa mundong ito ang paggagawad ng katarungan laban sa nang-api sa kanya.
Nangyari rin ito sa mga propeta at mga matutuwid na nauna sa atin. Ang ilan sa mga propeta ay pinatay, ang mga mananampalataya ay pinahirapan, at si Sumayyah (kalugdan nawa siya ni Allah) ay namatay sa ilalim ng pagpapahirap nang hindi niya nakita ang kaparusahan sa mga taong nang-api sa kanya.
Ngunit hindi ito nangangahulugan na pinabayaan ni Allah ang kanyang karapatan. Sa halip, nangangahulugan ito na ang ganap na paghuhukom ay maaaring ipagpaliban hanggang sa Kabilang-Buhay, kung saan walang mawawala sa harapan ni Allah kahit kasinliit ng bigat ng isang katiting.
Maaaring madaliin ni Allah ang kaparusahan sa mapang-api sa mundong ito, maaaring ipagpaliban Niya ito hanggang sa Kabilang-Buhay, o maaaring parusahan Niya ito sa paraang hindi natin nalalaman o nakikita.
Sinabi ni Allah:
“At huwag mong isipin na si Allah ay walang kamalayan sa ginagawa ng mga mapang-api.”
Ang pagbibigay ng palugit sa mapang-api ay hindi nangangahulugan na pinababayaan siya o nakakalimutan ang kanyang ginawa.
Likas lamang na naisin ng taong inapi na makita agad ang kaparusahan sa gumawa sa kanya ng masama dahil sa tindi ng kanyang sakit. Ngunit si Allah ang higit na nakaaalam ng karunungan, tamang panahon, at kahihinatnan, at walang karapatan ng sinuman ang nawawala sa Kanya.
Ipinamahagi ni Allah ang mga kabuhayan at pagsubok sa mga tao ayon sa Kanyang karunungan. Hindi lahat ng taong tila may kayamanan, tagumpay, o kaginhawahan ay tunay na masaya sa lahat ng bahagi ng kanilang buhay.
Maaaring bigyan ni Allah ang isang tao ng kayamanan, kagandahan, o mataas na katayuan, ngunit subukin naman siya sa ibang bahagi ng kanyang buhay. Maliit na bahagi lamang ng buhay ng ibang tao ang nakikita natin at hindi natin alam ang kanilang buong kuwento.
Sinabi ni Allah:
“Si Allah ang nakaaalam, samantalang kayo ay hindi nakaaalam.”
Kaya huwag hayaang ang paghahambing ng iyong buhay sa buhay ng iba ay maging dahilan upang tutulan mo ang itinakda ni Allah. Ang bawat tao ay may sariling kabuhayan, pagsubok, at pananagutan.
Ang pagtitiis at pagtanggap sa itinakda ni Allah ay hindi nangangahulugang dapat tanggapin ang pang-aapi o talikuran ang iyong mga karapatan. Maaari mong:
Gawin ang mga pinahihintulutang hakbang na kaya mong gawin upang maprotektahan ang iyong sarili mula sa kapahamakan. Huwag hayaang sirain ng kawalang-katarungan ng mga tao ang iyong ugnayan kay Allah. Ang mga tao ang gumawa ng kawalang-katarungan sa iyo; si Allah ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan kaninuman.
Ang patuloy na pang-aapi, kawalang-katarungan, diskriminasyon, presyon sa trabaho, at mga pananagutang pinansyal ay maaaring magdulot ng matinding pagkapagod sa isip at damdamin. Maaaring dumating ang isang tao sa puntong nahihirapan na siyang makinabang sa mga paalala o maramdaman ang kapanatagang nararamdaman niya noon.
Hindi ito nangangahulugan na mahina na ang kanyang pananampalataya. Maaaring siya ay labis lamang na napagod at nangangailangan ng suporta.
Kaya walang masama sa paghingi ng tulong sa isang mapagkakatiwalaan at matalinong tao, paghahanap ng angkop na suportang panlipunan at propesyonal, o pagkonsulta sa isang propesyonal sa kalusugang pangkaisipan kung kinakailangan.
Si Allah ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan kaninuman, ngunit ang mundong ito ay hindi lugar ng ganap na paggagantimpala at paghuhukom. Kaya maaaring ipagpaliban hanggang sa Kabilang-Buhay ang paggagawad ng katarungan laban sa mapang-api, ngunit hindi kailanman mawawala ang karapatan ng taong inapi.
Ang pagkakaiba sa kabuhayan at mga oportunidad ng mga tao ay isang pagsubok at hindi, sa sarili nito, patunay na mahal ni Allah ang isang tao o hinahamak Niya ang iba. Gayundin, ang pagtitiis ay hindi nangangahulugang pagsuko sa kawalang-katarungan. Sa halip, dapat gamitin ang mga pinahihintulutang paraan upang labanan ito at mabawi ang mga karapatan.
Huwag hayaang ang ginawa sa iyo ng mga tao ay maging dahilan ng masamang pag-iisip tungkol kay Allah. Sa halip, bumaling ka sa Kanya at idulog sa Kanya ang iyong kahinaan at kalungkutan. Madalas mong sabihin:
“Sapat na sa akin si Allah, at Siya ang pinakamahusay na Tagapangasiwa ng lahat ng mga gawain.”
Hilingin kay Allah ang kaginhawahan, kabayaran, kabuhayan, at katarungan, at magtiwala na ang karapatan ng taong inapi ay hindi kailanman nawawala sa harapan ni Allah.