Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang mga awliya ni Allah ay mga taong may pananampalataya at takwa, gaya ng sinabi ni Allah:
“Katotohanan, ang mga awliya ni Allah ay walang dapat katakutan at hindi sila malulungkot. Sila yaong naniwala at nagkaroon ng takwa.”
[Yunus 10:62–63]
Ang pagmamahal at paggalang sa mga matuwid na lingkod ni Allah ay pinahihintulutan, ngunit hindi sila maaaring itaas sa isang antas na tanging kay Allah lamang nabibilang.
Ang pamamahala sa sansinukob at ganap na kapangyarihan dito ay kabilang sa mga natatanging katangian ng pagiging Panginoon ni Allah.
Walang wali o propeta ang may kapangyarihang kontrolin ang sansinukob ayon sa sarili niyang kagustuhan, lumikha, magbigay ng kabuhayan, bumuhay ng mga patay, o magsabi sa isang bagay: “Mangyari,” at ito ay mangyari.
Sinabi ni Allah:
“Sabihin: ‘Sino ang nagbibigay sa inyo ng kabuhayan mula sa langit at lupa… at sino ang namamahala sa lahat ng bagay?’ Sasabihin nila: ‘Si Allah.’”
[Yunus 10:31]
Kaya ang paniniwala na ang isang tao ay binigyan ng ganap na kapangyarihan sa sansinukob o naging katuwang sa pamamahala nito ay shirk sa Rububiyyah ni Allah.
Ang simpleng pagdaragdag ng pariralang “sa pahintulot ni Allah” ay hindi ginagawang tama ang isang paniniwala kung ang ibig sabihin ay binigyan ni Allah ang isang wali ng pangkalahatang kapangyarihang pamahalaan ang sansinukob at kumilos dito kailanman niya nais.
Hindi ginawa ni Allah na katuwang ang alinman sa Kanyang mga nilikha sa Kanyang paghahari at pamamahala, at walang ebidensiyang mula sa Islam na nagsasabing ang mga awliya ay binigyan ng ganitong kapangyarihan.
Ipinaliwanag ng mga iskolar na ang paniniwalang binigyan ni Allah ang isang tao ng antas na maaari niyang pamahalaan ang mundo ayon sa kanyang nais ay isang maling paniniwala na sumasalungat sa Tawhid ng Rububiyyah.
Maging ang Propeta Muhammad ﷺ, na siyang pinakamahusay sa mga nilikha, ay nananalangin kay Allah at humihingi sa Kanya ng tagumpay, kabuhayan, at kagalingan. Hindi niya kailanman sinabi na kontrolado niya ang sansinukob o na maaari niyang sabihin sa mga bagay: “Mangyari,” at mangyari ang mga ito. Isang halimbawa nito ang kanyang taimtim na panalangin kay Allah bago ang labanan sa Badr.
Sinabi ni Allah sa Kanyang Propeta ﷺ:
“Sabihin: ‘Wala akong kapangyarihang magdala ng pakinabang o pinsala sa aking sarili maliban sa anumang loobin ni Allah.’”
[Al-A‘raf 7:188]
Dapat pag-ibahin ang karamah na ipinagkakaloob sa isang wali at ang pag-aangking mayroon siyang kapangyarihang kontrolin ang sansinukob.
Ang karamah ay isang pambihirang pangyayari na maaaring ipaganap ni Allah sa pamamagitan ng isang matuwid na lingkod bilang pagpaparangal sa kanya. Ngunit ang wali ay hindi nagmamay-ari ng karamah at hindi niya ito magagawa kailanman niya nais. Ang paglitaw nito ay ganap na nakasalalay sa kalooban ni Allah.
Kaya hindi tama na gamitin ang mga karamah ng mga awliya bilang patunay na mayroon silang kapangyarihang pamahalaan ang sansinukob o tuparin ang mga pangangailangan ng mga tao nang malaya o sa pamamagitan ng isang pangkalahatang kapangyarihang ipinagkaloob sa kanila ni Allah.
Ang mga awliya ay may kani-kanilang kabutihan at katayuan ayon sa kanilang pananampalataya at takwa, at maaaring parangalan ni Allah ang ilan sa kanila sa pamamagitan ng mga karamah. Ngunit sila ay mga nilikhang lingkod na walang kapangyarihang kontrolin ang sansinukob o pamahalaan ang mga gawain ng mga nilikha.
Ang paniniwalang ang isang wali ay may pangkalahatang kapangyarihan sa sansinukob, nakapagbibigay ng pakinabang o pinsala, nakapagbibigay-buhay o nakapagdudulot ng kamatayan, o nakapagsasabi sa isang bagay na “Mangyari,” at ito ay mangyari, ay malaking shirk.
Hindi nagiging tama ang paniniwalang ito sa simpleng pagdaragdag ng pariralang “sa pahintulot ni Allah,” sapagkat hindi nagbigay si Allah sa alinman sa Kanyang mga nilikha ng bahagi sa Kanyang paghahari at pamamahala.
Tungkol naman sa tunay na mga karamah ng mga awliya, ang mga ito ay nagaganap sa pamamagitan ng gawa at kalooban ni Allah at hindi mga kapangyarihang pagmamay-ari ng wali na magagamit niya kailanman niya nais.
At si Allah ang higit na nakaaalam.