Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang pangunahing tuntunin ay ang sinumang bumibigkas ng dalawang patotoo ng pananampalataya, hayagang nagsasagawa ng mga ritwal ng Islam, at sumusunod sa mga panlabas na alituntunin nito ay itinuturing at tinatrato bilang isang Muslim. Hindi pinahihintulutang alisin siya sa Islam dahil lamang sa hindi niya pagkakaalam sa mga detalyadong usapin ng Tawhid o dahil hindi niya kayang isa-isahin ang mga kondisyon ng “La ilaha illa Allah”.
Ang mga paghatol sa mundong ito ay nakabatay sa kung ano ang nakikita at hayag, samantalang ang nasa puso ay si Allah lamang ang hahatol.
Pinagsabihan ng Propeta ﷺ si Usamah ibn Zayd (kalugdan nawa siya ni Allah) dahil sa pagpatay sa isang lalaki matapos nitong sabihin ang “La ilaha illa Allah.” Sinabi niya ﷺ:
“Pinatay mo ba siya pagkatapos niyang sabihin ang ‘La ilaha illa Allah’?”
Isinalaysay nina Al-Bukhari at Muslim.
Sinabi rin ng Propeta ﷺ:
“Sinumang magdasal gaya ng ating pagdarasal, humarap sa ating qiblah, at kumain ng ating kinatay na hayop, siya ay isang Muslim na nasa ilalim ng proteksiyon ni Allah at ng Kanyang Sugo.”
Isinalaysay ni Al-Bukhari.
Hindi kinakailangan na ang isang Muslim ay kayang kabisaduhin ang mga pangalan ng mga kondisyon ng pagpapahayag ng Tawhid, isa-isahin ang mga ito, o ipaliwanag ang mga ito gamit ang mga terminong pang-akademiko.
Ang kinakailangan ay maisakatuparan ang kanilang mga kahulugan sa kanyang paniniwala at mga gawa: maniwala siya kay Allah, sambahin Siya lamang, maniwala sa Kanyang Sugo ﷺ, tanggapin ang kanyang dinala, at magpasakop sa relihiyon ni Allah.
Kaya maaaring tunay na isinasabuhay ng isang karaniwang Muslim ang mga kahulugan ng Tawhid kahit hindi niya kayang isa-isahin ang mga kondisyon ng “La ilaha illa Allah” kapag tinanong tungkol dito.
Ipinaliwanag ng mga iskolar na ang mahalaga ay maisakatuparan ang mga kahulugan ng mga kondisyong ito at hindi lamang kabisaduhin ang mga salita nito. Maaaring kabisado ng isang tao ang lahat ng ito ngunit gumawa naman siya ng mga bagay na sumasalungat dito. Samantala, maaaring hindi alam ng isang karaniwang Muslim ang mga pangalan ng mga ito ngunit naniniwala siya sa kanilang mga kahulugan at sumusunod dito.
Dapat pag-ibahin ang paghatol sa isang tao sa mundong ito at ang tunay na kalagayan ng kanyang puso.
Ang sinumang hayagang nagpapakita ng Islam ay tinatrato ayon sa mga alituntunin para sa mga Muslim. Hindi pinahihintulutan ang mga tao na siyasatin ang kanyang puso at hatulan ang kanyang mga lihim na paniniwala.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Hindi ako inutusang siyasatin ang mga puso ng mga tao o buksan ang kanilang mga tiyan.”
Isinalaysay nina Al-Bukhari at Muslim.
Tungkol naman sa pagtanggap kay Allah at kaligtasan sa Kabilang-Buhay, ito ay nakaugnay sa tunay na pananampalataya ng tao at sa paniniwala, katapatan, at pagpapasakop na nasa kanyang puso. Si Allah lamang ang nakaaalam ng mga lihim ng puso.
Ang tungkulin ay turuan siya tungkol sa kanyang relihiyon at Tawhid nang may kabaitan at kalinawan, at hindi siya subukin sa mga terminong pang-akademiko at detalyadong usapin at pagkatapos ay ideklarang hindi mananampalataya kung hindi niya alam ang mga ito.
Maraming karaniwang Muslim ang maaaring hindi nakaaalam ng ilang usapin at detalye ng paniniwalang Islamiko, ngunit taglay pa rin nila ang pundasyon ng pananampalataya, Tawhid, at pagpapasakop kay Allah at sa Kanyang Sugo.
Ang layunin ng pag-aaral ng paniniwalang Islamiko ay upang makilala ng Muslim ang kanyang Panginoon at relihiyon at maisabuhay ang Tawhid, hindi lamang upang kabisaduhin ang mga depinisyon at termino.
Ang isang taong lumaki bilang Muslim, binibigkas ang dalawang patotoo ng pananampalataya, nagsasagawa ng pagdarasal at iba pang ritwal ng Islam ay, sa pangunahing tuntunin, isang Muslim at dapat tratuhin bilang Muslim. Hindi siya lumalabas sa Islam dahil lamang sa hindi niya pagkakaalam sa mga detalye ng Tawhid o sa mga pangalan ng mga kondisyon ng “La ilaha illa Allah”.
Gayunpaman, dapat siyang turuan ng mga bagay na hindi niya alam tungkol sa kanyang paniniwala at relihiyon, sapagkat ang kinakailangan ay maunawaan at maisakatuparan ang kahulugan ng Tawhid at lumayo sa mga bagay na sumasalungat dito, hindi lamang kabisaduhin ang mga termino.
Tungkol naman sa tunay na kalagayan ng mga puso at sa huling paghatol sa mga tao sa Kabilang-Buhay, iyon ay kay Allah, Kataas-taasan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.