Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang Qur’an ay Salita ni Allah, na ipinahayag sa Kanyang Propeta na si Muhammad ﷺ sa pamamagitan ng anghel na si Jibril (Gabriel), sumakanya ang kapayapaan.
Malinaw na itinanggi ni Allah na tinuruan Niya ng tula ang Kanyang Propeta. Sinabi Niya:
“Hindi Namin siya tinuruan ng tula, at hindi ito nararapat sa kanya. Ito ay isa lamang Paalaala at isang malinaw na Qur’an.” [Ya-Sin 36:69]
Sinabi rin ni Allah:
“At ito ay hindi salita ng isang makata. Kay kaunti ng inyong pinaniniwalaan!” [Al-Haqqah 69:41]
Kaya malinaw na itinanggi ni Allah na ang Qur’an ay tula o na ang Propeta ﷺ ay isang makata.
Ang mga Arabo na dalubhasa sa wika at panulaan ay lubos na nakaaalam sa mga anyo at sukat ng tula. Gayunpaman, kinilala nilang ang Qur’an ay hindi tula.
Si Unays, kapatid ni Abu Dharr — kalugdan nawa sila ni Allah — ay isang makata. Matapos niyang marinig ang Qur’an, sinabi niya:
“Inihambing ko ang kanyang mga salita sa mga sukat ng tula, ngunit hindi ito maaaring ituring na tula.”
Kinilala rin ni Al-Walid ibn al-Mughirah, isa sa mga pinakadalubhasa sa pananalita sa Quraysh, na ang Qur’an ay hindi kabilang sa tula o panghuhula. Sinabi niya:
“Tunay na may tamis sa kanyang sinasabi at may kagandahan dito; ito ay nangingibabaw at walang nangingibabaw dito.”
Ang mga kaaway ng Propeta ﷺ ay lubos na naghahangad na siraan siya, at mahusay silang nakaaalam sa wikang Arabe at sa mga tula bago ang Islam.
Kung nakakita sila ng kahit isang patunay na ang Qur’an ay kinuha mula sa tula ni Imru’ al-Qays o ng ibang makata, tiyak na iyon sana ang isa sa kanilang pinakamalalakas na argumento laban sa kanya at malawak sana itong kumalat.
Ngunit walang ganitong pangyayari.
Sa halip, inakusahan nila siya ng salamangka, panghuhula, at kabaliwan, ngunit hindi nila napatunayang kinuha niya ang Qur’an mula sa isang makata.
Marami sa mga taludtod na ipinapakalat ng mga nagdududa ay hindi matatagpuan sa mapagkakatiwalaang mga koleksiyon ng tula ni Imru’ al-Qays.
Sa halip, ang mga ito ay mga taludtod na ginawa ng mga taong nabuhay nang mas huli at pagkatapos ay maling iniugnay sa kanya.
Kilala sa kasaysayan ng panitikang Arabe ang pagkakaroon ng mga tulang gawa-gawa at ang maling pag-uugnay ng mga ito sa mga kilalang makata.
Kaya ang simpleng pagkakaroon ng isang taludtod na iniuugnay kay Imru’ al-Qays ay hindi patunay na tunay na sa kanya ito.
Ang Qur’an ay ipinahayag sa wikang Arabe. Kaya natural lamang na magkaroon ito ng ilang salitang at pariralang kapareho ng ibang pananalitang Arabe, sapagkat iisang wika ang ginagamit.
Ngunit ang pagkakaroon ng magkakatulad na salita ay hindi nangangahulugang may pangongopya.
Ang dapat suriin ay ang kahulugan, estilo, kahusayan sa pananalita, at konteksto. Malinaw ang pagkakaiba ng Qur’an at ng panulaan bago ang Islam para sa mga nakaaalam ng wikang Arabe.
Kabilang sa mga taludtod na kanilang binabanggit ay:
“Ang Oras ay lumapit na at ang buwan ay nahati.”
Itinuturo ng mga mananaliksik na ang ganitong mga taludtod ay mahina ang estilo at hindi kahawig ng tunay na panulaan bago ang Islam. Sa halip, makikitang ang mga salita nito ay hinango mula sa Qur’an, at hindi ang kabaligtaran.
Kaya mas malamang na ang ilang taong nabuhay nang mas huli ay kumuha ng mga salita mula sa Qur’an, ginawa itong mga taludtod, at pagkatapos ay maling iniugnay ang mga ito kay Imru’ al-Qays.
Ang Qur’an ay Salita ni Allah at hindi tula, at kinilala ng mga Arabong mahusay sa wika noong panahon ng Propeta ﷺ na hindi ito kabilang sa uri ng panulaan.
Walang mapagkakatiwalaang patunay na may kahit isang talata ng Qur’an na hinango mula sa tula ni Imru’ al-Qays o ng ibang makata. Marami sa mga taludtod na ginagamit ng mga nagdududa bilang ebidensya ay gawa-gawa o maling iniugnay.
Gayundin, ang pagkakatulad ng ilang salitang Arabe ay hindi patunay ng pangongopya. Ang Qur’an ay ipinahayag sa wikang Arabe, kaya natural lamang na magkaroon ito ng mga salitang ginagamit din sa ibang pananalitang Arabe.
Ang katotohanan ay hindi mapatutunayan sa simpleng pagkakatulad ng mga salita. Kailangang suriin ang pagiging tunay ng mga teksto, ang kanilang kasaysayan, ang katumpakan ng pagkakaugnay sa mga may-akda, at ang kanilang estilo.
At si Allah ang higit na nakaaalam.